ترکیه رو به سوی چهار جهت

ترکیه در 7.5 سال گذشته بشدت تغییر کرده و مدرن شده است. ما بر خلاف دولت‌های گذشته قول بنیانگذار جمهوری ترکیه را جدی می‌گیریم و تلاش داریم که این کشور را با مدنیت معاصر همسان کنیم. دراین مورد ما به جهات اربعه نگاه می‌کنیم، بدین صورت که اگر نگاه به غرب داریم، از شرق روی برنمی‌گردانیم. از نظر ما این یک روند عادی‌سازی است.

آنچه شما به هنگام ورود به فرودگاه مشاهده کرده‌اید جلوه زیبایی از آزادی است. در مورد آنچه از آلانیا می‌گویید من برای اولین بار است که می‌شنوم. اما اگر صحت داشته باشد حتی این هم نمونه‌ای از آزادی محسوب می‌شود. صاحبان چنین هتل‌هایی و مهمانانش این حق را دارند و ما باید به آنها احترام بگذاریم.

ترکیه در سال 1959 تقاضای خود برای عضویت دائمی و پیوسته در بازار مشترک اروپا را ارائه داد. از آن زمان 51 سال گذشته است. برای هیچ کشور دیگری چنین جریان ناخوشایندی به وجود نیامد، با این حال ما شکیبایی به خرج دادیم. اما امروزه دیگر ما آن کشوری نیستیم که تنها برای یک عضویت ساده در اتحادیه اروپا تلاش کنیم و حال برای عضویت پیوسته و کامل مذاکره می‌کنیم و حتی امروزه هم به ما پیشنهاد می‌شود که از چارچوب وعده داده شده مذاکرات کوتاه بیاییم....

... این به همان اندازه بی معنی است که شما بخواهید در یک مسابقه فوتبال قانون پنالتی را تغییر دهید.

بحث بر سر نیاز ما نیست بلکه بر سر یک نیاز دوطرفه است. ترکیه نه تنها باری بر دوش اروپا نیست بلکه می‌تواند باری از دوش اتحادیه اروپا بردارد. ما به همراه اسپانیا مدیریت برنامه ابتکاری سازمان ملل موسوم به اتحاد تمدن‌ها در مقابل بنیادگرایی را بر عهده داریم و اروپا از این مساله سود می‌برد. ما از سال 1996 عضو اتحادیه گمرکی هستیم و معیارهای سیاسی مشخص شده در کنفرانس کپنهاگ را جامه عمل می‌پوشانیم. ما از نظر رعایت معیارهای اقتصادی ماستریخت نیز از برخی اعضای اتحادیه اروپا جلوتر هستیم. حال بماند که عضو موسس سازمان همکاری اقتصادی و توسعه و از سال 1952 عضو ناتو هستیم. همین ویژگی‌ها از ترکیه پلی ساخته است که غرب را با 4‌/‌1 میلیارد مسلمان پیوند می‌دهد.

من دبیر کل یک حزب مردمی هستم و به همین دلیل هرگز خود را با آتاتورک که بنیانگذار این جمهوری بود مقایسه نمی‌کنم. من نه می‌خواهم سلطان باشم و نه پادشاه. همین قدر که مردم نظر خوبی به من دارند کافی است.

بی‌تردید ترکیه بر ویرانه‌های امپراطوری عثمانی بنا شد. هیچ ملتی نمی‌تواند وطن خود را انکار کند و کسی که وطن خود را انکار کند گناه بزرگی مرتکب شده است. اگر براساس تحقیقات تاریخی مساله تا حدی روشن شود آنگاه ما هم آمادگی داریم که داستان خودمان را حکایت کنیم. اما این‌که ارمنی‌ها هم آمادگی حکایت داستان خود را داشته باشند مهم است.

مساله این نیست که یک طرف توسط طرف دیگر مورد قتل دسته‌جمعی قرار گرفته باشد بلکه مساله بر سر یک جنگ و خونریزی است. در این مورد ترک‌هایی هم که به مانند ارامنه شهروندان وفادار به امپراطوری عثمانی بودند به قتل رسیدند. برخی از آنها بعدها با هدایت خارجی‌ها سر به شورش برداشتند. این مساله باید به دقت بررسی شود.

من در چنین تله‌هایی نمی‌افتم. من گفتم که وقایع غزه را تا اندازه‌ای می‌توان به قتل عام تشبیه کرد زیرا 1400 نفر (گاه با بمب‌های فسفری) کشته و بیش از 5000 نفر مجروح و 5000 خانواده بی‌خانمان شده‌اند.

در آنجا از اصول صحبت به میان آوردم. من یک مسلمان هستم اما هرگز مذهب خود را با دیگر مذاهب مقایسه نمی‌کنم. من گفتم که یک مسلمان نمی‌تواند مرتکب قتل عام (بر پایه تعریف سازمان ملل) شود زیرا مسلمانان بر این عقیده اند که قتل یک نفر به معنای قتل همه بشریت است.

این درست نیست زیرا آژانس به این صورت اعلام نکرده است.

من دیدگاه دیگری دارم. ایران پیشنهاد کرد که در مقابل دریافت سوخت اتمی اورانیوم غنی شده خود را به خارج بفرستد. حال پرسش این است که این مبادله در کجا باید صورت گیرد. محمدالبرادعی دبیر کل سابق آژانس ترکیه را پیشنهاد کرد که البته آمریکا در آغاز مخالفت اما سپس موافقت خود را اعلام کرد. حال ما منتظر پاسخ ایران هستیم.