دامپزشکان و سلامت انسان‌ها

نقش دامپزشکی در سلامت جامعه برای جلوگیری از رخداد بیماری‌ها و کنترل بهداشتی مواد پروتئینی خام دامی بیانگر جایگاه دامپزشکان در سلامت جامعه است.

بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و حیوان فصل مشترک دو حرفه پزشکی و دامپزشکی است که از نظر حفظ سلامت و بهداشت جوامع انسانی و دامی دارای اهمیت بسزایی است. نام این دسته از بیماری‌ها نمایانگر مسوولیت مشترک و خطیری است که به‌طور مشترک به‌عهده پزشکان و دامپزشکان در زمینه پیشگیری، تشخیص و درمان این قبیل بیماری‌ها است.البته نقش دامپزشکان در این میانه پررنگ‌تر است.

شکی نیست مهار بیماری‌های مشترک بین انسان و دام کاری بسیار دشوار است. افراد شاغل در بخش دامپزشکی همواره در صف اول مبارزه با بیماری‌های مشترک انسان و دام قرار دارند و در کنار آنان کارکنان وزارت بهداشت و بخش سلامت کشور نیز به این کار مشغولند. ماهیت متفاوت بیماری‌های مشترک بین انسان و دام روش‌های متفاوت مبارزه را نیز طلب می‌کند. پایه و اساس کنترل بیماری‌های مشترک بین حیوان و انسان مبارزه با بیماری‌ها در حیوانات می‌باشد. زیرا کنترل بیماری‌های قابل انتقال بین انسان و دام ارزان‌تر از درمان آنها است. حفاظت از محیط زیست نیز تضمینی جهت کنترل بیماری‌های مشترک بین انسان و دام است. روش‌های مبارزه با بیماری‌های مشترک بین انسان و دام در سازمان دامپزشکی کشور برنامه‌ریزی و در سطح کشور اجرا می‌شود.

دامپزشکان به کمک سایر افراد تحصیلکرده در زمینه‌های دیگر که در سایر رده‎های دامپزشکی فعالیت دارند و بیش از 60 درصد جمعیت خدمتگزار دامپزشکی کشور را تشکیل می‌دهند، در صف مقدم مقابله با بیماری‌های قابل انتقال بین حیوان و انسان قرا دارند. این گروه روزانه با انواع عوامل بیماری‌زا در تماس هستند تا ما بتوانیم از سلامت غذایی که می‌خوریم، اطمینان داشته باشیم و بدانیم که احتمال انتقال بیماری از دام به ما کمتر از پیش است.