آینده‌ای نامعلوم برای پیرسول و همتایانش

پیرسول در این زمینه می‌گوید: مهم این است که شرکت‌کنندگان و ورزشکاران جملگی در شرایطی برابر به رقابت با یکدیگر برخیزند و اینک من و دیگران باید مثل دوران قبل از رواج این لباس‌ها با ادوات و لباس‌های سابق به پیکار با یکدیگر بپردازیم. بازگشت به گذشته و پیکار بدون سلاح‌های مدرن و اضافی آن‌قدرها هم چیز بدی نیست.

لغزش روی آب

از شروع سال 2008 که استفاده از لباس‌های مدرن شنا «SpeedoL» باب شد، سپس انواع مختلف دیگری از لباس‌های شنای نئوپلاستیک به بازار آمد، تاکنون بیش از 250 رکورد جهانی جدید به ثبت رسیده است. حسن و خصلت مهم این لباس‌ها این است که روی آب بهتر و بیشتر می‌لغزد و سرعت بیشتری به شناگران می‌بخشد و مقاومت آب مقابل این لباس‌ها کمتر از دیگر وسایل شنا بوده و آب فزون‌تر و سریع‌تر شکافته و طبعا سرعت شناگران در حرکت درون آب بیشتر می‌شود. پیرسول سال 2009 را با ثبت رکوردهای جهانی جدیدی برای شنای تخصصی‌اش (کرال پشت) و در هر دو مسافت عمده آن (100 و 200 متر) به پایان رسانده و در مسابقات شنای قهرمانی جهان در رم در ثبت یک حد نصاب جهانی جدید برای ماده 100 * 4 متر مختلط امدادی هم با تیم آمریکا شریک شد. وی که 27 سال دارد و در سال‌های اخیر در رشته خود تقریبا بی‌رقیب بوده است، می‌گوید: تمامی آن رکوردها معتبر بودند، زیرا با لباس‌هایی به‌دست آمدند که آن زمان‌ها قانونی شمرده می‌شدند. نمی‌توان ورزشکاران را بابت پوشیدن لباس‌هایی که تازه و از شروعسال 2010غیرقانونی شمرده شده، شماتت کرد و دستاوردهایشان را در آن مقطع زمانی نپذیرفت.‌ آنها (سران شنای جهان) اجازه دادند ورزشکاران هم از چیزی که قانونی شمرده شد، بهره گرفتند و حالا که قضیه برعکس شده و این لباس‌ها را غیرقانونی می‌شمرند، بدیهی است که به سمت آن نروند و وارد فضای تازه‌ای شوند.

وجوهی تازه

اما پیرسول حاضر نیست حالا که لباس‌های مذکور غیرقانونی اعلام شده آنها را بکوبد و می‌گوید: «آن لباس‌ها زیبا و موثر بودند و به هر حال شناگران را قادر می‌سازد. مسافت‌های موجود را سریع‌تر بپیمایند و به نتایجی بهتر برسند. ما ابتدا آنها را در جریان تمرینات به تن کردیم تا روند کارمان را بررسی کنیم و وقتی نتیجه مثبت گرفتیم در جریان مسابقات هم آن را به تن کردیم، هرچه بود این لباس‌ها قوه دینامیک فوق‌العاده‌ای داشتند و هر کسی از آنها استفاده کرد، بهره‌اش را گرفت.»

ممنوعیت لباس‌‌های Speedo و نمونه‌های متعدد مشابه آن، به معنای کنار گذاشته شدن تمامی لباس‌های شنا نیست و شناگران می‌توانند به لباس‌های قبلی که برخلاف لباس جدید تمامی بدن را نمی‌پوشاند و حداکثر تا روی زانو می‌آید و مواد تشکیل‌دهنده آن همان انعطاف و قابلیت اسپیدو را ندارد و هر چه قبل از انقلاب فنی اخیر در شنا مرسوم بوده است روی بیاورند و مجددا از آنها استفاده کنند. به هر حال از این پس شنا مثل گذشته بیشتر نبرد انسان با انسان و توان ذاتی انسان‌ها با یکدیگر خواهد بود، حال آن که در 2 سال گذشته شنا به مدد لباس‌هایی که مقاومت آب را می‌شکست، به ستیز تکنولوژیک تبدیل شده و انسان را به توانایی‌های غیرعادی نایل کرده بود.

کاری عبث

پیرسول می‌گوید: بازگشت به معیارهای گذشته نباید باعث لغو و حذف رکوردهای آن ایام از دفتر حدنصاب‌های جهانی شود، زیرا نه تنها آن لباس‌ها قانونی بود، بلکه تکیه بر لباس‌های مدرن و پیشرفته‌تر کردن تدریجی و هر چه بیشتر آن از سال‌ها پیش شروع و سرانجام به اسپیدو و امثال آن منتهی شده بود. وی می‌افزاید: «اگر بخواهیم رکوردهایی را خط بزنیم، باید به بسیار عقب‌تر از سال 2008 بازگردیم و زمان‌های خاصی را جستجو کنیم که کار سختی خواهد بود؛ زیرا متمایز کردن یک لباس از دیگر لباس‌ها و آن را نمونه کمک بیش از هر تکنولوژی به شناگران شمردن، کار عبث و غیرممکنی خواهد بود. سال 2009 یکی از بهترین سال‌های عمر ورزشی من بود و با این که در مسابقات جهانی رم به فینال 100 متر کرال پشت نرسیدم، اما پیشرفتم خیره‌کننده بود. مساله و سوال مهم‌تر این است که نمی‌دانم سال 2010 برای من و سایرین چه چیزهایی را به ارمغان می‌آورد؛ چون دوباره شرایط لباس‌های این ورزش عوض شده و همه در شرایطی تقریبا ناآشنا قرار گرفته‌ایم. رسیدن به رکوردهای سابق که با کمک آن لباس‌های فوق‌العاده به دست آمد، بسیار سخت است و در نتیجه الان هر چه راجع به سال 2010 بگوییم، غیرممکن و بیشتر یک گمانه‌زنی و احتمال و تصور و امید خواهد بود. خود من لباس شنای قانونی و به رسمیت شناخته شده R-EVO را به تن می‌کنم، اما فقط حوادث بعدی حکم خواهد کرد که با آن به کجا خواهم رسید. فعلا همه چیز نامعلوم است.»

مترجم : وصال روحانی
منبع : Fina / ژانویه 2010