جستجوی اطلاعات با خیره شدن

این لنز از «ال. ای. دی» و میکرو اجزایی چون آنتن‌های مینیاتوری شده، حسگرهای زیستی و مدارات نیمه شفاف تشکیل شده و قادر است تصاویری مجازی را در میدان بینایی کسی که از آن استفاده می‌کند، بسازد.

این لنز بیونیک یک دستگاه کاملا ‌های- تک و قابل حمل است که می‌تواند برای انتقال اطلاعات مورد استفاده قرار گیرد.

بابک پرویز، دانشمند ایرانی دانشگاه واشنگتن در مورد این اختراع می‌گوید: «این لنزها علاوه بر قابل استفاده بودن همانند یک لنز بینایی ساده می‌توانند در عرصه‌های پزشکی نیز کاربردهای مختلفی داشته باشند. برای مثال این لنزها می‌توانند میزان گلیسمی‌را در بیماران دیابتی کنترل کنند. این کار به کمک یک حسگر ویژه که در لنز به کار رفته است و می‌تواند تمرکز مولکول گلوکز را نشان دهد، امکانپذیر می‌شود.»

پرویز پس از 2 سال از ساخت این نمونه آزمایشی، این لنز بیونیک را با موفقیت و بدون هیچ عارضه جانبی به مدت حداکثر 20 دقیقه آزمایش کرد. در آینده‌ای نه چندان دور و به کمک این لنز بیونیک می‌توان بدون نیاز به رایانه یا تلفن همراه، پست الکترونیک را کنترل و به عکس‌های خانوادگی نگاه کرد. طرح اصلی این محقق ایرانی، دستیابی به اصطلاح «حقیقت افزایش یافته» است. چشم بیونیکی دکتر بابک پرویز استادیار ایرانی دانشگاه واشنگتن به عنوان یکی از 50 اختراع خلاقانه جهان در سال 2008 از سوی نشریه «تایم» برگزیده شده بود.