بایدها و نبایدها در ارسال امواج رادیویی

این موقعیت بزرگ بازتاب گسترده‌ای را در دنیای متمدن آن روز به همراه داشت و اگرچه لازم بود پس از آن تحقیقات بیشتری در زمینه آشنایی با چگونگی انتشار امواج رادیویی در اطراف زمین و جو زمین انجام شود، باید پذیرفت که این موفقیت، نقطه عطفی در توسعه ارتباطات رادیویی، پخش برنامه‌های رادیویی و همچنین ارائه خدمات ناوبری و هدایت کشتی‌ها و هواپیماها در دوره زمانی 50 ساله بعد از آن بود. شاید بتوان گفت در بسیاری از این دستاوردها، مارکونی نقشی مهم و کلیدی ایفا کرد. در سال 1902 میلادی، مارکونی در سفر دریایی با کشتی آمریکایی فیلادلفیا، در طول روز توانست پیغامی را از فاصله 1125 کیلومتری دریافت کند و این در حالی بود که دریافت این پیام در شب، حتی از فاصله 3200 کیلومتری نیز امکان‌پذیر است.

به این ترتیب، این محقق ایتالیایی برای نخستین بار فهمید از آنجا که برخی از امواج رادیویی در نتیجه انعکاس از لایه‌های فوقانی جو از مکانی به مکان دیگر ارسال می‌شوند، بنابراین، گاهی شرایط انتشار امواج در طول شب در مقایسه با روز مساعدتر خواهد بود. در حقیقت، در طول روز جذب امواج ارسال شده در لایه‌های پایینی جو، حرکت این امواج به لایه‌های فوقانی جو را با محدودیت مواجه خواهد ساخت. در نتیجه، این امواج تحت تاثیر نور خورشید یونیزه خواهند شد. پس از آن، بتدریج کارآیی سیستم‌های ارتباطی افزایش یافت و به این ترتیب، در سپتامبر سال 1918 میلادی، مارکونی موفق به ارسال نخستین پیام رادیویی از انگلیس به استرالیا شد. امکانات به دست آمده در زمینه ارسال امواج رادیویی، زمینه مناسبی برای استفاده از این فناوری در ارسال امواجی با طول موج کوتاه به وجود آورد که استفاده از سیستم‌های بازتابنده را در اطراف آنتن‌های هوایی سیستم‌های رادیویی امکان‌پذیر ساخته و در نتیجه امکان استراق سمع امواج ارسالی توسط نیروی دشمن را به حداقل می‌رساند. این در حالی است که این سیستم می‌توانست تا حد قابل توجهی، شدت صوت امواج مخابره شده را افزایش دهد. به این ترتیب با استفاده از سیستم‌های آنتن هوایی رادیویی برای متمرکز ساختن انرژی در جهت مورد نظر، مارکونی موفق به طراحی و ساخت نخستین سیستم ارتباطی بی‌سیم برای انتقال امواج کوتاه رادیویی شد. بدون تردید، موفقیت این محقق در دستیابی به فناوری سیستم بی‌سیم مخابره تلگرافی، یکی از بزرگ‌ترین خدمات او در زمینه ایجاد امکان ارتباطات رادیویی است که می‌توان آن را یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین مقدمات دستیابی به سیستمی برای ارسال امواج رادیویی به اقصی نقاط دنیا به شمار آورد.