عراق به سوی ثبات و حاکمیت مستقل

به گزارش ایسنا،20 مارس 2010 (29 اسفند 1388) برابر است با هشتمین سالروز حمله ‌آمریکا و همپیمانانش به عراق؛ حمله‌ای که به بهانه وجود سلاح‌های کشتار جمعی آغاز شد و اگرچه به سرنگونی حکومت دیکتاتوری صدام منجر شد؛ اما بی‌ثباتی در عراق و وارد آمدن خسارات و تلفات زیاد در این کشور را به همراه داشت. مردم عراق که شاید در ابتدا رهایی از چنگال دیکتاتوری را عامل شکوفایی و ثبات این کشور می‌دیدند، با مشاهده پیامد‌های ناگوار حضور اشغالگران در کشورشان دریافتند که تنها راه تضمین امنیت، ثبات، رفاه و شکوفایی در عراق، استقلال، وحدت و حفظ حاکمیت آن است.

تبعات جنگ واشنگتن علیه عراق، نه‌فقط برای میلیون‌ها یتیم، بیوه و بی‌خانمان عراقی بلکه برای آمریکا نیز سنگین و غیرقابل جبران بوده است؛ حمله‌ای که با تصمیم دولت نومحافظه‌کار آمریکا آغاز شد و با سیاست‌های جنگ‌طلبانه جورج بوش، رئیس‌جمهور وقت این کشور ادامه یافت.

با روی کار آمدن دولت دموکرات‌ها به ریاست باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، این امید نیز به وجود آمد که او به وعده‌های انتخاباتی و کنونی‌اش مبنی بر اجرای توافق‌نامه عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی از عراق عمل کند و تا پایان سال 2011 تمامی نیروهایش را از عراق خارج سازد.

هرچند که جبران خسارت‌های به جای مانده از این جنگ برای مردمی که چشم امید به افقی روشن در کشورشان دوخته بودند، زمان زیادی می‌برد؛ اما چنانچه دولتمردان و سیاستمداران عراقی به لزوم حفظ وحدت و یکپارچگی در کشورشان پی ببرند و در راستای پیشبرد موفق روند سیاسی در عراق گام بردارند، می‌توان امیدوار بود که با بازگشت ثبات سیاسی به عراق، ثبات امنیتی، اقتصادی و اجتماعی نیز به این کشور بازگردد. برگزاری انتخابات پارلمانی عراق و حضور آزاد مردم این کشور در پای صندوق‌های رای، نقطه عطفی در سال‌های پایانی اشغالگری آمریکا علیه این کشور است.

اگر سال‌های 2010 و 2011 را آخرین زمان برای حضور نیروهای آمریکایی در عراق و پایان اشغالگری‌های این کشور در عراق بدانیم، باید گفت که مسوولیت عراقی‌ها در این شرایط از پیش سنگین‌تر شده و آنها باید هرچه بیشتر به ثبات سیاسی این کشور اهتمام بورزند تا شرایط برای بازسازی خسارت‌های به‌جای مانده از جنگ و خشونت‌های داخلی و فراهم کردن رشد و اعتلای اقتصادی و اجتماعی در این کشور فراهم شود. چنانچه عراقی‌ها بتوانند به شعار عراق برای همه که مهم‌ترین شعار انتخاباتی احزاب سیاسی این کشور بود، جامه عمل بپوشانند، می‌توان افق‌های روشنی را برای این کشور ترسیم کرد.