رفتار درست در برابر همسر پرخاشگر

پرخاشگری علل متفاوت دارد. هرچند که پرخاشگری و حالات عصبی می‌تواند علل ژنتیکی و فامیلی داشته باشد، اما نباید از علت‌های محیطی پرخاشگری که در زندگی فرد وجود دارد غافل شد. البته علت‌های محیطی برای همه افراد در جامعه و زندگی و مسلما برای افراد یک خانواده یکسان است، اما آنچه که باعث ایجاد یک عکس‌العمل خاص می‌شود به نگرش و طرز تفکر فرد بستگی دارد. در واقع هر فرد در ذهن خود تعبیر و تفسیری از موقعیت ایجاد شده می‌کند که منجر به بروز حالات و واکنش‌های او می‌شود. مثلا فرد عصبی با تفسیر نادرست از موقعیت‌های زندگی، حالت پرخاش از خود بروز می‌دهد.

یکی دیگر از علل پرخاشگری فرهنگ رایج در خانواده است. نوع منش و رفتار اعضای خانواده تشکیل‌دهنده الگوهای رفتاری فرزندان هستند، زیرا خانواده بستر رشد بوده و بتدریج ویژگی‌های رفتاری خاصی را در فرد شکل می‌دهد. حالات عصبی و پرخاشگری پدر یا مادر در خانه به طور غیرمستقیم به فرزند می‌آموزد هنگامی که مساله‌ای بر وفق مراد او نباشد براحتی با راه انداختن دعوا و داد و فریاد خود را حق به جانب نشان دهد.

هرچند مصاحبت با افراد عصبی و پرخاشگر دشوار است، اما یاد گرفتن راهکارهایی سبب می‌شود که بتوانیم به نوعی با آنها کنار بیاییم.

افراد عصبی و پرخاشگر همیشه علت رفتارهای تند خود را رفتار و حرکات طرف مقابل می‌دانند. بنابراین طرف مقابل باید نوع عکس‌العمل در برابر رفتارهای او را بیاموزد. یکی از این راهکارها این است که تا می‌توانید در ارتباط با آنها حدی از فاصله و احترام را رعایت کنید تا به این ترتیب او را هم وادار به رعایت حرمت‌ها کنید. در این میان اگر با وجود رفتارهای شما تندی و پرخاشگری او ادامه یافت، اشتباه بودن رفتارش را گوشزد کنید و عواقب آن را برایش بازگو کنید. سعی کنید با سوال یا پیشنهاد، او را وادار به تفکر در مورد رفتارش کنید، اما هیچ‌گاه انتقاد خود را متوجه خود فرد نکنید بلکه به رفتارهای او اشاره کنید. یادتان باشد واکنش تند و شدید شما مساله را حادتر می‌کند. در هر حال از فرد مقابل‌تان توقع واقع‌بینانه داشته باشید و سعی نکنید که دیگران را تغییر دهید، بلکه واکنش خود را نسبت به رفتار فرد مذکور تغییر بدهید. می‌‌توانید با اشاره به ویژگی‌های خوب او و تعریف و تمجید به او بفهمانید که سعی در بهبود رفتار او دارید و هدف شما طعنه زدن به او نیست.