بابا ،‌مامان... دست‌ها بالا

اگر وقتی فرزندتان به همراه نقاشی‌اش به سراغ‌تان می‌آید، درست شبیه همان‌هایی که چند روز و چند هفته قبل کشیده بود آیا شما به او می‌گویید که مراقب رنگ‌آمیزی بین خطوط باشد یا این‌که می‌گویید این بهترین نقاشی است که در تمام عمرتان دیده‌اید؟

یا وقتی دخترک‌تان از مهدکودک یا دبستان گریه‌کنان به خانه می‌آید و از این‌که بعضی از همکلاسی‌هایش او را به خاطر گوشه‌گیری مسخره کرده‌اند می‌گوید، آیا شما به او می‌گویید که باید خودش با تغییر رفتار با آنها کنار بیاید یا این‌که به او قول می‌دهید که دیگر چنین برخوردی را از همکلاسی‌هایش نمی‌بیند و اشک‌هایش را پاک می‌کنید؟

اگر پاسخ شما به این دو سوال پاسخ دوم باشد، شما نمونه‌ای از پدر و یا مادر زیادی مهربان هستید: دوستدار فرزند، محافظ و درگیر مسائل کوچک زندگی او. اما در عین حال بنا به تحقیقاتی که انجام شده، کاری صد درصد اشتباه‌را در حق فرزندتان انجام می‌دهید، حتی اگر به نظرتان رفتار درستی باشد.به عقیده پو برانسون و اشلی مریام نویسندگان یک کتاب تربیتی در مورد فرزندان و جامعه یکی از دلایل اصلی مشکلات اجتماعی می‌تواند نتیجه منفی روش‌های تربیتی والدین باشد، چرا که اصولا آنها از دانش کافی برای تربیت و یا آموزش کودکشان برخوردار نیستند.

در نقطه مقابل رفتاری که طی آن کودکان نادیده گرفته شده و در صورت کج‌رفتاری بشدت تنیبه می‌شدند، والدین امروز برای انتقاد و اجرای نظم در خانواده بشدت تضعیف شده‌اند و این موضوع می‌تواند در بلندمدت به کودک آسیب بزند.

تفکر رایج در بین برخی والدین این است که باید با تمجید مکرر از فرزندان اعتماد به نفس را در آنها بالا برد و حتی برای زمانی که تکالیف روزانه مدرسه‌شان را انجام می‌دهند مرتب از هوش و استعدادشان تعریف کرد تا در آینده موفق‌تر باشند.

اما تحقیقات جدید در دانشگاه کلمبیا که توسط دکتر کارول وک انجام شده، عکس این موضوع را ثابت می‌کند و مشخص شده است این رفتار در کودکان زیر 10 سال باعث می‌شود آنها در سنین نوجوانی به نوعی به تمجید و تعریف عادت کنند و نتوانند در برابر حوادث غیرمترقبه و شکست‌های احتمالی در زندگی روزمره واکنش مناسبی داشته باشند.

بنا به نظر این پزشک اگر که ما دائما به فرزندمان بگوییم که چقدر باهوش است تصور می‌کنیم با این گفته او را تشویق می‌کنیم، اما درواقع فقط انتظار بیش از حد لازم از زندگی در او ایجاد می‌کنیم و این انتظار در آینده با وجود موانع و شکست‌ها از او فردی سرخورده می‌سازد.