کار با ستاره‌ها را بلدم

بله، کاملا این‌طور است. پس از این‌که در 2 مسابقه رفت و برگشت لیگ برتر مقابل استقلال شکست خورده بودیم با فشار روانی زیاد خود را آماده این دیدار کردیم. در حقیقت برای رویارویی با استقلال برنامه ویژه‌ای داشتیم و با آنالیز تک‌تک نفرات این تیم و شناخت کافی از آنها به میدان رفتیم. با رد و بدل شدن 9 گل، یکی از زیباترین بازی‌های جام حذفی رقم خورد و تماشاگران از تماشای آن لذت بردند. با این حال فکر می‌کنم استیل‌آذین استحقاق برتری مقابل استقلال را داشت، چرا که در طول بازی بیشتر از حریف خود صاحب شانس و موقعیت شد.

تیم ما تیمی هجومی است که راهبرد آن حمله و هجوم به دروازه حریف است. ما حمله می‌کنیم و به دنبال گل زدن هستیم ، اما متاسفانه خیلی راحت گل می‌خوریم و این ناشی از ساختار ضعیف دفاعی تیم ماست که سعی می‌کنیم آن را برطرف کنیم.

به هر حال استیل‌آذین تیمی است که تازه به لیگ برتر آمده و بر اساس سیاست باشگاه، بازیکنان معروف و ستاره را به خدمت گرفته‌ایم. کنار هم قرار دادن این ستاره‌ها کار را کمی برایمان دشوار کرده است، ولی با وجود این تا اینجای کار به یاری خدا توانسته‌ایم نتایج خوبی بگیریم. جایگاهمان نیز نسبتا خوب است و امیدواریم شرایطمان را هر روز بهبود ببخشیم.

من چون در تیم بزرگی مثل پرسپولیس بازی و مربیگری کرده‌ام می‌توانم و بلدم با این نوع بازیکنان چطور برخورد کنم. یکی در ارتباط با رفتار و طرز برخورد با این بازیکنان و مورد دیگر مسائل فنی و تاکتیکی است که خدا را شکر در هر دو مورد موفق بوده‌ایم و حاصل این تعامل درست، احترام متقابلی است که بین من و بازیکنان وجود دارد و امیدوارم تاآخر هم این‌گونه باشد.

درست می‌گویید، چون تیم خیلی دیر تشکیل شد و دیر کنار هم جمع شدیم. بنابراین زمان کمی برای آماده‌سازی در اختیار داشتیم و حتی نتوانستیم بازیکنان مورد نظر را جذب کنیم و تنها نفراتی را که باقی مانده بودند، استخدام کردیم.

درست است. شاید بازیکنان نامدار زیادی استخدام کرده باشیم، ولی جنس کار ما جور نبود. البته شاید لزومی نداشته باشد که بگویم ما کدام بازیکن را می‌خواستیم استخدام کنیم و نشد، ولی ما همین الان در یک پست دو سه بازیکن خوب و در پست دیگر ضعف داریم. علتش این بود که دیر دور هم جمع شدیم و نتوانستیم نفرات مورد نظر را جذب کنیم. به همین علت با همین نفرات موجود کارمان را شروع کردیم و در نیم‌فصل دوم یکی دو بازیکن مثل نیکبخت و مهدوی‌کیا را جذب کردیم و امیدواریم با حضور این بازیکنان بتوانیم در ادامه کار نتایج خوبی بگیریم.

علیرضا نیکبخت بازیکن درجه یک باشگاهی و ملی ما بوده و اعتقادم بر این است که او از لحاظ فنی به جایگاهی که استحقاقش را داشته، نرسیده است. ما هم در فهرست تیم جای خالی داشتیم و احساس کردیم او می‌تواند به ما کمک کند و اگر آمادگی جسمانی‌اش بالا باشد می‌تواند در چند بازی باقیمانده یاریگر ما باشد.

الان نسبت به چند هفته گذشته بهتر شده است. توجه داشته باشید که نیکبخت 6 ماه بازی نکرده و ناآمادگی او طبیعی است. ولی مهم این است که خودش با تمام وجود می‌خواهد آمادگی‌اش را ارتقا بدهد. نیکبخت پسر خوبی است و می‌کوشد خودش را به تیم برساند. ما هم امیدواریم که بتوانیم از وجود او به نحو احسن استفاده کنیم.

قطعا نظر آخر را در مورد آوردن بازیکن من می‌دهم و در مورد حضور او نیز صحبت‌هایی انجام شد و به این نتیجه رسیدیم که او می‌تواند به ما کمک کند. به یقین ایده آمدن برخی بازیکنان با نظر سرمربی تیم نیست. کسانی هستند که پیشنهاد می‌دهند و ما هم بررسی می‌کنیم. وقتی استخدام نیکبخت به من پیشنهاد شد و متوجه شدیم که محرومیت او به پایان رسیده احساس کردم چون نیکبخت بازیکن بزرگ و باتجربه‌ای است می‌تواند در تیم ما مهره ارزنده‌ای باشد.

خیر. مهدی بازیکن بزرگی است و من در کنار او بازی کرده‌ام. او بازیکن باشخصیتی است و آمدن او حتما به تیم کمک خواهد کرد. مهدوی‌کیا هم از لحاظ اخلاقی نمونه است و هم فنی. من به‌شخصه از آمدن او به استیل‌آذین خوشحال هستم.

در حال حاضر که نمی‌شود کاری کرد. جواد بازیکن بزرگی است. قطعا اگر از امارات برگردد و بخواهد در ایران بازی کند دوست داریم او را در جمع خود داشته باشیم.

من اعتقاد دارم هنوز هم به هماهنگی کامل نرسیده‌ایم. تیم ما تیمی است که شش هفت ماه است تشکیل شده. یک تیم فوتبال برای هماهنگی نیاز به زمان دارد و توقع مدیران هم برای کسب نتیجه بالاست و به همین علت فشار روی من هم زیاد است.مطمئن باشید تیم ما به مراتب بهتر از این می‌شود. پیشرفت در فوتبال یک فرآیند زمانبر است و زمان کافی نداشته‌ایم تا بتوانیم تیم را به هماهنگی کامل و ایده‌آل برسانیم.

ببینید، ایراد زیادی به مدیران وارد نیست. آنها نیز برای اثبات خودشان فرصت زیادی ندارند. هرکسی که به عنوان مدیر می‌آید به دنبال حفظ جایگاه و کسب نتیجه است. تیم ما تیم خصوصی است و خیلی سخت است که در یک تیم خصوصی نتیجه ضعیف بگیرید. همین موضوع باعث برکناری مدیران می‌شود. شاید به همین علت است که فوتبال ایران به ورطه نتیجه‌گرایی افتاده است. چه در رده ملی و چه باشگاهی و همه دنبال نتیجه هستند. خیلی کم پیش می‌آید که کسی دنبال سازندگی باشد.

من پس از بازی با مقاومت سپاسی به خاطر فشار زیادی که روی خود حس می‌کردم و هم این‌که دچار بعضی مشکلات خانوادگی شده بودم، ترجیح دادم کنار بروم. بی‌شک کسی به من درباره استعفا چیزی را تحمیل نکرد و خواستم دست هیات مدیره را برای انتخاب مربی جدید باز بگذارم. در آن زمان هر روز صحبت از آمدن یک مربی جدید بود. وقتی هم در جلسه‌ای که فردای آن روز با آقای هدایتی داشتم به من اطمینان داده شد که با هیچ شخصی برای مربیگری تیم صحبت نشده، سوءتفاهمات برطرف شد.

متوجه منظور شما هستم. استیل‌آذین اگر قائم به فرد بود نمی‌توانست نتیجه بگیرد. درست است که بازیکنان تاثیرگذار زیادی در استیل‌آذین حضور دارند ولی ما به معنای واقعی تیم هستیم. همه در اختیار تاکتیک تیمی هستند و تاکتیک تیمی در اختیار نفری است که بتواند به ما کمک کند. بازیکنی مثل علی کریمی در اختیار تیم است و تیم در اختیار علی کریمی. اگر دقت کرده باشید شما علی کریمی را در این چند ساله اینقدر آماده و خوب ندیده بودید.

انسان که زیاد اشتباه می‌کند. هر بازی برایم یک تجربه جدید است و در بعضی بازی‌ها یک‌سری اشتباهاتی کرده‌ام. مثلا با بازیکن دوستی و رفاقت کرده‌ام و منافع بازیکن را دیده‌ام تا منافع تیم را. این اشتباهی بود که حتی میان بچه‌های تیم هم به آن اعتراف کردم.

البته فعلا مشکل خاصی در این زمینه وجود ندارد و دوستان و همکاران جوانی هستند که به من در این راه کمک می‌کنند. پس از رفتن آقای مرزبان نتوانستیم کسی را بیاوریم. با آقای بیژن عزیزی هم صحبت کردیم، ولی چون مدت زمان قرارداد کوتاه بود وی نپذیرفت که همراه ما باشد.

آمدن علی دایی در کنار حبیب کاشانی شوک مثبتی بود که به تیم وارد شد؛ هر چند که نباید از زحمات آقای کرانچار بسادگی گذشت.‌ این مربی هم خوب با تیم کار کرد ولی دایی توانست شروع خوبی با پرسپولیس داشته باشد و بخصوص برد در دربی توانست انگیزه تیم را بالا ببرد.

نه اصلا این‌طور نبود. نیمکت پرسپولیس مال کسی نیست و جایگاه بزرگی است. هر کسی که لیاقتش را داشته باشد باید در این مکان قرار بگیرد. من افتخار می‌کنم که هم بازیکن پرسپولیس بوده‌ام و هم مربی آن.

من در تیمشان نبودم و اطلاع دقیقی ندارم ولی خیلی مهم است که بازیکنان از مربی فرمانبر باشند، ضمن آن‌که تغییرات زیاد در ارنج تیم هم باعث شد اعتماد به نفس بازیکنان تقلیل پیدا کند. ولی با این وجود تیم در زمان رفتن کرانچار سوم بود. ولی با آمدن دایی پرسپولیس روند کاملا مثبتی را طی می‌کند.

بله، بدقت نگاه می‌کنم. در این ارتباط باید بگویم پیش از این‌که بازی‌ها شروع شود خیلی‌ها می‌گفتند سطح لیگ ما پایین است و من این نظر را قبول نداشتم. یک دلیلش این است که فاصله امتیاز بالا و پایین جدول آنچنان زیاد نیست.دلیل دیگرش این است که ما 4 نماینده داشتیم و هر 4 تیم توانستند در گام اول نتایج امیدوار کننده‌ای بگیرند. خیلی کم اتفاق افتاده است که تیمی از ایران برود و در خاک عربستان پیروز شود.

مسلما این‌طور است. اینجا دیگر بحث قرمز و آبی مطرح نیست و بحث ایران است. همین‌طور در ارتباط با تیم‌های سپاهان و مس. مردم ایران اگر الان از فوتبال دلزده هستند صرفا به خاطر راه نیافتن تیم ملی به جام جهانی است و نتیجه‌گرفتن تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا می‌تواند آنها را خوشحال کند. لیاقت فوتبال ما خیلی بیشتر از اینهاست. نتیجه گرفتن تیم مس که الان برای سقوط نکردن دست و پا می‌زند نشان از کیفیت بالای فوتبال ماست.