هوار ملا محمد: تا دایی هست من هم پرسپولیسی‌ام

پیش از هر چیز خوشحالم که توانسته‌ام برای تیمم مفید واقع شوم. بعد هم از این‌که در انتخابم دچار اشتباه نشده‌ام نیز خوشحالم. تیم پرسپولیس بزرگ است و من این را پیش از آن‌که به ایران بیایم فقط شنیده بودم، اما حالا که در این تیم بازی می‌کنم و با هواداران آن آشنا شده‌ام بیشتر به این که در تیم بزرگی بازی می‌کنم، مطمئن شده‌ام.

ببینید ما در لیگ برتر نسبت به جام حذفی از شانس کمی برای دوم شدن و کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا برخوردار هستیم. بنابراین باید با تمام قدرت در آن بازی به میدان می‌رفتیم و همین کار را هم کردیم. من هم طبیعتا از این‌که با پرسپولیس به فینال جام حذفی برسم انگیزه زیادی داشتم و با همان حالت هم برای تیمم بازی کردم. حالا هم که با پرسپولیس در فینال هستم خیلی خوشحالم.

جا دارد به همه دست‌اندرکاران تیم صبا هم تبریک بگویم که چنین تیم خوبی دارند. در واقع آنها با تلاش پایاپای با پرسپولیس نشان دادند که ارزش حضور در فینال را داشته‌اند و فقط در ضربات پنالتی بدشانسی آوردند. به هر حال جذابیت فوتبال به همین اتفاقاتش است و بازیکنان صبا نباید بابت این‌که به فینال نرسیدند، خیلی ناراحت باشند.

بله! من همیشه فیلم بازی‌هایم را همان شب نگاه می‌کنم.

این را باید کادر فنی تشخیص بدهد، چون من نمی‌توانم از خودم تعریف کنم. در واقع نظر مربی تیم در این شرایط شرط است. با این وجود من با این‌که پس از چند هفته دوری از ترکیب اصلی در دومین بازی‌ام برابر صبا به میدان رفته بودم تمام تلاشم را کردم تا خواسته‌های علی دایی را برآورده کنم و حالا نمی‌دانم تا چه حد در این کار موفق شده‌ام. این را هم در نظر بگیرید که من پیش از این دو بازی، تمرین کافی نداشته‌ام.

انگار طوفان شده بود، اما جالب است بدانید در آن شرایط هیچ‌کدام از ما متوجه بارش شدید باران نبودیم و فقط به نتیجه کلی پنالتی‌ها فکر می‌کردیم. یعنی لااقل خود من که با این حس و حال بازی را دنبال می‌کردم.

صددرصد همین طور است، من که هرگز این بازی و آن پنالتی‌ها را فراموش نمی‌کنم.

باور کنید که مهم‌ترین چیز برای این‌که ما را وادار کند تا تحت هر شرایطی در زمین بازی کنیم همین هواداران هستند. این برای اولین بار در طول سال‌ها فوتبالم است که چنین هوادارانی را می‌بینم. جالب است بدانید که در حین برگزاری بازی دو تن از برادرانم در آزادی و بین تماشاگران نشسته بودند. آنها می‌گفتند پس از این‌که پنالتی‌ام را خراب کردم هیچ‌کس مرا سرزنش نکرد و همه باز هم مرا تشویق می‌کردند. برادرانم از دیدن آن رفتارها متعجب شده بودند و پس از بازی اولین چیزی که به من گفتند همین بود.

نمی‌دانم! فکر می‌کنم که ایراد از خودم بود.

چون دقیقا پیش از ضربه زدن به توپ، یکمرتبه تصمیمم در جهت دادن به توپ عوض شد و همین کارم باعث شد ضربه‌ام به تیر بخورد.

این دومین پنالتی عمرم بود که خراب می‌کردم. مرتبه قبل در تیم ملی عراق یک پنالتی را به گل تبدیل نکردم و با این دفعه شد دو بار.

حتما این کار را خواهم کرد. چون من در این کار هیچ مشکلی ندارم و با اعتماد به نفس خوبی پشت توپ می‌ایستم. نگاه به این یک پنالتی نکنید.

خب اول از همه چیز ناراحت و شوکه شدم که چرا چنین شد، اما بعد با اطمینان از این‌که در پایان ما برنده خواهیم شد و پرسپولیس به فینال صعود خواهد کرد به جمع بچه‌های تیم برگشتم.

خیر، آنها می‌گفتند ناراحت نباش و من هم در پاسخ گفتم اینطوری هیجان انگیزتر شد چون مطمئن هستم ما برنده‌ایم.

در جام حذفی همیشه باید از همه حریفان ترس داشت. مخصوصا این قبیل تیم‌ها که از لیگ یک یا دو به این مرحله می‌رسند. در اسپانیا یک تیم لیگ دویی توانست رئال مادرید را با 4 گل شکست دهد و این نشان‌دهنده شرایط غیرقابل پیش‌بینی این مسابقات است. در این‌که حریف ما در فینال ناشناخته است شکی نیست، اما ما نباید فریب شرایط و لیگی که این تیم در آن بازی می‌کند را بخوریم و باید به آنها احترام بگذاریم.

هنوز تصمیم نگرفته‌ام اما دوست دارم کنار دایی کار کنم و او مربی‌ام باشد.

پیش از بحث مالی دوست دارم جایی باشم که در آن راحت باشم و فکر می‌کنم با دایی این شرایط برایم مهیاست.

البته تصمیم‌گیری با خداست و برنامه قطعی‌ام را آخر فصل مشخص خواهم کرد.

آن اوایل با ذهنیتی دیگر وارد ایران شدم و فکر می‌کردم چون من عراقی هستم قرار است برخوردها با من بد باشد اما رفته رفته به این نتیجه رسیدم که همه چیز برعکس تصورات من بوده است. اشکال اصلی از خودم بود که در یکی دو مورد با انجام رفتارهای غیرحرفه‌ای کاری کردم که پایم به کمیته انضباطی کشیده شود.

بر اساس شرایط ما در جدول رده‌بندی لیگ برتر، از اینجا به بعد تمام بازی‌ها برای ما مهم است و هرگز حق شکست خوردن یا تساوی کردن نداریم. چرا که در آن صورت شانس دومی‌مان از بین خواهد رفت و آن وقت چطور جواب این همه هوادار را بدهیم؟ به اعتقاد من ما از این هفته سه فینال دیگر تا پایان لیگ برتر در پیش داریم و باید در آخر دوم شویم.

بله چطور می‌توانم آن را فراموش کنم، وقتی خودم در بازی رفت به استیل‌آذین گل زده‌ام.

شکر خدا اوضاع تیم‌مان خوب است و بچه‌های تیم به خودباوری لازم دست پیدا کرده‌اند و روحیه کافی برای نایب قهرمان شدن در لیگ را دارند.

این را کادر فنی می‌داند و ما هم از آن طریق در جریان آنها قرار می‌گیریم. استیل‌آذین در اولین سال حضورش در لیگ برتر نتایج خوبی کسب کرده است و حالا هم با این انگیزه که در بازی رفت برابر ما برنده شده‌اند با ما مصاف می‌دهند اما ما صد درصد به جبران بازی رفت که نتیجه را واگذار کردیم این تیم را شکست خواهیم داد.

من یک فوتبالیست حرفه‌ای هستم و حرفم را رک می‌زنم. این را هم که الان می‌گویم تا پیش از این هیچ کجا نگفته‌ام. باور کنید این نتایجی که پرسپولیس در این هفته‌ها به دست آورده به خاطر مدیریت و تلاش‌های کاشانی بوده است. پس از آن هم علی دایی که در راس کادر فنی قرار دارد. اگر من در مدیریت کاشانی پس از حضورش در این باشگاه اندکی هم شک و شبهه داشتم در این اواخر برایم ثابت شد که او در مدیریت تیم و باشگاه، یک فرد کاردان است. او ‌تر و خشک را با هم نمی‌سوزاند و به شکلی دقیق با همه ارتباطی همسطح خودشان دارد که فکر می‌کنم این از شم مدیریتی بالای خودش است.

در این دوره و زمانه همه تیم‌ها قوی هستند و دیگر تیم ملی ضعیفی وجود ندارد. فکر می‌کنم گروه ایران و عراق از دشوارترین گروه‌های این مسابقات است.

کره‌شمالی که در حال حاضر به جام‌جهانی راه یافته و حسابش از دیگر تیم‌های این گروه جداست. پس این تیم را هرگز نمی‌توان دست‌کم گرفت. امارات هم که با توجه به شرایط مالی خوب کشورش و امکاناتی که فوتبالیست‌هایش در اختیار دارند قطعا با تدارک کامل راهی این رقابت‌ها خواهد شد. به نظرم امکانات آنها از هر سه تیم دیگر این گروه بهتر است. عراق هم که قهرمان دوره قبل این پیکارهاست و از این رو فکر می‌کنم، هم شما(ایران) و هم ما(عراق) کار سختی برای صعود از این گروه در پیش داریم و قطعا بازی‌های خوبی را شاهد خواهیم بود.

به اعتقاد من هر تیمی که بیشتر تلاش کند مزد آن را در خلال رقابت‌ها خواهد گرفت. هر فدراسیونی که با استراحت بیشتر و تدارکات بهتر تیم ملی‌اش را مهیای این مسابقات کند موفق به صعود خواهد شد. این یک واقعیت است و در فوتبال امروز دیگر کسی درصد زیادی برای شانس قائل نیست و همه روی اصول کار می‌کنند. برای همین هم گفتم هر کس بیشتر کار کند نتیجه‌اش را در میدان می‌بیند. ایران هم تیم و بازیکنان خوبی دارد و به نظرم اصلی‌ترین حریف هر سه تیم دیگر این گروه است. احتمالا ایران و عراق از شانس بیشتری برای صعود برخوردارند.

اگر شما می‌دانید ما هم می‌دانیم. متاسفانه هنوز مربی تیم ملی عراق مشخص نشده اما قرار است بزودی یک سرمربی انتخاب شود.

اعطای این توفیق با خداست. من که از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنم و مشکلی هم ندارم. اگر هم دعوت شوم مثل همیشه هرچه در توان دارم را برای تیم ملی عراق صرف خواهم کرد. تیم ملی عراق متعلق به مردم عراق است و عراقی‌ها هم هوار را به خوبی می‌شناسند و از بازی من که چطور با غیرت برای تیم ملی کشورم بازی می‌کنم، مطلع هستند.

آنها آن اوایل در این باره از من سوال می‌کردند من هم دلیلش را برایشان توضیح دادم. چون من از ابتدا در تیم ملی عراق آن هم از رده‌های پایین‌تر فوتبال بازی کرده‌ام دیگر نمی‌توانم تیمم را تغییر بدهم و برای تیم جای دیگری بازی کنم.

فقط از خدا می‌خواهم که این توفیق را به من عطا کند تا در لیگ برتر نایب قهرمان شویم و قهرمانی جام حذفی را به دست بیاوریم که اگر از پرسپولیس جدا شدم در آینده هرگاه از این دوره مسابقات یاد شد و اسمی از هوار برده شد، طرفداران این تیم از من به نیکی یاد کنند. همین و بس.