قربانی پول در لیگ فوتبال امارات

پرسپولیس در زمان مدیریت امیر عابدینی، بیشترین سهم را در گشودن راهی داشت که بسرعت به یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای بازیکنان تبدیل شد. با حضور علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا و کریم باقری در بوندس‌لیگا و پس از آن بازیکنان دیگر در لیگ‌های انگلیس و اسپانیا، دیگر لژیونر شدن و حضور در لیگ‌های مطرح اروپا، رویایی دست‌نیافتنی نبود.

آرزوی همبازی شدن با بزرگان فوتبال اروپا از یک سو و رسیدن به درآمد بیشتر از سوی دیگر، از جاذبه‌های این انتقال بود؛ اما به مرور زمان وقتی تیم ملی فوتبال کشورمان در عرصه قهرمانی آسیا و راهیابی به جام جهانی ناکام ماند، بازیکنان ایران از زیر ذره‌بین تیم‌های اروپایی دور شدند و به جای آن مورد توجه لیگ‌های نه‌چندان مطرح حاشیه خلیج‌فارس بویژه امارات قرار گرفتند؛ جایی که دیگر نه‌تنها فضایی برای پیشرفت فنی بازیکنان ما نبود؛ بلکه آنها را از رسیدن به آنچه در توان داشتند، محروم می‌کرد.

در لیگ فوتبال امارات، پول هنگفتی ردوبدل می‌شود. مسکن مناسب و خودروی آخرین مدل، جاذبه‌هایی است که بازیکنان را فریب می‌دهد. در فوتبال ما هم که مدت‌هاست پول در اولویت اول است و خیلی مسائل دیگر را تحت تاثیر قرار می‌دهد، براین اساس بازیکنان فوتبال ایران که پیشتر حضور در لیگ‌های معتبر اروپا را به عنوان هدف خود می‌شناختند، در توجیه تصمیم نادرستی که می‌گیرند، تامین آتیه را بهانه می‌کنند و حاضرند سیر نزولی در پیش بگیرند و فوتبالشان را فدا کنند. دلالان و واسطه‌ها هم که فقط به سودهای کلان خود می‌اندیشند و به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند، پیشرفت فنی بازیکنان است، بنابراین این عده از بازیکنان در لیگی به فوتبال ادامه می‌دهند که از فوتبال ایران ضعیف‌تر است.

بازیکنان شاغل در چنین تیم‌هایی در اوج فوتبال خود، به اصطلاح لژیونر شده و از فوتبال ایران دور می‌شوند؛ اما این دوری اغلب به بهای از دست دادن تیم ملی به دلیل افت فاحش تمام می‌شود و نبودن در تیم ملی، آرزوی بزرگ آنها یعنی حضور در تیم‌های مطرح اروپا را نقش بر آب می‌کند.

مازیار زارع، نمونه‌ای آشکار از این اتفاق است. وی فصل گذشته یکی از ستون‌‌های اصلی پرسپولیس محسوب می‌شد که اگر در این تیم مانده بود، بی‌شک وضعیت بهتری پیدا می‌کرد؛ اما در شرایطی که وضعیت پرسپولیس انگیزه‌ای برای بازیکنان نگذاشته بود، عجولانه فوتبال امارات را انتخاب کرد و آنقدر از این تیم به آن تیم رفت که حتی آمادگی فصل گذشته‌اش را از دست داد. درست است که او فعلا پس از اخراج از الامارات و پیوستن به الشارجه به کار خود در لیگ فوتبال این کشور ادامه می‌دهد؛ اما تجربه نشان می‌دهد که او بزودی راهی را در پیش می‌گیرد که دیگر لژیونرهای ما در امارات در پیش گرفتند. آنها در بهترین حالت به فکر بازگشت به فوتبال ایران می‌افتند؛ ولی متاسفانه در بازگشت حتی نیمی از توانایی‌های خود را هم ندارند.