کادر فنی کشتی باید هشیار باشد

اهمیت این موضوع از آنجاست که امسال مسابقه انتخابی با نظر کادر فنی برگزار نشد تا این کادر با توجه به شناختی که از کشتی‌گیران ایران دارد و همین‌طور ارزیابی نتایج آنها در تورنمنت‌های مختلف بین‌المللی، 7 قهرمان را برای حضور در آوردگاه روسیه انتخاب کند. ضمن احترامی که برای تصمیم کادر فنی کشتی‌آزاد قایل هستیم باید توجه آنان را به چند نکته جلب کنیم.

1ـ‌ این درست که طی یکی دو سال اخیر جوانگرایی نیم‌بندی در کشتی‌آزاد مورد توجه قرار گرفته و کادر فنی تلاش کرده است با میدان دادن به جوانان، زمینه باروری و شکوفایی آنان را فراهم آورد، اما این میدان دادن‌ها صرفا نباید برای تورنمنت‌ها باشد و در هنگامه مسابقات مهم و جهانی، با تجربه‌ها صاحب پیراهن تیم ملی شوند. بی‌شک اگر معتقد به جوانگرایی هستیم و شعار آن‌را سر می‌دهیم باید این جوانگرایی تمام و کمال در کشتی ما به اجرا گذاشته شود، نه به صورت نیم‌بند.

2ـ کشتی ایران اگر موفقیت بزرگ در بازی‌های المپیک 2012 لندن را می‌خواهد، نباید از شکست احتمالی چند جوان در رقابت‌های جهانی هراسی به دل راه دهد. در حقیقت این ترس از نتیجه نگرفتن و زیر سوال رفتن عملکرد کادر فنی، همچون خوره و آفتی به جان کشتی ما افتاده است تا برای سال‌های متمادی، در کشتی روی یک پاشنه بچرخد.

3ـ رضا یزدانی کشتی مازنی ما و دارنده 2 مدال برنز جهان در وزن 84 کیلوگرم از زمانی که کنترل وزن خود را نداشت و بدون مشورت با کادر فنی به وزن 96 کیلوگرم صعود کرد، دیگر یک کشتی‌گیر ششدانگ و قابل اعتماد نشان نداده است. بویژه این‌که این کشتی‌‌گیر بعضا نیز در حاشیه سیر کرده است تا با وجود توانایی‌های بسیار ، نتواند جایگاه خود را در کشتی جهان تثبیت کند. او در جام زیلکوفسکی لهستان و طبق عادت قبلی، آسیب دید تا فرصت دیدار با حاجی مراد گاتسالف روس و دارنده مدال‌های طلای جهانی و المپیک را از دست بدهد. هر چند که یزدانی قبلا نیز در فینال لیگ کشتی ایران و در مصاف با گاتسالف دچار آسیب دیدگی شده بود تا مبارزه‌اش با این حریف نام‌آور نیمه‌تمام بماند، اما یقینا این کشتی‌گیر مازندرانی باید بداند که با این شیوه عمل نمی‌تواند ره به سر منزل مقصود در کشتی داشته باشد. از این جهت کادر فنی باید هوشیارانه عمل کرده و تحت تاثیر مسائل ذهنی قبلی خود قرار نگیرد.

4ـ‌ کشتی ایران با توجه به در پیش داشتن دو رویداد جهانی روسیه و بازی‌های آسیایی گوانگجو چین باید حد و مرزی را برای حضور در این دو میدان قایل شده و نسبت به اهمیت بازی‌های آسیایی، کسانی را برای حضور در گوانگجو انتخاب کند که نسبت به مدال‌آوری شان قطعیت وجود دارد. در حقیقت در جهانی مسکو می‌توان کشتی‌گیران جوان را شرکت داد و از کشتی‌گیران با تجربه و میدان‌دیده در آسیایی گوانگجو با توجه به اهمیت مدال‌آوری در آن، بهره‌مند شد. بی‌شک اگر با این رویکرد خود را آماده حضور در این دو میدان نسازیم مثل تجربه جهانی 2002 تهران و بازی‌های آسیایی بوسان، ضربات و لطماتی را متحمل خواهیم شد.