عبور از چراغ قرمز منشور اخلاقی

اما نه، مثل این‌که هزار تا منشور اخلاقی نیز بنویسند، قرار نیست در این فوتبال آب از آب تکان بخورد. در حقیقت، تمام شعارهای اخلاقی، مربوط به قبل از بازی‌ها می‌شود و در پایان هیچ تضمینی وجود ندارد که کسی به قول و قرارهای داده شده پایبند باشد.

دیروز برای همین سر کمیته انضباطی حسابی شلوغ بود تا در پایان هفته اول لیگ برتر، گزارش‌های زیادی برای بررسی و صدور حکم به دستش برسد. امان از این حاشیه‌ها که اجازه نمی‌دهد فوتبال ایران در بستر طبیعی خود نفس کشیده، رو به جلو حرکت کند.

لطفا به نمونه‌ای از این جبهه‌گیری‌ها توجه کنید؛ «رحمتی در پایان بازی استقلال و سپاهان: آنها دروازه را طلسم می‌کنند و طالب‌لو در واکنش:«کوته‌فکرها همه را مثل خود می‌بینند» ؛ علیرضا منصوریان، مربی پاس: «هدایتی جوانمرد نیست»؛ اولیایی، مدیرعامل پاس: «تیم بیرونی استیل‌آذین با پول همه کار می‌کنند، لیگ برتری‌ها بترسند»؛ مهریزی مدیرعامل استیل‌آذین: «متاسفم که اولیایی مدیرعامل پاس است»؛ ناظر بازی استقلال اهواز و ابومسلم: «در پایان بازی دیدم خداداد عزیزی با هواداران اهوازی درگیر شده است و...»

واقعا شرم‌آور است و قلم اکراه دارد از نوشتن این بی‌اخلاقی‌ها؛ اما چه می‌توان کرد وقتی بازیگران عرصه فوتبال که باید با احترام با هم برخورد کنند، احترام نگه نمی‌دارند و گویی در پایان بازی باید طرف مقابل را به نوعی دیگر آماج حملات خود قرار دهند تا این جبهه‌گیری‌ها بدجوری جامعه فوتبال را به چالش بکشد؛ چالشی که آخر آن هیچ نیست جز یک معذرت‌خواهی، بی‌اعتباری یا در نهایت، صدور حکمی از سوی کمیته انضباطی که فعال‌ترین کمیته فدراسیون فوتبال است و از بس مجتبی شریفی، رئیس آن را در رسانه‌ها ملاقات کرده‌ایم، اگر یک روز بدون او سر کنیم، روزمان شب نمی‌شود!

نباید خود را گول زد، قبح بسیاری از مسائل و رفتارها در فوتبال ما ریخته و اصولا ساده‌انگارانه است که تصور شود، به صورت سلبی می‌توان با این حواشی مبارزه کرد و بساط آنها را برچید. بی‌شک اگر با رویه سلبی همه چیز قابل حل شدن بود، نباید بعد از این همه هشدار و قرار دادن منشور اخلاقی بر تارک فوتبال ایران، عده‌ای به خود اجازه می‌دادند که در پایان هفته اول از چراغ قرمز آن رد شوند. توجه به مسائل مثبت و ایجابی در فوتبال، نکته‌ای است که نباید مغفول بماند. آنچه مسلم است باید در فوتبال به سمت و سویی برویم که هرکس مسوول رفتار و اعمال خود باشد و این را نیز به‌صرف جبر قانون نبیند.

اخلاقی و فرهنگی شدن بستر فوتبال ناخودآگاه، همه را به سمت پایبندی به ضوابط اخلاقی و احترام متقابل می‌کشاند و آغاز این حرکت نیز ابتدا به ساکن باید از سوی مسوولان باشد. بی‌شک اگر هر مسوولی به وظیفه‌اش درست و حسابی عمل کند، تا حدود زیادی از حواشی فوتبال کاسته می‌شود. حتما شما هم بازی استقلال و سپاهان را در ورزشگاه خالی از تماشاگر آزادی دیده‌اید؛ فوتبالی خالی از روح و هیجان بازی تا بینندگان تلویزیونی بازی هم بدفعات خمیازه بکشند! در اینجا باید پرسید آیا به صرف محروم کردن تماشاگران یک باشگاه از دیدن بازی، فضا تلطیف می‌شود؟ این است که تاکید داریم به صورت صرفا سلبی نمی‌توان به جنگ بی‌اخلاقی‌ها در فوتبال باشگاهی رفت و امیدواریم به سمتی برویم که بیش از مسائل انضباطی، نکات فنی لیگ برتر ما زبانزد عام و خاص شود.

حجت‌الله اکبرآبادی