تاثیر ناباروری بر روان

امروزه 40 درصد موارد ناباروری ناشی از اختلالات زن،‌ 40 درصد موارد مربوط به مردان و 20 درصد موارد را ناشی از اختلالات در هر دو می‌دانند. ناباروری می‌تواند سبب استرس شدیدی در یک یا هر دو شریک زندگی شود. سرزنش خویشتن، احتمال مشکلات روان‌شناختی را افزایش می‌دهد. اگر زن مسن باشد و پیش از این فرزندی نداشته باشد خطر ناراحتی روان‌شناختی در او افزایش می‌یابد. البته این امر در مورد مردان صادق نیست. در این میان اگر یکی از زوجین یا هر دوی آنها مایل به بهره‌گیری از فنون کمکی تولیدمثلی نباشد ممکن است ازدواج از هم بپاشد.

آشفتگی‌های ناشی از ناباروری ممکن است شدید باشد و به چند صورت تظاهر پیدا کند: پسرفت، وابستگی شدید به پزشک، همسر یا والدین، عصبانیت، رفتار تکانشی یا افسردگی. در میان این افراد نگرانی در مورد جذابیت و جاذبه جنسی شایع است. همچنین فرد ممکن است احساس زشتی یا ناتوانی جنسی کند و دوره‌های از بین رفتن میل جنسی در آنها گزارش شده است. افراد مجردی که از ناباروری خود آگاهند ممکن است به دلیل ترس از طرد شدن پس از برملا شدن نقصشان از ازدواج پرهیز کنند و حتی در روابط با والدین خود نیز دچار مشکلات خاصی باشند.

برای این که زوج‌های نابارور بتوانند احساسات خود را ابراز کنند و فرآیند سوگواری را برای فقدان کارکردهای زیستی و فرزندانی که نمی‌توانند داشته باشند از سر بگذرانند، ممکن است به مداخله تخصصی نیاز داشته باشند. زوج‌هایی که نابارور می‌مانند باید با یک فقدان واقعی کنار آیند. در زوج‌هایی که تصمیم می‌گیرند والد شدن را دنبال نکنند ممکن است حس عشق مجدد و از خود گذشتگی ظهور کند و این افراد هویت جدیدی به عنوان یک زوج پیدا می‌کنند. برخی دیگر نیز برای جستجوی روش‌های جایگزین بچه‌دار شدن نیاز به کمک دارند.

دکتر آزاده شیروانی