سال قبل هم خبرگزاریها از پرواز کلاغها خبر دادند و سالقبلتر از رفتن گنجشکها و قناریها و ... برای ابرشهری که طول و عرض مشخصی ندارد و هر روز محدوده آن در حال تغییر است و به عبارتی «کش میآید»، چقدر داشتن و نداشتن پروانه ، گنجشک، کبوتر و کلاغ مهم است.
سالهاست کارشناسان محیط زیست نسبت به وضع بد اکوسیستم تهران ابراز نگرانی میکنند؛ اکوسیستمی که پروانهها را پر میدهد، کلاغها را فراری و گربههای ولگرد را به سر بردن در کیسههای زباله فرا میخواند.
فضای سبز مصنوعی شهرداری هم انگار کارساز نیست و نمیتواند از حجم آلودگی صوتی و هوایی تهران بکاهد. حتی امواج مغناطیسی تلفنهای همراه هم که هر روز با افتخار به افزایش آمارشان مباهات میکنیم، یکی از عوامل فراریشدن پرندگان است.
این در حالی است که مستندات موجود در مراکز پرندهشناسی از سوی محققان خارجی و داخلی نشان میدهد که در 50 سال گذشته، تهران 150 گونه پرنده داشته که بتدریج کم شده و امروز به 60 گونه رسیده است، بتازگی هم برخی فعالان محیط زیست خبر دادهاند که گونههای پرندگان که نماد نشاط و طراوت هوای شهرها هستند، در تهران آمار کمی دارند، اما نبود سازمان، نهاد و انجمن حامی حیوانات و پرندگان در تهران آنها را با وضعیت نامطلوبی روبهرو کرده است.
صبح روزهای سرد سال، زمان مناسبی برای مشاهده مظلومیت حیوانات پایتخت است،قمریها و کلاغها که مقاومت فیزیکی بالایی دارند، معمولا در کنار پنجرههای گرم خانهها پناه میگیرند. برخیشان تکههای زباله را جستجو میکنند. کلاغهای درشتتر با گربهها گلاویز میشوند.
پرندههای نحیفتر در این شبها یخ میزنند. گربهها زیر موتور خودروها به دنبال پاره آهنی گرم هستند که خود را به آن بچسبانند و... دیدن این صحنهها برای شهروندان تهرانی عادت شده و برخی میگویند در شهری که هنوز بعضی انسانها شبها را روی کارتنهای پاره به صبح میرسانند، صحبت از یخ زدن یک گنجشک خندهدار است.
واقعیت این است که انجمنهای حمایت از حیوانات ، پرندگان ، سازمان محیط زیست ، شهرداری و هر نهاد اجتماعی نسبت به اکوسیستم تهران مسوول است، همانقدر که عملکرد این نهادها را به خاطر تخریب جنگلها، تکدی کودکان خیابانی و جمعآوری نامناسب زباله زیر سوال میبریم، باید از بیتوجهی به گونههای جانوری تهران هم سوال کنیم؛ سوالی که این روزها بیشتر شوخی تلقی میشود.
کتایون مصری
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم