آنان طاقت دوری فرزندشان را نداشتند

به گزارش ایندپندنت، نیل و کازومی پوتیک پس از این که سام، پسرشان، در سال 2005 در تصادف خودرو فلج شد زندگی خود را وقف مراقبت از او کرده بودند. پزشکان انتظار نداشتند سام در آن تصادف زنده بماند اما او زنده ماند در حالی که بدون کمک دستگاه نمی‌توانست نفس بکشد و بر اثر آسیب‌دیدگی شدید نخاعی از گردن به پایین فلج بود و روی صندلی چرخدار زندگی می‌کرد. این زوج کار خود را رها کردند و مزرعه‌ای را در ویلتشایر خریداری و آن را به محلی برای مراقبت 24 ساعته از سام تبدیل کردند.

اما در ماه می سال‌‌جاری که پسرشان به بیماری مننژیت مبتلا شد، تلاش آنان برای کمک به سام، خاتمه یافت زیرا وقتی او را از بیمارستان مرخص کردند در خانه از دنیا رفت. نیل 34 ساله و همسر متولد ژاپن او، کمتر از 48 ساعت پس از مرگ پسرشان به «بیچی هد»، محل بدنام خودکشی در نزدیکی ایستبورن رفتند و در حالی که جسد سام در کوله‌پشتی پدرش بود، خود را از صخره‌ای 160 متری به پایین انداختند.

خانم سالی مور، دوست خانوادگی و وکیلی که پس از تصادف خودرو، دنبال کارهای بیمه آنان بود در دادگاه اوکفیلد در «ایست ساسکس» گفت هر کس که این خانواده را می‌شناخت تحت تاثیر فداکاری آنان پس از تصادف قرار می‌گرفت.

آنان با پول خود و کمک دوستان وسایلی خریدند که سام با استفاده از آنها به مدرسه می‌رفت و تا حد امکان زندگی عادی در خانه‌اشان در نزدیکی بریستول داشت.

خانم مور گفت: سام با صندلی چرخدار خود در حیاط و باغ خانه رفت و آمد می‌کرد.

سام را در 27 می برای مننژیت ‌ به بیمارستان بردند. پس از این که معلوم شد سام 5 ساله زنده نخواهد ماند، به توصیه و مشورت پروفسور الکساندر هندرسون، مشاور پزشکی کودکان بیمارستان، قرار شد او را به خانه ببرند تا در آنجا بمیرد.

پروفسور که به اتفاق سام و والدینش به خانه آنان رفت، گفت: او دستگاه‌هایی را که به سام دارو می‌دادند قطع کرد و مدت 20 دقیقه به باغ خانه‌شان رفت تا والدین بتوانند در لحظات آخر عمر سام با او تنها باشند.

یک دوست خانوادگی گفت: مادر سام بر اثر فشار نگهداری از او و گرفتاری‌هایی که شرکت‌های بیمه برای آنان درست می‌کردند، یک بار می‌خواست با پزشکان برای قطع دستگاه‌های کمکی صحبت کند و یک بار نیز گفته بود ترجیح می‌دهند برای خلاصی از این وضع خودکشی کنند.