استراتژیست های امنیت جهانی در مخمصه ناامنی

همزمان با وقوع انفجار عظیم در بغداد که به کشته شدن حداقل 13نفر و جراحت بیش از 5نفر انجامید ، پل برمر حاکم امریکایی در عراق اعلام کرد که ایران در امور عراق دخالت می کند و سوریه نیز با حمایت از گروه های تروریستی امنیت منطقه را به خطر انداخته است .

کد خبر: ۲۷۸۳۲

گزارشها حاکی از آن است که در انفجار ساختمان سازمان ملل در شرق بغداد نه تنها گروهی از سربازان امریکایی که گروهی از کارکنان سازمان ملل متحد نیز در این حادثه قربانی شده اند. موسسه امریکایی گالوب در دسامبر سال 2002 مدتی کوتاه پیش از آغاز حمله جدید امریکا به عراق ، نتایج یک نظرسنجی را منتشر ساخت که در امریکا مورد بی مهری اکثر رسانه ها قرار گرفت . در این نظرسنجی آمده بود که طرح جنگی امریکا علیه عراق هیچ حمایت مهم بین المللی را به دنبال نخواهد داشت و این مساله موجب خواهد شد که در درون امریکا نیز افکارعمومی از حمایت از حمله روی برگردانند. به گزارش لوموند دیپلماتیک اگر چه رسانه ها و سیاستمداران امریکایی کوشیدند با نادیده گرفتن نتایج این نظرسنجی ایده های جنگ طلبانه خود را بر جهان تحمیل کنند و بر این تصور بودند که با یک پیروزی سریع در عراق مخالفت جهانی با اقدامات آنها به سرعت به حمایت جهانی از «آزادسازی عراق» تغییر شکل خواهد داد، اما آنچه اکنون در عراق می گذرد، امریکایی ها را در اجرای آنچه می پنداشتند دچار مشکل ساخته است . (اوت 2003) جورج بوش ، در توجیه حمله به عراق به «ضرورت اقدام امریکا برای ایجاد امنیت در منطقه و پس از آن ایجاد امنیت در جهان» استناد کرده بود، اما اینک پس از گذشت نزدیک به 4ماه از پایان رسمی جنگ و استقرار سربازان امریکایی در عراق به خوبی روشن شده است که امریکا نه تنها نتوانسته امنیت را در منطقه برقرار کند، که امنیت عراق را نابود کرده و نیروهای خود و متحدانش را نیز در وضع ناامنی کامل قرار داده است . اینک نه تنها مردم عراق به خاطر نبودن سازمان منسجم نیروهای انتظامی از نبود امنیت در رنجند و برای حفظ امنیت خود ناچار به حفظ اسلحه در خانه ها شده اند، بلکه ، سربازان امریکایی مستقر در عراق نیز در شرایط ناامنی به سر می برند و آماری که روزنامه های ایتالیایی از تمایل این سربازان برای فرار پنهانی از عراق منتشر کردند و اطلاعاتی که درباره خودکشی گروهی برخی از سربازان امریکایی در عراق ارائه کردند، نشان می داد که اشغالگران نه تنها از حیث جسمانی دچار عدم امنیت اند، که از حیث روانی نیز با ناامنی مواجهند. بنیاد تمام طرحهای استراتژیک تامین امنیت است ، پس اگر اجرای یک استراتژی به جای افزایش امنیت ، به کاهش آن انجامید، باید در درستی و کارایی آن شک کرد. اینک اقدامات امریکایی ها در عراق نه تنها نیروهای خودشان را دچار مشکل ساخته که دیگر خارجیان مقیم عراق از جمله کارکنان سازمان ملل را نیز با خطرهای جانی مواجه ساخته است . به نظر می رسد تنها راه استقرار امنیت در عراق خروج اشغالگران و استقرار یک دولت مردمی عراقی در این کشور است و هر استراتژی دیگری نافرجام خواهد بود. پل برمر و دیگر سیاستمداران امریکایی بهتر است به جای فرافکنی مسائل عراق ، به حل ریشه های مشکل بپردازند و با پذیرش حقایق به رفع آن بکوشند.