در جستجوی اولین قهرمانی در سرمای آفریقا

در این راه، این دروازه‌بان چالاک از رکورد 102 بازی ملی هم‌باشگاهی رئال مادریدی خود ـ رائول گونزالز ـ که مدتی است دیگر به تیم ملی دعوت نمی‌شود، گذر کرده و فقط «آندونی زوبی زاده‌تا»، دروازه‌بان پیشین تیم ملی اسپانیا مانده است که با 126 بازی ملی، بالاتر از او قرار دارد. از یک نظر، کاسیاس همین حالا نیز در مرتبه‌ای بالاتر از زوبی‌ زاده‌تا ایستاده و آن تعداد گل‌ها را خورده است.

کاسیاس تا این لحظه، بیشتر از 55 صدم یک گل در هر مسابقه ملی متحمل نشده است. حال آن که معدل گل‌‌های خورده زوبی در هر بازی به 79 صدم یک گل می‌رسید. درباره ناکامی جدید و پرسر و صدای رئال مادرید در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا و کهکشانی‌ها به دست تیم لیون فرانسه که حتی یک صدم رئالی‌ها هزینه ندارد، حرف و حدیث زیادی منتشر شده؛ اما دور از عرصه باشگاهی، کاسیاس و یارانش در میدان‌های ملی همچنان دوره‌ای طلایی را طی می‌کنند و دست نیافتنی به نظر می‌رسند. این تیم که چندی پیش، در پاریس در دیداری دوستانه، فرانسه را مثل آب خوردن 2بر صفر برد، در 3 سال و 10ماه اخیر، در 46 مسابقه خود، 42برد داشته که رکوردی باور نکردنی است و تک شکست‌اش در یک غافلگیری در برابر آمریکا در مرحله نیمه نهایی مسابقات جام کنفدراسیون‌ها 2009 بوده است که در خاک آفریقای جنوبی برگزار شد تا 8 کشور حاضر در آن صحنه در فاصله یک سال مانده تا برگزاری جام جهانی با ویژگی‌های میعادگاه اصلی، آشنا شوند.

حالا که آن شناسایی صورت گرفته و کمتر از 2 ماه تا شروع این جام با شرکت 32 تیم برتر دنیا در شهرهای مختلف آفریقای جنوبی مانده است، کاسیاس و یارانش بخوبی می‌دانند که توقعات از آنها بسیار زیاد است و برخلاف جام کنفدراسیون‌ها باید موفق باشند و از تیمی هم که از 2006 به این سو در سطح ملی تقریبا دست نیافتنی بوده، شاید عنوانی کمتر از قهرمانی، غیرقابل پذیرش باشد. قهرمانی در «یورو 2008» ـ که در همین ایام طلایی به دست آمد و ناشی از همان قدرت بوده ـ از دید برخی کارشناسان، می‌تواند مقدمه‌ای بر یک پیروزی بزرگ‌تر در ژوهانسبورگ هم باشد و قدر مسلم این که کاسیاس هم بسیار دوست دارد چنین شود؛ مردی که از سال 2000 یعنی 18 سالگی دروازه‌بان ثابت رئال مادرید شد و از یورو 2004 به بعد، در تیم ملی اسپانیا هم تقریبا بی‌رقیب بوده است، می‌گوید: آرزوی همه ما در اردوی اسپانیا، این است که پس از جام ملت‌های اروپا، جام جهانی را هم ببریم و وقتی سرانجام به سمت آفریقا می‌رویم (حدود 15 خرداد)‌ می‌کوشیم این وعده را محقق سازیم. همه تلاش‌هایی هم که پس از فتح یورو با مربیگری دویسنته دل بوسکه به کار بستیم، به همین منظور و برای رسیدن به چنین هدفی بوده است.

کاسیاس برای سومین بار است که در جام جهانی شرکت می‌کند؛ اما حاصل حضور او در جام 2002 و 2006 فقط حذف شدن به دست کره جنوبی و فرانسه در مراحل یک‌چهارم و یک‌هشتم نهایی بوده است و اگر یورو 2008 را نادیده بگیریم، این گونه حذف شدن‌های پیاپی در عین در اختیار داشتن فوجی از ستاره‌ها، سرنوشت تیم ملی سرزمین گاوبازان در تمامی میدان‌های ملی 4 دهه گذشته بوده است. چقدر احتمال دارد که آن سرنوشت تلخ در خرداد و تیر امسال در دوره جدید جام جهانی هم تکرار شود؟

کاسیاس که اولین جام بزرگ فتح شده، از سوی وی، جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا 2000 در معیت رئال مادرید بود و دوره 2002 این رقابت‌ها و 5 دوره لیگ اسپانیا را هم فتح کرده است، می‌گوید: «حسن آن شکست‌های پرشمار یادآورشدن مشکلات به ماست. از سوی دیگر حضور ولو همراه با ناکامی در جام کنفدراسیون‌های 2009 ما را با تجربه‌ بازی در سرمای زمستان آفریقای جنوبی (خرداد و تیر آخرین ماه پاییز و نخستین ماه زمستان در این کشور محسوب می‌شود)‌ آشنا کرد و حالا خوب می‌دانیم به لحاظ جوی در ماه‌های پیش رو چه چیزی انتظارمان را در آنجا می‌کشد. ما با استادیوم‌‌های آنجا و مردم‌شان و عکس‌العمل‌های آنان هم آشنا شدیم و با آگاهی کامل به آنجا برمی‌گردیم. البته قبول دارم که به‌رغم تمام این نقاط قوت، کار ما مثل هر تیم دیگری در جام جهانی آفریقای جنوبی بسیار سخت خواهد بود. شاید ما و برزیل را امیدداران اصلی فتح جام بینگارند، اما باید در عمل نیز این را ثابت کنیم».

بد نیست بدانید اسپانیا در گام نخست از مرحله پایانی جام جهانی نوزدهم با تیم‌های متوسط سوئیس، هندوراس و شیلی در دسته هشتم همگروه شده است.

آیا این مقدمه حرکت قدرتمندانه به سوی اولین قهرمانی اسپانیا در جام‌های جهانی نیست؟