حساب پس‌انداز یک میلیونی برای نوزادان و چند پرسش

به گفته نادعلی الفت‌پور، سرپرست وزارت رفاه کلیت این طرح این گونه است که نوزادان صاحب حسابی می‌شوند که ابتدای امر دست کم یک میلیون تومان موجودی دارد و هر ماه مبلغی نیز از سوی والدین نوزاد و دولت به این حساب واریز می‌شود.

نکته جالب این است که مبلغ یک میلیون تومان را دولت به حساب نوزاد می‌ریزد و وجوه این حساب توسط صندوق مهر امام رضا از طریق بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و شرکت‌های سرمایه‌گذاری با هدف حفظ و ارتقای ارزش وجوه، سرمایه‌گذاری می‌شود.

این موضوع از زمان تولد نوزاد شروع می‌شود و تا 18 سالگی‌اش ادامه می‌یابد؛ البته واریز پول به حساب فرد از سوی والدین در این سن متوقف می‌شود؛ ولی تعهدات دولت 2 سال بیشتر یعنی تا 20 سالگی ادامه پیدا خواهد کرد.

نکته جالب دیگر این که سهم دولت متناسب با وضعیت درآمدی خانوارها تعیین می‌شود؛ هرچند دقیقا رابطه این مبالغ با هم مشخص نیست؛ چراکه هنوز معلوم نشده است پرداخت دولت به نوزاد خانواده فقیرتر بیشتر خواهد بود یا ثروتمندتر.

اما سن 18 سالگی در این طرح نقطه عطف است، یعنی فرد از این سن امکان برداشت موجودی حساب که تلفیقی از مبالغ واریزی و سود حاصل از سرمایه‌گذاری برای مصارف تامین مسکن، ایجاد فرصت شغلی، ازدواج، تحصیلات عالی و حوزوی، درمان بیماری‌های صعب‌العلاج و حج تمتع صاحب حساب است را پیدا می‌کند.

طراحان و مسوولان پیگیری این طرح همچنین اطمینان می‌دهند که سازمان حسابرسی به عنوان امین طرح بر گزارش‌های مالی نظارت دقیق خواهد داشت تا موانع تامین آتیه فرزندان یکی پس از دیگری رفع شود ولی در این میان پرسش‌هایی وجود دارد که هنوز به خاطر تصویب نشدن جزئیات آن بی‌پاسخ مانده است.

به طور مثال هنوز مشخص نیست این طرح از چه زمانی شروع خواهد شد و دقیقا متولدان چه سال‌هایی را شامل خواهد شد. همچنین تاکنون به طور شفاف معلوم نشده است که دولت مبلغ یک میلیون تومان اولیه را از چه منبعی تامین خواهد کرد؟

در این میان چند علامت سوال هم وجود دارد از جمله این که خانواده‌هایی که در دهک‌های پایین جامعه هستند و هرگز سرعت رشد اقتصادی‌شان به سرعت تورم نمی‌رسد و هیچ‌گاه پس‌اندازی ندارند، چطور می‌خواهند این مبالغ ماهانه را واریز کنند؟

و پرسش دیگر این که آیا طراحان طرح به این اندیشیده‌اند که پول‌هایی که از زمان افتتاح حساب تا 18 سالگی به حساب فرد واریز می‌شود، پس از پایان این مدت با توجه به کاهش سریع ارزش پول آیا واقعا می‌تواند پس‌اندازی قابل اعتنا باشد؟