حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
ایستگاه آرامش
تابستان، فرصتی برای رشد و شکوفایی کودکان
بیشتر ما تابستان را تنها فرصتی میبینیم که باید هر چه زودتر بگذرد تا شرایط به حالت طبیعی خود بازگردد، فرزندانمان به مدرسه بروند، کسب و کار ما جدیتر دنبال شود و... اما روانپزشکان و روانشناسان بالینی دیدگاه متفاوتی نسبت به تعطیلات تابستانی دارند. از دید آنها تابستان فرصتی مغتنم به شمار میرود تا شخصیت کودک قدری بیشتر شکل بگیرد.
تابستان، زمانی برای تفریح: بسیاری از والدین گمان میکنند که کودک باید تابستان خود را وقف کلاسهای فوق برنامه و خارج از سیستم مدرسهای کند و این در حالی است که روانشناسان بر این عقیدهاند که مهمترین مشغولیت برای کودک مخصوصا در ایام تعطیلی مدارس، بازی است و کودک در جریان بازی در حقیقت به نوعی پرورش فکری و روحی میرسد. ما والدین باید بپذیریم که بازی برای کودکان از موضوعات مهم تربیتی به شمار میرود و شما با اختصاص دادن ساعات بیشتری در این فصل برای بازی کودکان در حقیقت رشد و بدنی و ذهنی او را در سال آینده تحصیلی تضمین میکنید.
بازیهای دستهجمعی بهتر از بازیهای انفرادی: آلفرد آدلر، روانشناس معروف بر این عقیده است که هرگز نباید به بازی کودکان به دید وقتکشی نگاه کرد بلکه باید با نوعی برنامهریزی که البته میبایست والدین صورت گیرد بازیها به نوعی هدفمند باشد. در این بین بازیهای دستهجمعی نقشی به مراتب مهمتری را ایفا میکنند و کودک در محیطهای تفریحی دستهجمعی یاد میگیرد که چگونه اعتماد به نفس خود را بالا ببرد، احساسات خود را کنترل نماید، با همسن و سالان خود به خوبی ارتباط
برقرار کند و...
فرستادن کودک به باشگاههای دستهجمعی همچون باشگاه فوتبال، ژیمناستیک، ورزشهای رزمی سبکتر و کلاسهای آموزشی شنا از بهترین نمونهها به شمار میرود. البته در این خصوص حتما نظر کودک را جویا شوید. عدم توجه به نظر کودک نوعی سرخوردگی و بیانگیزگی برایش ایجاد میکند که نتیجه را عکس مینماید. کارل بوملر در این خصوص میگوید که بازی باید برای کودک نوعی لذت بردن را به ارمغان بیاورد و بسیاری اوقات کودک حتی از یک فوتبال دستهجمعی در کوچه با همسن و سالانش آنچنان لذتی میبرد که تا چند روز آن را برای والدینش تعریف میکند و خاطرات آن روز را مدام در ذهن مرور میکند.
دکتر امیر شیروانی
گفت و گو
