حاشیه خبر

معادله یک کناره‌گیری؛ علی‌آبادی در نقش ضربه‌گیر سعیدلو

محمد علی‌آبادی بالاخره از کمیته ملی المپیک می‌رود یا می‌ماند ؟ این سوال روز جامعه ورزش است. سوالی که قدری کلاف سردرگم شده، چه در غیر این صورت و در شرایطی که همه چیز طبیعی پیش می‌رفت، علی‌آبادی بسادگی از ریاست کمیته ملی المپیک کنار می‌کشید تا مدیریت ورزش یکدست شده و زمینه‌ای برای اختلافات بین مدیران تاثیرگذار آن نباشد. علی‌آبادی که خود اعتقاد شدیدی به این نکته دارد که مدیریت سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک باید بر عهده یک نفر باشد، در همان بدو حضور علی سعیدلو در راس ورزش به وی گفت که برای کنار رفتنش از کمیته ملی المپیک، کافیست او اشاره ساده‌ای بکند تا از کمیته المپیک کنار بکشد. او پیرو این مساله این را نیز به رئیس جدید ورزش یادآور شد، در صورتی که خواسته شود به طرق غیرمتعارف عذر وی خواسته شود، پای قضیه خواهد ایستاد و از کمیته کنار نخواهد کشید.

کد خبر: ۳۲۴۶۹۴

به اعتقاد علی‌آبادی که البته به لحاظ قانونی نیز درست می‌گوید، غیر از وی کسی نمی‌تواند مجمع فوق‌العاده کمیته ملی المپیک را تشکیل دهد و از این حیث اگر کار به لج و لجبازی کشیده شود، او سفت و سخت سر جای خود خواهد ایستاد و از ریاست کمیته ملی المپیک کنار نمی‌کشد.

از این منظر است که مــی‌گوییم موضوع کلاف سردرگمی شده، چون از دید عـلـی‌آبادی با او به نوعی بازی شده و نخواسته‌اند رو راسـت تـوی چشمش نگاه کرده و بگویند بهتر است از کمیته ملی المپیک کنار بکشد. سید جلال یحیی‌زاده رئیس کمیته تربیت بدنی مجلس شورای اسلامی نیز به صراحت اعلام کرده است در جهت رفع اختلاف‌ها در ورزش موافق این است که علی‌آبادی از کمیته ملی المپیک کنار بکشد و حتی در این زمینه اعلام کرد که رئیس‌جمهور هم با استعفای علی‌آبادی موافق است.

اما در شرایطی که گمان می‌رفت با مسوولیت جدید علی‌آبادی در دولت (معاون هماهنگی و نظارت بر امور دستگاه‌های اجرایی معاون اول رئیس‌جمهور) علاوه بر مسوولیت قبلی‌اش بعنوان رئیس سازمان شیلات، وی در اسرع وقت از کمیته ملی المپیک کنار بکشد، او در مقابل شایعه استعفای احتمالی‌اش اعلام کرد که رئیس‌جمهور هنوز چیزی در زمینه کناره‌گیری به وی نگفته و بنابراین دلیلی برای استعفا نمی‌بیند.

یحیی‌زاده نیز که مامور مذاکره با علی‌آبادی جهت کنار رفتن مسالمت‌آمیز از کمیته ملی المپیک شده، بعد از دیدار و مذاکره مستقیم‌اش تصریح کرد که وی زیر بار استعفای تحمیلی نمی‌رود و اگر قرار بر رفتنش نیز باشد دوست دارد، این مساله با میل شخصی‌اش باشد.

با این حال سعیدلو که از در ناسازگاری با سیاست‌های علی‌آبادی در ورزش بلند شده، گرچه ته دل دوست دارد کسی در راس کمیته المپیک باشد که دربست سیاست‌های وی را در ورزش دنبال کند، اما در عین حال معادله حل نشده‌اش بازی‌های آسیایی 2010 گوانگجوی چین است، موضوعی که در صورت نتیجه نگرفتن احتمالی می‌تواند یک بازنده و قربانی بزرگ داشته باشد و آن نیز چه کسی بهتر از محمد علی‌آبادی که می‌تواند در این مورد خاص به بهترین شکل بعنوان ضــربه‌گیر سعیدلو عمل کرده و پـــس‌لرزه‌های احتمالی شکست در بازی‌های آسیایی را با کنار رفتنش از ریاست کمیته ملی المپیک بگیرد. بی‌شک با این توضیح کاملا دریافته‌اید که چرا اینقدر برای کنار رفتن علی‌آبادی این دست و آن دست می‌شود.