سندیکای جنایتکاران در کمین جام‌جهانی فوتبال

«اووه کا» از دایره جنایی پلیس برلین محتاطانه می‌گوید: «نه، این مسائل هیچ ارتباطی با جام جهانی فوتبال ندارد. خیالتان در این مورد راحت باشد که خبری نیست.» کا به همراه یکی از همکارانش پنج هفته قبل از سوت آغاز جام جهانی فوتبال از برلین به کیپ تاون سفر کرده است تا موارد امنیتی را به آلمانی‌های مقیم آفریقای جنوبی گوشزد کند تا بدین صورت آنها بتوانند در مقابل آدم ربایی‌ها و اتفاق‌های احتمالی از خود مراقبت نمایند. او برای چندمین بار تأکید می‌کند: «هیچ موقعیت خطرناک و حادی وجود ندارد.» با این حال معلوم است که این عده نگرانی‌هایی دارند زیرا سالن اجتماعات مدرسه آلمانی‌ها در کیپ تاون جای خالی ندارد.

نزدیک به 140 آلمانی بنا به دعوت سرکنسولگری آلمان برای شنیدن و دیدن راهنمایی‌های این دو همکار پلیس جنایی برلین به این سالن آمده‌اند. این دو نفر یک هفته قبل از آن نیز در «پرتوریا» چنین جلسه‌ای تشکیل داده بودند. هر چه به برگزاری جام‌جهانی نزدیک می‌شویم، افکار عمومی و رسانه‌های آفریقای جنوبی نیز به همان اندازه واکنش‌های عصبی تری نسبت به اخبار و شایعات و اخطارها نشان می‌دهند. بااین حال اووه کا این مساله را قبول دارد که در آفریقای جنوبی «انگشت‌ها همواره روی ماشه‌ها»ست، اما به گفته وی احتمال بروز خشونت بسیار کم است و البته نباید از اقدامات پیشگیرانه غافل شد: «به همین خاطر ما می‌خواهیم شما را آماده کنیم» و سپس برای آن آلمانی‌های سراپا گوش در مورد این‌که چگونه می‌توانند در موقعیت‌های خطرناک جان و مال خود را حفظ کنند توضیح می‌دهد.

دولت آفریقای جنوبی نیز پنج هفته قبل از افتتاح این جشن فوتبالی در استادیوم «ساکرسیتی» ژوهانسبورگ همه اقدامات تأمینی در آب و خشکی و هوا را آغاز کرده و آمادگی و توانایی خود برای تضمین امنیت تیم‌های فوتبال و طرفداران آنها به نمایش گذاشتند. نیروهای ارتش، پلیس و نیروهای ویژه در منطقه بلوم فونتین یک عملیات نجات گروگان در ابعاد بزرگ را شبیه‌سازی کردند. در نزدیکی پرتوریا هم نیروی هوایی در یک رزمایش ویژه تجهیزات خود را به نمایش گذاشت و نشان داد که برای مقابله با حملات تروریستی از هوا آمادگی دارد. نیروی دریایی نیز در سواحل آفریقای جنوبی و باهدف نمایش آمادگی دفاعی خود با ناوچه‌ها و زیردریایی‌ها اقدام به برگزاری یک مانور کرد و در کیپ‌تاون نیروهای پلیس از میان خیابان‌های شهر تا استادیوم فوتبال رژه رفتند و عزم خود برای مقابله با هرگونه جرم و جنایت را نشان دادند. قرار است در خلال بازی‌ها همه استادیوم‌ها، محل اقامت تیم‌ها و طرفداران و هتل‌ها به عنوان مناطق بشدت حفاظت شده در نظر گرفته شود و بدین ترتیب مهمانان خارجی می‌توانند در آزادی کامل و با خیال راحت در این مناطق آمد و شد کنند. ژنرال «سالی شاک» می‌گوید: «می‌خواهیم نشان دهیم که برای همه موقعیت‌ها حتی برای خطرناک‌ترین سناریوها هم مجهز و آماده هستیم.»

اما در این میان رسانه‌های آفریقای جنوبی پی در پی اخبار خشونت‌ها و جنایت‌ها را منتشرمی کنند. در اواخر هفته گذشته پلیس بر پایه یک گزارش مردمی 2500 کیلوگرم مواد منفجره سرقت شده را در حوالی ژوهانسبورگ و درست در مجاورت یک مدرسه کشف کرد. به گزارش پلیس این محل در واقع انبار یک به اصطلاح سندیکای جنایتکاران است که مسوولیت انفجار دستگاه‌های خودپرداز بانک‌ها در سراسر کشور را متوجه آن می‌دانند. علاوه بر آن و به گزارش روزنامه «کیپ تایمز» روزانه 7 قبضه سلاح پلیس نیز دزدیده یا مفقود می‌شود.

اما در حال حاضر آنچه بیش از هر چیز دیگر موجب نگرانی افکار عمومی می‌شود کشف دو انبار اسلحه است، انبارهایی مخفی که پلیس ورچستر در ماه آوریل کشف کرد و از قرار معلوم به اعضای سابق و رادیکال یکی از واحدهای ویژه تعلق داشته است. این انبارها پر از تپانچه، مسلسل و مواد منفجره بود. سایت‌های اینترنتی سفیدپوستان راستگرای رادیکال آفریقای جنوبی هم بویژه پس از قتل رهبرشان در آغاز آوریل، بی‌محابا طرفداران خود را به شورش و آدمکشی دعوت می‌کنند. یکی از اعضای این گروه‌ها به هفته‌نامه «ساندی ایندیپندنت» گفته است که نژادپرستان آفریقای جنوبی برای ایجاد اختلال در بازی‌های جام جهانی انبوهی از سلاح را در انبارهای مخفی پنهان کرده‌اند. جالب آن که سایت‌های این گروه‌ها از زمان مرگ رهبرشان یعنی «اوژن تره بلانش» نزدیک به ششصد هزار بیننده داشته است. «هلن زیله» رهبر اپوزیسیون آفریقای جنوبی عقیده دارد که با وجود فروکش کردن آن هراس اولیه: «قتل اوژه تره بلانش بخش‌هایی از جامعه ما را دچار خشم و جمود کرد.» آلیستر اسپارک روزنامه‌نگار برجسته و نویسنده آفریقای‌جنوبی پا را از این هم فراتر می‌گذارد و می‌گوید: «قتل رهبر نژادپرستان اتمسفر جامعه را مسموم کرد و این حالت از زمان برقراری دموکراسی سابقه نداشت.» حتی «کادر آسمال» وزیر سابق و محتاط آموزش و پرورش هم از این وضعیت هراس دارد و می‌گوید: «یکجای کار دموکراسی ما به صورت وحشتناکی عیب و نقض دارد.»

آسمال از این مساله نگران است که چه بسا قانون اساسی و دموکراسی به این صورت رفته رفته به فراموشی سپرده شود. از سوی دیگر اعلام اعتصاب و ناآرامی هم به نگرانی‌ها و احساس ناامنی مردم دامن می‌زند. آخرین تهدید از این نوع از سوی کارگران صنعت حمل ونقل صورت گرفت و از قرار معلوم آنها در تدارک یک اعتصاب گسترده برای فلج کردن کشورهستند، اعتصابی که دبیرکل سندیکای رانندگان یعنی «کریس دو ووس» از آن به عنوان بزرگ‌ترین اعتصاب تاریخ آفریقای جنوبی یاد می‌کند. او می‌گوید: «بقیه اعتصاب‌ها در مقایسه با این اعتصاب چیزی در حد بازی‌های مهد کودک‌ها است.» به گفته «جولیوس مالتا» رئیس لیگ فوتبال جوانان آفریقا عقیده دارد که حرکت‌های نژادپرستانه به صورت چند قطبی درآمده و پرزیدنت جاکوب زوما باید راه حلی برای این وضعیت بیندیشد.

ریئس‌جمهور آفریقای جنوبی به دلیل وجود شایعات گوناگون و جنجال‌برانگیز در مورد خود عملا بخش قابل توجهی از محبوبیتش را از دست داده و در حالی که یکسال پیش یعنی در اوایل دوران کاری‌اش از حمایت و اعتماد 58 درصد از مردم برخوردار بود، امسال تنها 43 درصد از پرسش شوندگان نسبت به توانایی وی برای حل بحران ابراز اطمینان کرده‌اند. این مساله از سال 1994 در مورد هیچیک از رؤسای جمهور آفریقای جنوبی سابقه نداشته است.

با این حال ودر حال حاضر خشم اصلی مردم آفریقای جنوبی متوجه «سپ بلاتر» رئیس فیفاست زیرا آنها عقیده دارند که وی قوانین سختگیرانه‌ای را به کشورشان تحمیل کرده است. یکی از سر مقاله‌نویسان روزنامه‌های کیپ‌تاون به نام «جابولانی سیخاخانه» در حالی که از رئیس فیفا به عنوان «شاه سپ» یاد می‌کند آورده است: «ما نه تنها بزرگ‌ترین دستاوردمان یعنی حقوق مندرج درقانون اساسی را بی‌اعتبار کردیم بلکه چنان از سوی جناب لرد فیفا تحقیر شده‌ایم که گویی وی موقتا کشور را تحت استعمار خود قرار داده است. شرم بر ما باد! بی تردید احساس امروز ما احساس غرور نیست.»