اقتصاد خانواده را تنظیم‌ کنید

براساس نیازهای خانواده و درآمد، برای مخارج سالانه خود بودجه تنظیم کنید. مخارج مشخص و غیرقابل تغییر را تعیین کرده و روی کاغذ بنویسید. مثلا کرایه یک سال منزل، مخارج غذا، اقساط و وام‌ها را که معین هستند روی یک صفحه کاغذ ثبت کنید. همچنین مبلغی برای احتیاجات دیگر از قبیل مخارج دکتر، ‌دارو، لباس، خرج تحصیل بچه‌ها، خرج رفت و آمد و پول توجیبی برای خودتان و شوهرتان را نیز تخمین زده و به آن بیفزایید.

ما نمی‌توانیم در یک زمان همه چیز داشته باشیم، ولی به طور قطع می‌توانیم چیزهای غیرلازم، زائد و تجملی را فدای چیزهای مهم و اساسی کنیم. آیا خرید یک خانه زیبا و راحت را به لباس، کفش و کیف گران‌قیمت ترجیح نمی‌دهید؟ آیا حاضرید نظافت، اتو و تعمیر لباس‌ها را خود انجام دهید و پول آن را صرف خرید یک فریزر خوب بکنید؟‌ وقتی به چشم خود دیدید که برای هر منظوری‌‌، مبلغی معین پیش‌بینی شده است و تجاوز از آن حد هم مقدور نیست، تصمیم می‌گیرید که با گذشت و همکاری به آرزوهای خود جامه عمل بپوشانید و حتی از آن مبلغ معین نیز صرفه‌جویی کنید تا به هدف‌های خود زودتر برسید. 10 درصد از درآمد سالانه خود را پس‌انداز کنید. ممکن است که لیاقت و عقل معاش شما به حدی باشدکه علاوه بر 10 درصد، مبلغ دیگری نیز به منظور خرید خانه یا ماشین پس‌انداز کنید.

متخصصان علم اقتصاد می‌گویند: اگر شما بتوانید 10 درصد از درآمد شوهرتان را پس‌انداز کنید، پس از چند سال زندگی مرفه و آسوده‌ای خواهید داشت به طوری که هر قدر هزینه‌های زندگی بالا رود، در اوضاع اقتصادی شما تاثیری نخواهدداشت.

حساب‌ پس‌اندازی برای روز تنگدستی و حوادث غیرمترقبه باز کنید. متخصصان علم اقتصاد، زن و شوهرهای جوان و خانواده‌های نوبنیاد را راهنمایی می‌کنند که از هر 3 ماه حقوق، یک ماه آن را برای حوادث شوم پیش‌بینی نشده پس‌انداز کنند. به این معنی که در هر سال، حقوق 4 ماه را ندیده انگاشته و همیشه این مبلغ را حاضر داشته باشند. همین افراد به ما اخطار می‌کنند اگر بنا باشد ما یک مرتبه حقوق یک ماه را پس‌انداز کنیم، برایمان دشوار و غیرعملی است. برای این منظور به جای آن که مثلا هر 4 ماه یک بار مبلغ زیادی پس‌انداز کنیم، بهتر است هر هفته به طور مرتب و بدون وقفه مقداری به این حساب بیفزاییم.

بودجه را با حضور اعضای خانواده تنظیم کنید. مشاوران علم اقتصاد معتقدند که طرح و تنظیم بودجه، همیشه باید با حضور و همکاری تمام اعضای خانواده باشد.

همچنین اگر هرچند وقت یک بار جلسه‌ای تشکیل شود و درباره اوضاع اقتصادی و نقشه‌های بهبود وضع خانواده با بچه‌ها صحبت شود، روح همکاری در آنها ایجاد می‌شود و روی بیشتر توقعات خود قلم می‌کشند و از این که از بعضی‌ چیزها محروم شوند، عصبانی نمی‌شوند. بزرگ‌ترین عامل خوشبختی در ازدواج عقل معاش است. پول خرج کردن، هنرمندی و مهارت خاصی می‌خواهد که اگر هر زنی از این هنر بهره‌مند باشد، وسایل رفاه و خوشبختی خانواده را فراهم می‌آورد.

درست است که همه چیز را با پول نمی‌توان خرید، ولی اگر ما از روی علم و دانایی بدانیم که چگونه آن را خرج کنیم و سهم پس‌انداز خود را برداریم، آن سرمایه موجب آرامش روح، نشاط و پشت‌گرمی اعضای خانواده می‌شود.

بنابراین بیایید به جای آن که وقت خود را بیهوده تلف کنیم و با تشویش و اضطراب، عمر خود را از بین ببریم و بگوییم که چرا حقوق شوهرمان زیادتر نیست، چرا با آن خواستگار اولی که پولدارتر بود ازدواج نکردیم، یاد بگیریم که با اعجاز عقل معاش درآمد شوهرمان را طوری خرج کنیم که آینده بهتری داشته باشیم. اگر زنی بداند که چگونه از هر یک ریال شوهرش، حداکثر استفاده را ببرد به مرد شور و اشتیاق می‌دهد که زیادتر پول درآورد و از آن مهم‌تر آرامش داشته باشد.