حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گفتگو با رضا ناصری دروازه بان تیم ملی فوتسال
فوتسال ایران حالا به جایی رسیده که اگر روزی خدای نکرده نایب قهرمان آسیا شود ، همه نگران
می شوند اگر جلوی ژاپن مجبور به دفاع شود همه زانوی غم بغل می گیرند ما در این رشته ادعاهای جهانی داریم .
همین هم می شود که اگر مسابقات قهرمانی گل کوچک در دنیا برگزار شود ، بعید است کسی به پای گل کوچک بازهای ما برسد همین هم می شود که تیم فوتسال مان این همه خوب بازی می کند.
با وحید شمسایی اش و با رضا ناصری اش دروازه بان مسلط تیم ملی فوتسال که در مسابقه های قهرمانی آسیا در تهران که چند هفته قبل برگزار شد ، یکی از محبوبترین بازیکنان تیم بود.
مدتی از آن بازیها گذشته است و حالا دیگر سر بچه ها خلوت تر شده است دیگر هر روز جلوی دوربین و توی صفحات روزنامه ها جولان نمی دهند این فرصت خوبی بود تا یکی از شایسته ترین فوتسالیست های ایران را به پای میز مصاحبه بکشانیم و این گفتگویی است با رضا ناصری .
اصلا چه شد که رفتی سراغ فوتسال؛
من از اول چمنی بازی می کردم . حتی قرارداد فعلی ام با تیم استقلال هم برای فوتبال است نه فوتسال چهار ، پنج سال پیش که سرباز بودم ، در تیم ملوان بازی می کردم آن موقع آقای روزبهانی سرمربی تیم ارتشها و ناخدا رزاقی هم سرپرست نیروهای مسلح بودند من را دعوت کردند تمرینات فوتسال همان جا بود که گفتند فوتسالت خوب است . بعد از آن هم ویکتور هرمانتس هلندی سرمربی تیم شد و من را انتخاب کرد البته آن موقع دروازه بان سوم بودم .
از تیمهایی که در آنها بازی کردی برایمان می گویی؛
من فوتبال را از 12 سالگی شروع کردم ، از تیم نوجوانان شریعتی که آن موقع دسته یک بود. بعد رفتم نوجوانان استقلال بعد از آن جوانان فتح بودم که بزرگسالانش بازیکنانی مثل رهبری فرد ، منافی و خداداد بودند از فتح آمدم پارس خودرو آن موقع آقای نبی ، مدیرعامل پارس خودرو بودند که من را برای خدمت فرستادند ملوان آنجا ناخدا رزاقی از کارم خوشش آمد و همین باعث شد بروم بزرگسالان ملوان بعد به ترتیب رفتم نیروی دریایی و پارت سازان مشهد و امروز در تیم استقلال هستم .
تو که هر دو رشته را تجربه کردی ، آیا فوتسال و فوتبال برایت فرقی می کند؛
4 سال پیش کسی نمی دانست اصلا فوتسال چی هست؛ این رشته در ایران بیگانه بود ; درحالی که فوتسال یک جورهایی نشات گرفته از گل کوچک است که درخون ماست ولی الان 2 سالی هست که فوتسال شده یکی از ورزشهای مورد علاقه مردم امسال خودم چند تا پیشنهاد از تیمهای فوتبالی داشتم ، ولی گفتم : چرا بروم؛ الان فوتسال محبوب تر از فوتبال شده تصمیم گرفتم در فوتسال بمانم .
فکر می کنی فوتسال چکار کرد که مردم فوتبال زده ما را به سالنها کشاند؛
این جمعیتی که می گویید برای بازیها می آیند ، فقط در سطح ملی نیست برای بازیهای لیگ فوتسال که می رویم خارج از تهران ، نمی دانید چه جمعیتی می آید ، چقدر علاقه مند دارد سالنها پر است .
چرا؛
چون ما در فوتسال واقعا خوب نتیجه می گیریم یعنی اگر یک نمودار 100درصد را در نظر بگیریم ، در حال حاضر فوتسال ما بین 85 تا 90درصد را طی کرده است .
برویم سراغ بازیهای آسیایی ، از بازی خودت در تهران راضی بودی؛
خودم نمی توانم قضاوت کنم این دست کارشناس ها و مردم است ; اما در این بازیها حق من را ضایع کردند و بهترین دروازه بان را از ژاپن انتخاب کردند وقتی بلندگوی ورزشگاه اسم گلر ژاپنی را به عنوان بهترین دروازه بان خواند ، همه تماشاگرانی که در سالن بودند بلند شدند و من را تشویق کردند همین برایم کافی بود.
تیم ایران در این بازیها سیر صعودی خوبی داشت ، ولی در بازی فینال با ژاپن هر لحظه امکان می دادیم بازی مساوی شود؛
هر کشوری برای خودش برنامه دارد مشکل ما این است که فکر می کنیم فقط ما باید برنده بازیها باشیم ، در حالی که کشورهای دیگر هم با دست پر می آیند ، آنها هم نماینده کشورشان هستند و می آیند که ببرند.
امسال مسوول تیم ژاپن یک مجله داد به من و وحید (شمسایی) دیدیم چقدر به فوتسالشان رسیده اند شاید صدبرابر بیشتر از ما خرج کرده اند و مربی های آنچنانی گرفته اند اینها همه نشان می دهد که سرمایه گذاری کردند تا به ایران برسند این بحثی هم که برای بازی با ژاپن مطرح می کنند، همیشه هست کسانی که این چیزها را مطرح می کنند از این موضوع غافلند که فوتسال بازی لحظه هاست همین پارسال در بازی با کره ، 20 ثانیه مانده بود بازی تمام شود ، ما 4 - 3 عقب بودیم که وحید گل زد و مساوی کردیم واقعیت فوتسال این است که همه تیمها دارند پیشرفت می کنند.
و این پیشرفت شامل حال ما هم می شود؛
همیشه می گویند قهرمان شدن آسان است ، ولی حفظ قهرمانی کار هر کسی نیست حفظ این موفقیت ها هم واقعا سخت است ، ولی ما حدود 5 سال است که این کار دشوار را انجام دادیم.
در حال حاضر برای مردم فوتسال مهمتر است یا فوتبال؛
نیازی به گفتن من نیست همین بازیهای آخری را که خودتان دیدید ، چقدر تماشاگر آمده بود روز فینال در سالن جای سوزن انداختن نبود نصفشان پشت درهای بسته مانده بودند برای بازی ایران با چین که اصلا نتیجه اش برایمان مهم نبود ، 12 هزار نفر آمده بودند همین بازی فوتبال ایران و عراق یا ایران و کامرون را هم دیدید.
بحثی که به تیم فوتسال مطرح می شود این است که موقعیت های فوتسال ما بیشتر روی نام یکی دو بازیکن می چرخد؛
فوتسال یک بازی گروهی است فضای فوتسال کوچکتر از فوتبال است و احتیاج بیشتری به هماهنگی گروهی دارد ; ولی من خودم این نکته را قبول دارم که وحید شمسایی برای فوتسال ما واقعا نعمت است ، هیچ بحثی هم در آن نیست .
وقتی که وحید در بازی است ، می دانم که توپ را می دهم به کسی که کار را تمام می کند در همین بازیهای آسیایی تهران من 28 تا شروع مجدد با وحید داشتم که یازده تایش را گل کرد.
همیشه هم می گویم نبود وحید برای فوتسال ما یک فاجعه است ; ولی به طور کلی در فوتسال همه زحمت می کشند و شاید یکی دو نفر باشند که این زحمات را به ثمر برسانند.
فاصله فوتسال ایران را با تیمهایی مثل اسپانیا یا برزیل که قهرمان جهان هستند چطور می بینی؛
اگر به فوتسال ایران بها بدهند ، به شما قول می دهم که جزو 4 تیم برتر دنیا خواهیم شد ما ثابت کردیم می توانیم تمام این فاصله ها را به حداقل برسانیم ما با همین اسپانیا در خانه خودش مساوی کردیم این خودش خیلی چیزها را ثابت می کند.
در حال حاضر اگر یک پیشنهاد خوب از یک تیم فوتبال داشته باشی ، چکار می کنی؛
اتفاقا امسال از تیمهای فوتبال پیشنهادهای زیادی داشتم من خودم دروازه بان فوتبالم ولی فقط و فقط به خاطر بازیهای تیم ملی در فوتسال ماندم.
چطور شد که آمدی دروازه بانی ؛
من به عشق عابدزاده دروازه بان شدم واقعا دوستش داشتم ، اما راهم کشیده شد به فوتسال و به قول روزنامه ها شدم : عابدزاده فوتسال .
با مشکلات این رشته چطور کنار آمدی؛
یکی از بازیکنان اسپانیا می گفت من برای 6 ماه بازی چیزی حدود یک میلیون دلار می گیرم در فوتسال باید آنقدر اسپانسر تزریق شود که من به عنوان بازیکن ، وسوسه نشوم با یک تیم چمنی قرارداد ببندم ; اما متاسفانه الان چنین چیزی نیست شاید باورتان نشود ، ولی من موقعی که در لیگ دو بازی می کردم به مراتب پول بیشتری نسبت به حالا می گرفتم.
بین بچه های تیم با کدام یکی صمیمی تر هستی؛
با وحید شمسایی .
یک اتفاق نزدیک؛
حضور در جام جهانی .
چقدر به آن بازیها امیدواری؛
خیلی زیاد ، یعنی کل تیم ، امید زیادی دارد که در آن بازیها هم بتوانیم خیلی چیزها را ثابت کنیم.
رویای دروازه بانی در کجا را داری؛
لیگ فوتبال ایتالیا.
به آویزان کردن دستکشهایت هم فکر کردی؛
فعلا که خیلی زود است ; می خواهم بهترین دروازه بان جهان بشوم.
در اردوها شیطنت می کردیم
در اردوهای تیم با وحید شمسایی و باقی بچه ها خیلی شیطنت می کنیم 2 سال و نیم پیش ویکتور هرمانتس سرمربی هلندی تیم با ما کار می کرد یک روز مترجم مان نیامده بود بچه ها هم که انگلیسی شان توپ ! سوژه ها شروع شد.
خواستیم یک چیزی بگوییم ، به پزشک تیم گفتیم به هرمانتس بگو تمریناتش واقعا خوب و نشاط آور است .
پزشک تیم هم یک چیزهایی گفت یکدفعه دیدیم هرمانتس عصبی شد گفت بروید دور سالن بدوید.
خلاصه آن روز حدود 100 بار دور سالن گشتیم فردا که مترجم آمد ، گفتیم برود بپرسد ببینیم چه خبر است؛ مترجم تیم آمد ، گفت : شما چرا به هرمانتس گفته اید تمریناتت خنده دار است؛
یک روز هم هرمانتس آمد چایی بخورد ، چایی هنوز دم نکشیده بود گفتم خدایا چطور بهش بفهمانم که قضیه چیست؛ برگشتم گفتم : مستر مستر NO !دم Bad! طفلک آن مدتی که پیش ما بود ، کلی لاغر شد.
به صفر بدهکار بودیم
آن وقتها در انضباط به صفر ، هفت هشت نمره بدهکار بودم ! یک بار ثلث اول انضباطم شد 7 - ، ثلث دوم شدم 12 بهم جایزه دادند! یک بار دوران راهنمایی چاشنی گذاشتم توی بخاری ، منفجر شد تمام شیشه ها ریخت چهار نفر بودیم ، ولی همه من را لو دادند خیلی شیطان بودم.
سال دوم راهنمایی مدیرمان به پدرم گفت : ما به این نمره قبولی می دهیم به این شرط که فقط از این مدرسه برود! طوری شده بود که مسوولان مدرسه می گفتند از خانواده ناصری اسم کسی را در این مدرسه نمی نویسیم! طوری بودم که یک جا آرام نمی گرفتم .
یک بار زنگ مدرسه را که زدند ، من از در کلاس نرفتم ، گفتم از پنجره راحت تر می رسم آمدم از پنجره بروم ، سرم گیر کرد لای میله ها مدیر و ناظم آمدند آنقدر کشیدند که آمدم بیرون.
این را هم بگویم شر بودم ، ولی درسم همیشه خوب بود اتفاقا الان بعد از مسابقات بچه های مدرسه و معلمهای قدیم خیلی به من لطف می کنند.
گفت و گو
