کنگره‌ای فارغ از سکه و جنجال

این کنگره مردمی، امسال نیز در روزهای یازدهم و دوازدهم مرداد در حالی دومین دوره خود را پرشورتر و منظم‌تر از سال گذشته از سر گذراند که بسیاری گمان می‌کردند شاید تجربه سال گذشته، آن گونه که باید هیات امنا را اقناع نکرده باشد و این آیین به دومین سال نرسد، اما به دلایل متعدد، ازجمله حمایت بیشتر و بهتر مردم از این آیین ارزشمند سبب شد که برگزارکنندگان نیز با انگیزه بیشتری به استمرار این کنگره، ایمان بیاورند.

در ابتدا حاج مجید برزگر، بانی کنگره با اشاره به این مطلب تاکید کرد که تنها 10 درصد از هزینه‌های کنگره توسط نهادهای دولتی و انقلابی تامین شده است و مردم با کمک‌های خود پایه اصلی این کنگره را بنا نهادند.

البته کنگره امسال، چند ویژگی قابل‌توجه داشت که مهم‌ترین آنها را می‌توان چنین برشمرد: نخست آن‌که از امسال و بنا به نظر برگزارکنندگان، در کنار محوریت موضوعی شخصیت حضرت علی‌اکبر(ع)‌، شخصیت یک یا دو تن از امامان که کمتر مورد توجه شاعران قرار گرفته‌اند، به عنوان موضوع ویژه به شاعران برای سرایش معرفی شد. امسال نیز امام موسی بن جعفر و امام جواد(ع)‌ در این جایگاه مورد مدح و سرایش شاعران قرار گرفتند.

دوم آن که این کنگره نیز مانند دیگر کنگره‌های مردمی،‌ در جایگاه‌های اجرایی و علمی به طور ویژه وابسته به نظر و انگیزش شاعران جوان بود و این اتفاق در دوره اخیر، به نسبت دوره اول پررنگ‌تر شد به طوری که بالغ بر دوسوم شاعران دعوت شده در این دوره،‌ از نظر سنی در محدوده شعر جوان قرار داشتند. نکته جالب آن که مهم‌ترین دستاورد این مساله، افزایش طراوت و انرژی در این کنگره بود.

سوم؛ به این کنگره نیز خوشبختانه (و البته بر خلاف سایر اسلاف خود)‌ با کمرنگ‌تر کردن هر چه بیشتر وجهه رقابتی و سکه‌ای، از این آسیب همیشگی کنگره‌ها در امان ماند و به سمت مردمی‌تر شدن و ماندن حرکت کرد.

محمدرضا شالبافان