انتظاری که از رئیس فوتبال می‌رود

از شکایت برانکو بگیرید تا شکایت آری هان، وینگادا و بازیکنان خارجی که به لیگ باشگاهی ما آمده‌اند و بعد از چند صباح که از این فوتبال جدا شده‌اند، برای گرفتن حق و حقوقشان مدعی فوتبال ما در فیفا شده‌اند. بگذریم از این‌که در حال حاضر مدیران باشگاهی فوتبال ما در این زمینه استاد شده‌اند و زیر برگه‌های قراردادی را امضا نمی‌کنند که بعدا برایشان ایجاد مشکل کند، اما قطعا موضوع مناقشه علی دایی و فدراسیون فوتبال قضیه‌ای صددرصد داخلی است که بایستی با تدبیر در داخل کشور حل شود تا این‌که خواسته شود پای خارجی‌ها را به پرونده باز کنیم.

آنچه مسلم بوده و بارها نیز از سوی دایی اعلام شده، شکایت وی به صرف دندان‌گردی این مربی برنمی‌گردد. اصولا دایی به لحاظ مادی، نیازی به این پول‌ها ندارد و 400، 500 میلیون، پول خرد ته حسابش محسوب می‌شود. بنابراین موضوع به مسائل دیگری برمی‌گردد که یقینا علی کفاشیان بهتر از هرکس دیگر می‌تواند با تدبیر خاص خود، موضوع اختلاف پیش‌آمده را حل و فصل کرده و بیش از این اجازه ندهد که موضوعی کاملا داخلی زمینه طرح در فدراسیون جهانی را بیابد.

دایی در این زمینه می‌گوید: در صحبت‌هایی که با کاشانی، سرپرست باشگاه پرسپولیس و تاجیک، مدیر حراست سازمان تربیت بدنی داشتم، به این دو گفتم که اصلا دنبال پول نیستم، فقط دنبال حقانیت علی دایی هستم و به غیر از این، هدف دیگری ندارم. قبلا هم گفته‌ام و باز هم به مردم عزیز ایران می‌گویم که یک ریال از این پول‌ها با توجه به این‌که حق طبیعی من بوده، وارد زندگی‌ام نشده است.

در چنین شرایطی علی کفاشیان، رئیس فدراسیون باید قدم پیش گذاشته و مثل زمان انتخاب و معرفی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی، منتظر این نباشد که از بالا به وی دستور دهند با دایی به توافق رسیده و موضوع اختلافات را پایان دهد. او که معتقد است خوش‌اخلاق‌ترین رئیس فدراسیون تاریخ ورزش ایران است، باید در این زمینه با سعه‌صدر برخورد کرده و طی نشستی با دایی، اختلافات بوجود آمده را پایان دهد. طبیعتا دایی نیز آنقدر سختگیر و یک‌دنده نیست که بخواهد دست رد به درخواست رئیس فدراسیون زده و بر موضع خود پافشاری کند.

حجت اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش