سرنوشت مبهم نظام کار خبرنگاری

این معاونت برای این امر به اوراق سهام عدالت رجوع می‌کند و در این میان حجم انبوهی از روزنامه‌نگاران که این فرم‌ها را پر نکرده‌اند باز مثل همیشه از قافله روزنامه‌نگاران جا می‌مانند. شاید براساس تعبیر این معاونت یا آنان روزنامه‌نگار نیستند یا آن‌که..... اصلا بیایید این موضوع را از نگاه دیگری بنگریم.

بیایید این موضوع را با نظام پزشکی کشور مقایسه کنید. آیا در این نظام کسی به خود این جرات را می‌دهد که بدون آن که نظام پزشکی خود را از وزارت بهداشت و درمان دریافت کرده باشد به طبابت بپردازد. اعطای نظام پزشکی یعنی اجازه کار به کسی که در این حوزه صاحب صلاحیت و تخصص است.

این روزها آیین‌نامه جامع نظام صنفی خبرنگاری ایران که چند سالی است قرار است از سوی معاونت مطبوعاتی ارشاد منتشر شود عملا به یک پروژه نیمه تمام بدل شده است که هنوز فاصله بسیاری تا زمان تصویب دارد. هنوز معلوم نیست که خبرنگار کیست و از نگاه دولتی و غیردولتی چه کسی می‌تواند از این عنوان استفاده کند. جالب آن است که این روزها صاحبان بسیاری از رسانه‌های بخش خصوصی نام بسیاری از دوستان خود را به امید دریافت مجوز ورود به طرح ترافیک و هزار و یک مورد دیگر در زمره خبرنگاران قرار می‌دهند و این در حالیست که هیچ کس نمی‌داند خبرنگار واقعی کیست؟