زنگ خطر برای ‌گوشخراش هندبال

هندبال ایران که سال گذشته میلادی در رده‌های سنی پایه، در رقابت‌های جهانی آبروداری کرد و در مقاطع سنی نوجوانان و جوانان عملکرد خوبی از خود نشان داد، امسال نتوانست در قالب تیم بزرگسالان انتظارها را برآورده کند و در حالی که همگان منتظر بالا رفتن این تیم از سکوی آسیایی و راهیابی به جام جهانی بودند،‌ در برابر حریفان نه چندان بزرگی مثل عربستان، ژاپن و قطر بسیار ضعیف و دور از انتظار عمل کرد و از راهیابی به نیمه‌نهایی مسابقه‌ها باز ماند.

این در حالی بود که با محرومیت کویت قدرتمند امکان بیشتری برای موفقیت در رقابت‌های امسال نسبت به دوره‌های پیش وجود داشت. این که دلیل ناآمادگی کامل تیم ایران در رقابت‌های جام ملت‌های آسیا چه بود و چرا این تیم از لحاظ روحی ذهنی، فیزیکی، تاکتیک‌های تدافعی و تهاجمی و حتی تکنیکی اینقدر به دور از شرایط معمول خود عمل کرد، ‌در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد و در عین حال باید منتظر پاسخ‌های منطقی مسوولان فدراسیون و اعضای کادر فنی تیم ملی در‌این‌باره باشیم. بدیهی است به موازات پیشرفت کاملا مشخص والیبال و بسکتبال ایران، هندبال کشورمان سکته کرده است که کسب مدال این رشته در رقابت‌های پیش روی بازی‌های آسیایی گوانگجو را کاملا دور از دسترس نشان‌می‌دهد.

امیدواریم مدیریت فدراسیون هندبال با استفاده از تجربه طولانی خود در این پست، مشکلات موجود را به طور دقیق شناسایی و رفع کند و به خاطر آورد بچه‌های رعنای هندبال ایران با درخشش در دیدارهای نوجوانان و جوانان جهان نشان داده‌اند استعداد خوبی برای موفقیت در این تیم دارند، ولی نیازمند هدایتی توانمند و مدبرانه هستند تا با بروز توانایی‌های‌واقعی خود ضمن ارائه بازی‌های روان و دلچسب، نتایجی در حد نام کشورمان به ارمغان آورند.

البته آنچه پیش از عقب‌رفت اخیر هندبال ایران در جام ملت‌های آسیا، خود را در رقابت‌های قهرمانی نوجوانان و جوانان نشان داد، ضعف محسوس آماده‌سازی فیزیکی تیم‌های ایرانی در رویارویی با تیم‌های قدرتمند جهان بود که مشکل عمومی در رشته‌های مختلف ورزشی کشورمان محسوب می‌شود. در این زمینه، توجه بیش از پیش مسوولان ورزش قهرمانی و جدی‌تر گرفتن این معضل می‌تواند به رفع چنین مشکلی منجر شود.

به هر حال حضور ضعیف ایران در رقابت‌های هندبال جام ملت‌های آسیا دلایل مختلفی دارد که ازجمله آنها به از دست دادن زمانی طولانی برای تعیین فردی به عنوان سرمربی تیم ملی، جوان‌گرایی مفرط و بی‌رویه این تیم، چشم‌پوشی آسان از حضور مهره‌های موثر و کارساز در تیم و بسنده کردن به حضور بازیکنان تیم‌های باشگاهی 2 استان اصفهان و کرمان می‌توان اشاره کرد.

نکته محرز این است که همه مشکلات تیم ملی کاملا رفع‌شدنی است،‌ فقط باید «بخواهیم».