کامبیاسو: قدر این فینال تاریخی را می‌دانیم

کامبیاسو معترف است که به این‌خاطر مساله با دیدی خاص و غیرقابل توصیف قدم به دیدار نهایی شنبه‌شب در برنابئو می‌گذارد. او که 29 ساله شده، دو سال برای رئال بازی می‌کرد و از 6 سال پیش به عضویت اینتر درآمده، در دوران حضورش در برنابئو با پیراهن رئال فاتح لیگ اسپانیا، سوپرجام اروپا و جام‌بین قاره‌ای شد. حرف‌های او از آن ایام و احساسش نسبت به رئال و ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در آستانه نبرد با بایرن مونیخ جالب و خواندنی است.

خیر. به چنین چیزی فکر نمی‌کردم. بد نیست بدانید که من یک بار نیز در 15 سالگی برای کارآموزی و عضویت در تیم نوجوانان رئال به آنجا رفته و تست داده بودم و بنابراین اولین دیدگاه و برداشت من از این استادیوم به 14 سال پیش برمی‌گردد. با این اوصاف برایم بسیار جای حیرت دارد که در آستانه 30 سالگی سفری مجدد به گذشته‌ها دارم و می‌توانم در مهم‌ترین مسابقه باشگاهی جهان در این استادیوم حضور یابم.

فکر می‌کنم تاریخ غنی رئال بیش از هر چیزی در این محیط و در استادیومش موج بزند. پیشینه طولانی آن دائما خودنمایی می‌کند. هم ما و هم بایرنی‌ها مطمئنیم که یک فضای پرشکوه انتظار ما را می‌کشد.

فصل پرماجرا، دشوار و در عین حال موفقی بوده است. برای خود من، این که توانستم از عمل جراحی پا و عوارض آن رهایی یابم و با بازگشت به میدان از نو بدرخشم، کار بسیار مهم و دستاوردی جالب بود. قبل از این‌گونه عمل‌‌های جراحی معمولا تردید زیادی بر بازیکن حاکم می‌شود و می‌ترسد که مبادا در آینده شرایطش مثل گذشته نشود.

خوشبختانه من با تدابیر پزشکان و کمک یارانم از این مرحله سخت عبور کردم، در مورد تیمم نیز نتایج حاصله ما به خودی خود گویای همه چیز است. ما در شرایطی به فینال جام قهرمانان قاره رسیده‌ایم که در سال‌های اخیر حتی قادر به عبور از مرحله یک‌هشتم نهایی نیز نبودیم. فکر می‌کنم نقطه عطف کار ما در این جام در مسابقه برگشت با چلسی انگلیس در یک‌هشتم نهایی رقم خورد؛ هنگامی که به لندن رفتیم و 0 ـ 1 برنده شدیم و از هر جهت بازی را در کنترل خود داشتیم. آن دیدار به ما روحیه‌ای عالی داد.

خود من نیز که گل دوم و پیروزی‌ساز اینتر در برابر چلسی در مسابقه رفت در جوزپه مه‌آتزا را زدم، از این رویداد انرژی و روحیه بهتری گرفتم. البته آنچه از دو دیدار ما با چلسی بیشتر به جا ماند و سزاوار تقدیر نشان می‌داد، کار عالی تیمی و انسجام‌مان بود و نه نمایش‌های فردی من و یا سایرین.

همین‌طور است. استحکام اینتر اکنون بیشتر از گذشته است، زیرا بازی نفراتش هماهنگ‌تر شده و به لحاظ فیزیکی هم دوام فزون‌تری یافته است. با این حال در فوتبال مدرن تا زمانی که در هر بازی سنگ تمام نگذارید و هر چه دارید رو نکنید، به جایی نخواهید رسید.

بدیهی است که ارزش فراوانی برای باشگاه داشته باشد. 38 سال بود که اینتر فینال این جام را تجربه نکرده بود. شاید جوان‌‌ترها ارزش و عمق این مساله را درنیابند، اما برای ما پرتجربه‌ترهای تیم کاملا قابل لمس است. همین مساله باعث می‌شود در فینال هرچه داریم، رو ‌کنیم. هواداران مسن و قدیمی اینتر نیک می‌دانند که این فینال چقدر پرارزش و رسیدن به آن چه میزان سخت بوده است. تا همین جای کار نیز اینتر پیروزی بزرگی را کسب کرده است.