کار در تلویزیون توام با احترام و امنیت است

نعمت‌الله به ایسنا گفت به نظر من اسم معضلات اجتماعی را وقتی به کار می‌بریم که چیز‌هایی پنهان باشد و ما ندانیم، اما همه ما می‌دانیم عده‌ای در کشورمان بی‌خانمان هستند. وی درباره کلید خوردن سریال‌ها پیش از اتمام فیلمنامه و مشکلات احتمالی که این مساله برای نویسندگان به همراه دارد، گفت: همواره از این قضیه استفاده کرده‌ام؛ باید حسنش را هم ببینید.

استفاده‌ای که من از کلید زدن سریال‌ پیش از کامل شدن متن می‌کنم این است که وقتی مدتی از فیلمبرداری می‌گذرد، متوجه می‌شوم کدام قسمت‌ها خوب شده است، کدام قسمت‌ها را بازیگران بهتر فهمیده‌اند و بهتر جلو می‌روند،‌ آن قسمت‌ها را تقویت می‌کنم و قسمت‌هایی که احساس می‌کنم بازیگر با آن ارتباط برقرار نمی‌کند یا قصه خوب جلو نرفته، آن را کمرنگ می‌کنم.

نویسنده سریال زیر هشت در پاسخ به این پرسش که پرداختن به موضوعات اجتماعی در تلویزیون تا چه اندازه حمایت مدیران را می‌طلبد، گفت: ما باید در حیطه امکاناتی که به ما می‌دهند، کار خودمان را بکنیم.

وی درباره لزوم حمایت از کارها به هنگام پخش گفت: وضعیت پخش در شبکه‌های مختلف فرق می‌کند، یکی از شبکه‌های تلویزیونی مدیر بسیار قوی دارد و کار وقتی برای پخش به این شبکه سپرده می‌شود، حمایت خوبی از آن می‌شود. سریال «رستگاران» هم در فضای متشنج آن دوران پخش شد و شاید به غیر از جابه‌جا ‌کردن تنها دو، سه کلمه، اتفاقی برای آن نیفتاد. در فضای تلویزیون به من چیزی تحمیل نشد.

نعمت‌الله افزود: تلویزیون تنها یک مشکل دارد، برخی کارها بی‌دلیل در شورای تصویب فیلمنامه رد می‌شود. تنها معضل همین یک‌جا است؛ وگرنه با توجه به سینمایی که من در این 6 ـ 5 ساله می‌بینم و فیلم‌هایی که روی پرده سینماهاست، قطع به یقین تلویزیون امنیت‌کاری و احترام بیشتری به همراه دارد و راحت‌تر می‌شود برخی مطالب را در آن بیان کرد. من در این چند سالی که برای تلویزیون فیلمنامه نوشته‌ام، کمترین سانسور را داشته‌ایم. وی تاکید کرد: فضای حاکم بر سینما به گونه‌ای است که من فکر می‌کنم هرچه در این سینما کار نکنیم، بیشتر به صلاحمان است.

در این 3 سریالی که طی یک‌سال و نیم اخیر کار کردم، تلویزیون هیچ‌ چیزی به‌ نام سانسور را به من تحمیل نکرد.

نعمت‌الله ادامه داد: تکلیف تلویزیون با تو معلوم است، تلویزیون یک سلیقه است، مثل این می‌ماند که من شما را به خانه‌ام دعوت می‌کنم و همه‌جوره هم از شما پذیرایی می‌کنم، ولی نمی‌گذارم با کفش به خانه من وارد شوید.