حال ما خوب است، تو باور کن

حال ما از آنجا خوب شد که صدای گرم مردمی را می‌شنیدیم که نگران حال امیر حسین بودند و از هیچ کمکی دریغ نداشتند.

کارمندی که می‌گفت توان مالی‌اش در این حد است که فقط ماهی یکبار شربت 36 هزار تومانی امیر حسین را بخرد. خانمی که می‌گفت مدتی است دنبال خرید خانه‌ای هستند و حالا حاضر است بخشی از‌آن پول را به این کار اختصاص دهد. چندین پزشک که گفته بودند حاضر هستند چه از لحاظ درمانی و چه مالی کمک کنند. خانمی که بیشتر از چند روز دیگر ایران نبود و می‌خواست هر چه زودتر کمکش را برساند.

مادری که می‌گفت تحمل چند روز مریضی فرزندش را نداشته و حال مادر امیرحسین را به خوبی می‌داند. مردی که از بیمارستان زنگ می‌زد و از برادرش که در حالت کما به سر می‌برد می‌گفت و این‌که به خانواده امیرحسین بگوییم فقط توکلشان به خدا باشد و هر کمکی بخواهند می‌کند.

اینها فقط بخشی از صحبت‌های تماس گیرنده‌های بی‌شماری بود که دیروز تلفن‌های روزنامه جام‌جم را اشغال کردند. تا یک کودک بیمار و خانواده‌اش را از نگرانی برهاند. هر چند که هیچ کس از هیچ وزارتخانه‌ای، چه سازمان‌های حمایتی و چه هر نهاد دولتی دیگر زنگی نزد و حالا بیشتر درمی‌یابیم که امیرحسین‌های زیادی در کنار و گوشه این شهر و سرزمین هستند که بعد از خدا امیدشان به همین نیکوکاران است.

آوید طالبیان ‌/‌ جام‌جم