جهانی به دور از گاز‌های گلخانه‌ای

تغییرات اوضاع جوی یکی از چالش‌های شاخص دوران ما به شمار می‌رود و تحقیقات علمی‌ انجام شده قطعی و انکارناپذیر بودن این پدیده را اثبات می‌کند. کوه‌های یخ در حال آب شدن هستند، سطح آب دریاها در حال بالا آمدن است، اقیانوس‌های ما در حال اسیدی شدن هستند و ما هم اکنون شاهد تبعات مختلف این پدیده بر الگوهای آب و هوایی، منابع آب و غذای خود و سلامت و محیط زیست خود هستیم، آنچه در این میان اهمیت می‌یابد، آن است که ما می‌دانیم مشکلی که اکنون با آن روبه‌رو شده‌ایم، حاصل خطاهای بشر است و این به آن معناست که ما به عنوان مسبب اصلی ایجاد این تغییرات خود توانایی حل این مشکل را هم داریم.

کد خبر: ۲۷۴۵۱۷

اما تغییرات اوضاع جوی تاثیری خطرناک بر تمامی‌ کشورها دارد و هیچ کشوری نمی‌تواند به تنهایی با این مساله مقابله کند. بنابراین کشورهای گروه هشت دست به کار شدند ودر مورد کاهش 80 درصدی گازهای گلخانه‌‌ای تا سال 2050 توافق کردند. این کشورها معتقدند وظیفه دارند رهبری تلاش‌ها را برای کاهش آلودگی ناشی از تولید گازهای گلخانه‌ای که سبب افزایش دمای کره زمین می‌شود، به عهده بگیرند.

در این اقدام کشورهای گروه هشت انگلیس، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، روسیه و ایالات متحده به اتفاق آرا به توافقی تاریخی در زمینه اهداف مرتبط با کاهش تولید گازهای آلاینده و گلخانه‌ای دست یافتند و بر این اساس، کشورهای توسعه یافته تا سال 2050 میزان تولید گازهای گلخانه‌ای خود را 80 درصد کاهش خواهند داد. آنها همچنین توافق کردند که به منظور کاهش 50 درصدی گازهای گلخانه‌ای در سطح جهان، با کشورهای دیگر نیز همکاری کنند.

این تلاش‌های گسترده در جهت محدود کردن گرمایش جهانی به حداکثر 2 درجه سانتی‌گراد است و این هدف همان طور که در بیانیه این توافق‌نامه برای نخستین بار به طور مشخص ذکر شده، همان چیزی است که اکثریت جامعه علمی ‌خواستار انجام آن است.

البته کشورهای در حال توسعه نمی‌خواهند اهداف خود را در زمینه توسعه و پیشرفت و دستیابی به معیارهای بالاتر زندگی زیرپا بگذارند. اما آنها باید به صورتی فعال در راهکار ارائه شده مشارکت داشته باشند، زیرا این کشورها بزرگ‌ترین منبع رشد پیش‌بینی شده تولید گازهای گلخانه‌ای خواهند بود.

از سوی دیگر، کشورهای توسعه‌یافته با اختلاف بسیار زیادی بزرگ‌ترین تولیدکننده سرانه گازهای گلخانه‌ای هستند و به همین دلیل این مسوولیت تاریخی را به عهده دارند که رهبری تلاش‌ها را در جهت کاهش تولید این گازها به عهده بگیرند.

در این میان، مذاکرات در مورد تغییرات جوی قرار است با استرالیا، برزیل، چین، دانمارک، اتحادیه اروپا، هند، اندونزی، مکزیک، آفریقای جنوبی و کره جنوبی که در اجلاس اقتصادهای بزرگ (MEF)همراه با کشورهای گروه هشت شرکت دارند هم ادامه یابد.

کشورهای در حال توسعه برای نخستین بار درMEF بر اهمیت کاهش 2 درجه‌ای روند گرمایش جهانی تاکید و موافقت کردند که طی 10 سال آینده اقدامات موثری را در زمینه کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای به گونه‌ای که به اقتصاد و توسعه آنها آسیبی نرسد، انجام دهند. آنها همچنین توافق کردند که تا پیش از تشکیل یک اجلاس بین‌المللی در زمینه تغییرات اوضاع جوی که قرار است در دسامبر 2009 در کپنهاگ برگزار شود، در مورد اهداف مشخص کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای خود تا سال 2050 مذاکره کنند. در ضمنMEF درصدد است یک سال را به عنوان سال جهانی اوج تولید گازهای گلخانه‌ای تعیین کند تا پس از آن، میزان کلی تولید این گازها روندی نزولی داشته باشد، همچنین براساس این توافق یک طرح جهانی با هدف 2 برابر کردن تحقیقات و توسعه در زمینه فناوری انرژی‌های غیرآلاینده و ارائه این انرژی‌ها به بازار جهانی هم تهیه خواهد شد.

در این میان و با این‌که دست‌اندرکاران این توافق‌نامه ضمن پافشاری بر همکاری جهانی در این زمینه اعلام کرده‌اند می‌کوشند تا جهانیان به جای آن که اجازه دهند رویدادها و اتفاقات، آینده آنها را دستخوش دگرگونی کنند، هرچه زودتر به فکر راه‌حل اساسی باشند، بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد از سران 8 کشور صنعتی جهان، انتقاد کرده و گفته است؛ برنامه‌هایی که برای مبارزه با گرمایش زمین در نظر گرفته‌اند، کافی نیست. وی معتقد است کاهش اساسی در تولید گاز کربنیک باید زودتر اتفاق بیفتد و کشورهای ثروتمند عضو گروه هشت باید پا پیش بگذارند و به کشورهای فقیر کمک مالی کنند تا آنها الگوی رشد آلودگی جو زمین در مناطق خود را تغییر دهند.

به گفته دبیرکل سازمان ملل متحد، کشورهای صنعتی جهان به لحاظ تاریخی در قبال گرمایش زمین مسوولیت دارند. بنابراین اگر قرار باشد با گرمایش زمین مبارزه شود این کشورها اکنون باید نقش راهبردی داشته باشند و اراده سیاسی نشان دهند.

در این میان اگرچه برنامه‌ریزی گروه هشت برای محدود نگهداشتن افزایش دمای کره زمین تا 2 درجه سانتی‌گراد، حرکتی مثبت است اما اعضای این گروه باید در ارتباط با هدفی میان‌مدت (کاهش تولید دی‌اکسید کربن تا سال 2020) هم به توافقی اساسی برسند.