اجرای پادمان در ایران عادی شود

 این در حالی است که ایران اخیرا همکاری‌هایی فراتر از چارچوب پادمانی نیز درخصوص رآکتور تحقیقاتی اراک و تاسیسات غنی‌سازی نطنز با آژانس داشته است. هم‌چنین ایران در این نامه نسبت به درخواست‌های غیرقانونی و مداخله‌جویانه در حاکمیت ایران از جمله درخواست برای امضا و تصویب پروتکل الحاقی و طرح دوباره مسایل مربوط به شش موضوع باقی‌مانده که در چارچوب توافقی با آژانس(مدالیتی) حل و فصل شده است اعتراض کرده است.

به گزارش ایسنا، متن کامل نامه علی‌اصغر سلطانیه به شرح زیر است:

"جناب آقای دکتر البرادعی

مدیرکل محترم آژانس بین‌المللی انرژی اتمی

عطف به آخرین گزارش جنابعالی در خصوص اجرای پادمان در ایران (GOV/‌55/2009) مایلم موارد ذیل را به منظور درج در سوابق آژانس به اطلاع جنابعالی برسانم:

‌1- ایران همواره از آژانس را به عنوان تنها نهاد صلاحیتدار بین‌المللی فنی مرتبط با ارتقای کاربرد انرژی هسته‌یی در پشتیبانی کرده است.

‌2- دولت متبوع من به شما به عنوان یک کارگزار صادق سازمان بین‌المللی که با تلاش در جهت هدایت این سازمان به شیوه‌ای حرفه‌ای و غیر جانبدارانه اطمینان کرده است.

‌3- ما با دیدگاه بسیاری دیگر از کشورهای عضو مبنی بر اینکه شما در مقابل فشار سیاسی چند کشور غربی به منظور دخالت در کار دبیرخانه و خارج نمودن سازمان از دستور‌العمل فنی حرفه‌ای مقاومت کرده‌اید و از هیچ تلاشی فرو گذار نکرده‌اید را با بسیاری از دیگر کشورهای عضو در میان گذاشته‌ایم. دستور کار ویژه سفیر آمریکا، فرانسه و انگلستان در مقابل شما بعد از نهایی شدن مذاکرات و موافقتنامه برنامه کار (INFCIRC/‌711) برای حل موضوعات باقیمانده در اوت ‌2007 مثال بارز این رهیافت سیاسی مغرضانه با انگیزه‌های سیاسی با هدف نگه داشتن موضوع در دستور کار شورای حکام است. اگرچه پاسخ فوری و تاریخی سه سفیر تروئیکای عدم تعهد متضمن حمایت از برنامه کار، تصدیق کننده اتخاذ این تصمیم درست توسط آژانس و جمهوری اسلامی ایران بوده است که متعاقبا شورای حکام این تصمیم را مورد تائید قرار داد. باید یادآوری کنم که برنامه کار نتیجه مثمر ثمر تصمیم سیاسی توسط دولت من و در پاسخ به درخواست جنابعالی از دبیر محترم پیشین شورایعالی امنیت ملی کشورم بوده است. پس از همکاری فوق العاده ایران تمامی شش موضوع باقیمانده حل شده و شما یک چنین دستاوردی را به شورا گزارش کردید. اکنون سند GOV/‌55/2009 به صراحت گزارش ‌می‌کند که ایران با ارائه ارزیایی خود از به اصطلاح مطالعات ادعایی وظایف خود در مورد مطالعات ادعایی را همانگونه که در برنامه عمل (INFCIRC/‌711) پیش بینی شده بود انجام داده است. بنابر این برنامه عمل تکمیل شده و پرونده می‌باید خاتمه یابد.

‌4- در موارد متعددی ما درخواست کردیم که با گزارش دبیرخانه در خصوص اجرای پادمان در کشورهای عضو می‌باید با حداکثر هشیاری تا جایی که به حفاظت از اطلاعات محرمانه مربوط است، رفتار شود. شما به خوبی از نشت اطلاعات محرمانه به رسانه‌های جمعی که طی بازرسی و پس از بازرسی به آژانس ارائه شده، اطلاع دارید، ما و دیگر کشورهای عضو توسط شما اطمینان یافتیم که اقدامات جدی برای اصلاح این وضعیت اسف بار به عمل خواهد آمد. یک نمونه اخیر نامه محرمانه اینجانب به شما در رابطه با اطلاع نسبت به توافق رییس محترم جدید سازمان انرژی اتمی ایران در خصوص تضمین دسترسی بازرسان به نیروگاه اب سنگین IR – ‌40 بوده است. به همین منوال موافقتنامه بهبود پادمان در نظنز، پس از اینکه از لحاظ فنی قانع شدیم که به انجام کار و وظایف آژانس وفق مفاد موافقنامه جامع پادمان کمک خواهد کرد نیز به همین ترتیب بود. بنابر دلایلی که جنابعالی به آنها آگاه هستید، موافقت شد که این امر تا زمانی که ماموریت به انجام برسد و گزارش شما منتشر شود، محرمانه نگه داشته شود. متاسفانه این موضوع به رسانه‌ها نشت پیدا کرد که خیلی زود مطلع شدند و ما با هجوم انبوهی از سوالات روبرو شدیم.

‌5- گزارش شما در سایت Govatom که قرار است دسترسی به آن صرفا به کشورهای عضو محدود باشد، در دسترس تمامی رسانه‌ها قرار گرفت. متاسفانه این گزارشی بی سابقه توام با جزئیات فنی در خصوص فعالیت‌های هسته‌یی ایران است که همواره موجب اشتباه و سوء برداشت افکار عمومی ‌می‌شود و بنابراین فضای سازنده را خدشه دار می سازد. نیازی به ذکر نیست که انعکاس اینگونه اطلاعات فنی در خصوص پروژه‌های حساس علمی که به بازرسان ارائه می شود با سیاست حفاظت از دارایی‌ها و محرمانه نگهداشتن( اطلاعات) کشورهای عضو انطباق ندارد.

‌6- انعکاس گزارش از سوی آنها به عموم به خوبی نشاندهنده نکات منفی ناشی از پارگراف‌های تکراری و اضافی در خصوص مطالعات ادعایی است که به طور کامل گام‌های مثبتی که دولت متبوع من پس از گزارش قبلی و در پاسخ به درخواست‌های شخصی جنابعالی از رییس جدید سازمان انرژِی اتمی برداشته را تحت الشعاع قرار داده و تضعیف کرده است.

‌7- یکی از دیگر ملاحظات جلسات توجیهی فنی درباره اجرای پادمان در ایران است که توسط بخش پادمان قبل از نشست شورای حکام برگزار می گردد. جایی که مواردی بسیار فراتر از گزارش جنابعالی ارائه شده است. نشان دادن تنها یک روی سکه، به نمایش گذاشتن موارد مجعولی که قبلا تمامی آنها به ایران ارائه شده بود به بهانه یادآوری شرکت کنندگان، فضا را مسموم ساخته و محیط همکاری اخیر را که جنابعالی و اینجانب تلاش کردیم، پس از نشست قبل شورا ایجاد نماییم، تخریب کرد. در همان جلسه توجیهی من به نوبه خود می‌توانستم جزئیات مذاکرات محرمانه در ایران را مطرح کنم، لکن به منظور جلوگیری از تقابل با دبیرخانه با آگاهی از اینکه معدودی از کشورها غربی مایل هستند که شاهد چنین وضعیتی باشند، از انجام چنین کاری خودداری کردم و بنابراین آنها را مایوس ساختم. به هرحال چنین اقداماتی از سوی دبیرخانه می‌باید یکبار و برای همیشه متوقف گردد.

اجازه دهید به عناصر مثبت گزارش شما که نشاندهنده تعهد کامل کشور متبوع من به وظایفش وفق موافقتنامه جامع پادمان است، نگاهی داشته باشیم.

a) آژانس قادر بوده است به راستی آزمایی عدم انحراف مواد و فعالیت‌های هسته‌یی اظهار شده در ایران ادامه دهد.

b) ایران با آژانس برای بهبود اقدامات پادمانی در کارخانه صنعتی غنی سازی سوخت (FEP- تاسیسات غنی سازی در نظنز) همکاری داشته است.

c) ایران امکان دسترسی به IR-40 (رآکتور آب سنگین) را بمنظور راستی آزمایی اطلاعات طراحی فراهم ساخته است.

d) ایران و آژانس در خصوص بهبود ارائه گزارش‌های حسابرسی رکوردهای عملیاتی به توافق رسیدند.

e) ایران و آژانس همچنین در خصوص ملزومات دسترسی بموقع برای بازرسی های سرزده نشده به توافق رسیدند.

f) آژانس تایید کرد که هر دو کارخانه FEP و PFEP همانگونه که اعلام شده بود ( بطور مثال با اورانیوم u-235 با غنای کمتر از ‌5% ) در حال عملیات بوده‌اند.

g) پس از گزارش قبلی آژانس با موفقیت سه بازرسی سرزده را به انجام رساند. از مارس ‌2007 مجموعا ‌29 بازرسی سرزده از FEP (تاسیسات غنی سازی نطنز) به انجام رسیده است.

h) مواد هسته‌یی در کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت (PFEP) همچنین محوطه آبشارها و ایستگاه‌های خوراک دهی و کنار گذاری تحت اقدامات مراقبتی و نظارتی آژانس قرار دارند.

i) آژانس راستی آزمایی اطلاعات طراحی را در UCF به انجام رساند. آژانس قادر بود تایید کند که تاسیسات با اطلاعات طراحی ارائه شده از سوی ایران به آژانس منطبق است.

j) آژانس نتیجه گیری کرد که موجودی مواد هسته‌یی در UCF، با در نظر گرفتن عدم قطعیت اندازه گیری معمول مربوط به کارخانه های تبدیل اورانیوم یا خروجی های مشابه، همانگونه که توسط ایران اعلام شده با آن نتایج همخوانی دارد وآژانس یک سیستم نظارتی و مراقبتی را در آن تاسیسات در ‌25-22 اوت ‌2009 نصب کرد.

k) هیچ نشانه‌ای از فعالیت‌های مرتبط با بازفرآوری وجود نداشت.

l) آژانس قادر خواهد بود تا موجودی همه مواد هسته‌یی در تاسیسات را راستی آزمایی کرده و تراز مواد هسته‌یی بعد از پاکسازی تله‌های سرد (cold traps) به انجام برساند.

بنابر این جمهوری اسلامی ایران به وظایفش وفق موافقتنامه جامع پادمان پایبند است.

حال اجازه دهید به نکات منفی گزارش نگاهی بیندازیم:

a) در عین حال ایران متن اصلاح شده ترتیبات فرعی، بخش عمومی، کد‌3/1، در مورد ارائه زود هنگام اطلاعات طراحی را اجرا نکرده است.

b) ایران فعالیت‌های مرتبط با غنی سازی یا عملیاتش روی پروژه های مرتبط با آب سنگین را آنگونه که از سوی شورای امنیت الزام شده، بحه ال تعلیق درنیاورده است.

c) ایران برخلاف درخواست‌های شورای حکام و شورای امنیت، نه پروتکل الحاقی را به اجرا درآورده است،

d) و نه با آژانس در ارتباط با موضوعات باقیمانده مورد ملاحظه که به منظور مرتفع ساختن احتمال ابعاد نظامی برنامه هسته‌یی ایران نیازمند توضیح هستند، همکاری داشته است. متاسفانه آژانس قادر نبوده است در طول یکسال ایران را به هیچ گونه مذاکرات محتوایی در باره این موضوعات باقیمانده وارد سازد.

توضیحات در خصوص نکات یاد شده بالا:

a) پروتکل الحاقی یک سند الزام آور حقوقی نیست و همانگونه که جنابعالی گزارش کرده‌اید، حدود ‌80 کشور پروتکل الحاقی را اجرا نمی کنند. درخواست از ایران برای تصویب یا اجرای پروتکل الحاقی، که یک سند غیر الزام آور حقوقی است، در مخالفت با حقوق بین‌الملل و تصمیم حاکمیتی هریک از کشورهای عضو است. بنابراین تعلیق اجرای پروتکل الحاقی نقض موافقتنامه پادمان (INFCIRC/‌214) محسوب نمی گردد، اگرچه جمهوری اسلامی ایران بطور داوطلبانه به مدت بیش دو و نیم سال پروتکل الحاقی و متن اصلاح شده کد ‌3/1 را به مدت دو و نیم سال به اجرا گذاشت. معدودی از کشورها در جهت گیری مخالف مسیر این اقدامات داوطلبانه که از سوی جمهوری اسلامی ایران به اجرا درآمده بود، به طور غیر قانونی موضوع هسته‌یی ایران را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارسال داشتند. متعاقبا اقدامات داوطلبانه ایران به موجب قانون مصوب مجلس ایران به حال تعلیق درآمد.

b) پس از درخواست جنابعالی از رئیس جمهور وقت، ایران با اجرای متن اصلاح شده ترتیبات فرعی، بخش عمومی، کد‌3/1، موافقت کرد. در عین حال همانگونه که در مطالب یادشده بالا توضیح داده شد، این اقدام نیز متعاقب تصمیم مجلس ایران به حال تعلیق درآمد، اگرچه ایران هنوز ترتیبات فرعی، بخش عمومی، کد‌3/1 مورد توافق در فوریه ‌1976 را اجرا می‌کند.

c) طبق برنامه عمل مورد توافق بین ایران و آژانس، مطالعات ادعایی از سوی ایران به طور کامل مورد بررسی قرار گرفت و این بند در برنامه عمل خاتمه یافت. انتظار برای دور دیگری از مذاکرات کاملا برخلاف روح و مفاد این موافقتنامه که هردو طرف به آن متعهد هستند، است. یادآوری می کنم که متن یادشده حاصل مذاکرات سخت میان سه نفر از مقامات عالی مسوول در ارگان‌های پادمان، حقوقی و سیاست گذاری آژانس است. انتظاراست که آژانس به توافقات خود با اعضا احترام بگذارد در غیر این‌ صورت اعتماد و اطمینان دو جانبه که لازمه همکاری پایدار است در مخاطره قرار خواهد گرفت.

اجازه بدهید یک نگاه کوتاهی به مطالعات ادعایی داشته باشیم:

a) خاطرنشان می سازم که متعاقب مذاکرات بین جنابعالی و دبیر وقت شورایعالی امنیت ملی ایران در سال ‌2007، جمهوری اسلامی ایران برای حل و فصل تمامی موضوعات باقیمانده و رفع هرگونه ابهام مربوط به گذشته و حال در خصوص ماهیت فعالیت‌های هسته‌یی صلح آمیزش ابتکار مهمی را در جولای ‌2007 اتخاذ کرد. باید تاکید کرد که هدف اصلی برنامه عمل که متعاقبا در آگوست ‌2007 بین ایران و آژانس مورد توافق قرار گرفت، حل و فصل گام به گام تمامی موضوعات باقیمانده برای یکبار و همیشه و بمنظور جلوگیری از کشیده شدن بیشتر موضوع و ادامه فرآیند پایان ناپذیر بود.

b) بر اساس برنامه عمل آژانس فهرستی از ‌6 موضوع باقیمانده را به جمهوری اسلامی ایران همانگونه که در بخش اول سند INFCIRC/‌711 منعکس شده ارائه کرد:

این ‌6 موضوع باقیمانده عبارت بودند از:

‌1- آزمایش‌های پلوتونیوم ‌2- سانتریفیوژهای p1/p2 ‌3- منبع آلودگی در تجهیزات دانشکده فنی ‌4- سند اورانیوم فلزی ‌5- پلونیوم ‌210 و ‌6- معدن گچین.

« ایران تاکید کرد که مطالعات ادعایی زیر را بعنوان ادعاهای سیاسی و بی پایه محسوب می‌کند. در عین حال آژانس دسترسی ایران به اسنادی را که در اختیارش است، فراهم می‌کند. ایران به عنوان نشانه حسن نیت و همکاری با آژانس، پس از دریافت تمامی اسناد، آنها را بررسی کرده و آژانس را از ارزیابی خود مطلع خواهد کرد.»

d) بر اساس تفاهم یاد شده بالا، آژانس ملزم بود که تمامی اسناد را به ایران ارائه کند و آنگاه صرفا از ایران انتظار می‌رفت که «آژانس را از ارزیابی خود مطلع نماید». هیچگونه ملاقات، مصاحبه با اشخاص و یا نمونه برداری برای بررسی این موضوع در نظر گرفته نشده بود. مع الوصف ایران با در نظر داشتن مراتب فوق الاشعار و بر اساس حسن نیت با موافقت برای انجام گفت‌وگوها با آژانس فراتر از تفاهم نامه یاد شده عمل کرد، اسناد مثبته لازم را ارائه داد و آژانس را از ارزیابی خود مطلع کرد. در همین حال آژانس، با امتناع از ارائه تمامی اسناد به ایران در خصوص باصطلاح مطالعات ادعایی، به وظایف خود به موجب بخش سوم INFCIRC/‌711 عمل نکرد.

e) جنابعالی در گزارش‌های خودتان در نوامبر ‌2007 و فوریه ‌2008 ، صراحتا عنوان داشتید که تمامی شش موضوع باقیمانده حل و فصل گردیده و جمهوری اسلامی ایران به تمامی پرسش‌ها در باره موضوعات باقیمانده منطبق با برنامه عمل پاسخ داده است. بدنبال اجرای موفقیت آمیز برنامه عمل که به حل و فصل تمامی شش موضوع باقیمانده انجامید، دولت ایالات متحده با ناخرسندی از نتایج حاصله، یک بازی سیاسی را پیرامون بخشی از برنامه عمل تحت عنوان مطالعات ادعایی آغاز کرد. بنابراین دولت ایالات متحده با مداخله در کار آژانس و اعمال فشارهای سیاسی مختلف تلاش نمود که فضای مبتنی بر همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و آژانس را مسموم سازد.

f) علیرغم این واقعیت که اسناد باصطلاح مطالعات ادعایی به ایران تحویل داده نشدند، جمهوری اسلامی ایران با دقت تمامی مدارک را که بوسیله دولت آمریکا برای نمایش آنها توسط آژانس از طریق PowerPoint تهیه شده بودند بررسی کرد و آژانس را از ارزیابی خود مطلع نمود. در این چارچوب نکات مهم زیر را خاطرنشان می سازم:

i. آژانس هیچ گونه سند رسمی یا واجد اعتباری که حاوی شواهد مستند مرتبط با ایران در مورد مطالعات ادعایی باشد به ایران تحویل نداد.

ii. دولت ایالات متحده اسناد اصلی را به آژانس تحویل نداد، زیرا در واقع هیچ سند معتبری در اختیار ندارد و تمامی آن مدارک جعلی هستند. آژانس نسخه اصلی هیچ سندی را به ایران تحویل نداد و هیچ یک از اسناد و مدارکی که به ایران نشان داده شدند تایید اعتبار نشده و ثابت شده بودند که همگی ادعاهای جعلی، بی پایه و دروغین هستند که به ایران نسبت داده شده‌اند.

iii. چگونه می توان ادعاهایی را علیه کشوری بدون ارائه نسخه اصلی اسنادی که تایید اعتبار شده باشند، مطرح ساخت و از آن کشور خواست که بی گناهی خود را ثابت نماید یا بخواهد که توضیحات ماهوی ارائه کند؟

iv. آژانس طی یک سند مکتوب مورخ ‌13 می ‌2008 صراحتا ابراز داشته است: « هیچ سندی که ارتباط بین نمک سبز و دیگر موضوعات باقیمانده در مورد مطالعات ادعایی موسوم به آزمایش‌های انفجارات با قدرت بالا و موشک با قابلیت بازگشت را که به ایران تحویل یا ارائه شده اند، تصدیق کند، وجود ندارد.» این سند مکتوب این واقعیت را ثابت می‌کند که اسناد مربوط به مطالعات ادعایی فاقد هرگونه همخوانی و انسجام است. مایه تاسف است که این واقعیت صریح ابراز شده از سوی آژانس هرگز در گزارش‌های مدیرکل انعکاس نیافته است.

g) با درنظر گرفتن واقعیت‌های فوق الاشعار و اینکه هیچ سند اصلی در رابطه با مطالعات ادعایی وجود ندارد و هیچ گونه شواهد معتبر و مستند دال بر رابطه‌ای بین این گونه ادعاهای جعلی و ایران موجود نیست و هیچ گونه استفاده ای از مواد هسته‌یی در ارتباط با مطالعات ادعایی وجود ندارد (زیرا چنین موردی در واقع وجود ندارد )، همچنین با مد نظر قرار دادن این واقعیت که ایران وظایف خود را با ارائه اطلاعات و ارزیابی خود به آژانس به انجام رسانده است، و این واقعیت که جنابعالی قبلا در گزارش‌های خود در ژوئن و سپتامبر ‌2008 عنوان کرده‌اید که آژانس هیچ اطلاعاتی درباره طراحی عملی یا تولید قطعات مواد هسته‌یی یک سلاح هسته‌یی یا دیگر قطعات کلید از قبیل چاشنی یا در مود مطالعات فیزیک هسته‌یی در اختیارندارد، بنابر این موضوع باید بسته شود.

h) چنانچه در نظر می‌بود که دیگر موضوعات علاوه بر مطالعات ادعایی ( نمک سبز، موشک با قابلیت بازگشت، انفجارات با قدرت بالا) از قبیل ابعاد نظامی احتمالی مطرح شود، از آنجا که تمامی موضوعات باقیمانده در یک فهرست کامل تهیه شده از سوی آژانس طی مذاکرات درج شده بودند، بنابر این این مسائل می‌یاید از سوی آژانس در خلال مذاکرات درخصوص برنامه عمل مطرح می گردیدند. بخوبی می توان دریافت که هیچ موضوع و موردی تحت عنوان ابعاد نظامی احتمالی در مدالیتی وجود ندارد.

i) براساس آخرین گزارش به شماره GOV/‌55/2009 آژانس اظهار داشته است که اعتبار اسنادی که مبانی مطالعات ادعایی را تشکیل می دهند قبل تایید نیستند. این امر ارزیابی جمهوری اسلامی ایران مبنی بر اینکه مطالعات ادعایی مبتنی بر انگیزه‌های سیاسی بوده و ادعاهایی بی اساس هستند را ثابت کرده است.

j) جنابعالی در موارد متعددی تاکید کرده‌اید که آژانس قصد ورود به قلمرو امنیت کشورهای عضو ندارد. با کمال تعجب در این گزارش شما درخواست غیر موجه قبلی کارمندانتان را در تهران برای مذاکره با کارمندان نظامی ایران پیرامون مسئله موشک‌ها و مواد منفجره منعکس کرده‌اید. این امر، بی شک مداخله در فعالیت‌های نظامی متعارف محرمانه یک کشور عضو که مربوط به امنیت آن کشور می‌شود، است و از این رو در تضاد با موضع اعلام شده شما است.

k) اولین پاراگراف فصل چهارم برنامه عمل بیان می‌دارد:« این مدالیتی تمامی موضوعات باقیمانده را پوشش می دهد و آژانس تایید می نماید که هیچ موضوع باقیمانده و ابهاماتی در خصوص گذشته و حال برنامه و فعالیت‌های هسته‌یی ایران وجود ندارد».

l) بر اساس پاراگراف اول فصل چهارم برنامه عمل که درآن آمده است :« این مدالیتی تمامی موضوعات باقیمانده را پوشش می دهد و آژانس تایید می نماید که هیچ موضوع باقیمانده و ابهاماتی در خصوص گذشته و حال برنامه و فعالیت‌های هسته‌یی ایران وجود ندارد»، طرح عبارت جدید در پاراگراف ‌18 گزارش (GOV/‌55/2009) که آمده است « تعدادی از موضوعات باقیمانده بجا مانده‌اند» یا در پاراگراف ‌28 گزارش که آمده است:« موضوعاتی باقی مانده‌اند» نه تنها در تضاد با برنامه عمل است، بلکه برخلاف گزارش مدیرکل (GOV/‌4/2008 پاراگراف ‌54 ) است.

m) پاراگراف ‌5 فصل چهارم برنامه عمل بیان می‌کند: « آژانس و ایران توافق کردند، پس از اجرای برنامه عمل یاد شده بالا و مدالیتی مورد توافق برای حل و فصل موضوعات باقیمانده، اجرای پادمان در ایران به شیوه عادی به اجرا در خواهد آمد»

n) آژانس در پاراگراف ‌3، فصل چهارم برنامه عمل، اذعان نموده است که « هیات اعزامی آژانس بر این باور است که موافقتنامه در خصوص موضوعات یاد شده بالا بازدهی در اجرای پادمان در ایران و توانایی‌اش را برای نتیجه گیری درباره ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه و فعالیت‌های هسته‌یی ایران بهبود خواهد بخشید». بر این اساس در حالی‌که برنامه عمل به اجرا درآمده است، آژانس موظف است که ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هسته‌یی ایران را تایید کند.

o) جمهوری اسلامی ایران وظایف مورد توافق در برنامه عمل را بطور کامل اجرا کرده است، بدین منظور ایران گام‌های داوطلبانه‌ای را فراتر از وظایف قانونی‌اش به موجب موافقتنامه جامع پادمان برداشته است.

با توجه به مراتب فوق الاشعار و گزارش اخیر جنابعالی (GOV/‌55/2009) که تایید می‌کند ایران با مطلع ساختن آژانس از ارزیابی خود وظایفش را در رابطه با مطالعات ادعایی کاملا به انجام رسانده، و تحولات بسیار مثبت و همکاری مشترک سازنده ایران و آژانس از جنابعالی قویا انتظار می رود اعلام کند بر پایه آخرین بند برنامه عمل (INFCIRC/‌711) اجرای پادمان در ایران به شیوه عادی انجام خواهد شد. به جنابعالی اطمینان می دهم که جنابعالی با انجام چنین اقدامی همچون یک میراث، فصل جدیدی را برای اعتمادسازی متقابل و اطمینانی که منجر به ارتقای همکاری می شود، خواهید گشود و آن گاه موقعیت بهتری برای پاسخگویی به سوالات، چنانچه سوالی وجود داشته باشد، مشابه با روش دیگر کشورهای عضو و مطابق با موافقتنامه پادمان ایجاد خواهد شد.

عالیجناب لطفا احترامات فائقه اینجانب را پذیرا باشید.

علی اصغر سلطانیه، سفیر و نماینده دائم ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی»