تفرقه، ‌پاشنه ‌آشیل ‌مخالفان مبارک

چند سال پیش در بحبوحه همین انتخابات بود که ایمن‌النور از شخصیت‌های سیاسی مشهور مصر وارد کارزار رقابت با مبارک شد، اما به دلیل تنها ماندن و عدم پشتیبانی سایر گروه‌های سیاسی از وی نتوانست به موفقیتی دست یابد.این بار به نظر می‌رسد با ورود محمد البرادعی همان سناریو در حال تکرار باشد. البرادعی رئیس پیشین آژانس انرژی اتمی و برنده جایزه صلح نوبل از جمله شخصیت‌هایی است که می‌توان تغیرات عمده‌ای را برای آینده سیاسی مصر نوید داد. با این حال به نظر می‌رسد تمام راه‌ها به روی او نیز بسته باشد.

گذشته از راهکارهای قانونی که مانع ورود البرادعی به صحنه رقابت‌ها می‌شود، شخص حسنی مبارک نیز به همراه فرزندش جمال مبارک ضمن ستایش تلویحی از شخصیت البرادعی اشاره کردند که برای ورود به صحنه رقابت‌ها باید از راه‌های قانونی وارد شد و این اشاره به این معنا بود که وی مجاز به چنین رقابتی نیست. با این حال اگر در بین احزاب سیاسی مصر اجماعی پیرامون البرادعی صورت می‌گرفت باز می‌شد نسبت به آینده وی امیدوار بود. اما گزارش‌های رسیده از مصر نشان می‌دهد که احزاب قدیمی مصر بر سر ایستادن پشت سر البرادعی اما و اگر‌های بسیاری را در میان گذاشته‌اند.

در تجمع اخیر نیروهای اپوزیسیون‌که رؤسای احزاب الوفد، ‌الناصری، التجمع و جبهه دموکراتیک شرکت کرده بودند، 2 حزب الوفد جدید و التجمع دلیل آوردند که البرادعی فردی سیاسی نبوده است و به خاطر سال‌ها دوری از وطن شناخت به‌روز و مناسبی از جامعه کنونی مصر ندارد. به همین دلیل احزاب یاد شده گفتند قصد ندارند از البرادعی در انتخابات آینده پشتیبانی کنند.

این در حالی است که گروه اخوان المسلمین در این گردهمایی شرکت نداشت و تاکنون نیز موضع خود را نسبت به نامزدی البرادعی اعلام نکرده است. به نظر می‌رسد تفرقه و تشتت کنونی در بین احزاب و گروه‌های سیاسی مصر اعم از ملی‌گرا یا اسلامگرا بزرگ‌ترین برگ برنده برای رژیم مبارک باشد. زیرا در این صورت بدون متوسل شدن به راه‌های خشونت‌بار سیاسی، محمد البرادعی به وسیله همان کسانی خلع سلاح خواهد شد که سالیان دراز است برای ایجاد تغییراتی دموکراتیک در مصر تلاش می‌کنند. آنگاه حزب حاکم مصر یک بار دیگر با خاطری آسوده خواهد توانست نامزد خود را که طبق سنت معمول در این سال‌ها حسنی مبارک است دوباره و برای ششمین بار بر کرسی ریاست جمهوری مصر بنشاند.