کروات‌ها و نیمکت فوتبال ایران

تومیسلاو ایویچ: این مربی کهنه‌کار و صاحب سبک در فوتبال اروپا، سرمربیگری تیم ملی یوگسلاوی سابق در کارنامه‌اش دیده می‌شود. او یکی از بزرگ‌ترین مربیانی است که به ایران آمده، مربی اسبق آژاکس، مارسی، پورتو و بنفیکا که قبل از جام جهانی 1998 به ایران آمد؛ اما قبل از شروع رقابت‌های جام جهانی اخراج شد. با این حال همگان بازی‌های خوب ایران در فرانسه را مدیون ایویچ می‌دانند.

استانکو پوکله پوویچ: استانکو در سال 1992 و در یک مقطع کوتاه، سرمربی تیم ملی کشورش بود و پس از چند ماه به ایران آمد و روی نیمکت ایران در بازی‌های آسیایی 1994 نشست؛ اما نتایج خوبی نگرفت. گرچه این پایان کار استانکو در ایران نبود، او چند ماه بعد سرمربیگری پرسپولیس را به‌عهده گرفت و موفق شد با این تیم دو بار قهرمان ایران شود. این مربی کروات سابقه کار در تیم‌های سپاهان و داماش گیلان را هم دارد و در مجموع از جمله مربیانی محسوب می‌شود که در ایران سال‌های زیادی کار کرد و کارنامه خوبی به جا گذاشت.

میروسلاو بلاژویچ: بدون تردید بلاژویچ یکی از بزرگ‌ترین مربیانی است که پای به ایران گذاشت. او در دهه 90 میلادی به مدت 6 سال هدایت کرواسی را به‌عهده داشت و با این تیم در جام جهانی 1998 مقام سوم را کسب کرد. او در دیدارهای مقدماتی جام جهانی 2002 سرمربی ایران بود و ناکامی در رسیدن به جام جهانی موجب شد تا ایران را ترک کند؛ هرچند که خیلی‌ها از او خاطره‌ خوبی در ذهن دارند.

برانکو ایوانکوویچ: برانکو جزو سرمربیان تیم ملی کرواسی نبوده؛ اما سال‌ها به عنوان دستیار بلاژویچ، روی نیمکت این تیم می‌نشست و پس از خروج بلاژ از ایران، سرمربی تیم ملی کشورمان شد و سال‌ها در این سمت باقی ماند و نتایج خوبی هم گرفت. برانکو را باید یکی از موفق‌ترین کروات‌های شاغل در ایران دانست.

زلاتکو کرانیکار: مربی تیم ملی کرواسی در جام جهانی، تازه‌ترین کرواتی است که پایش به ایران باز شده. او در جام جهانی 2006 سرمربی تیم ملی کرواسی بود و قرار است روی نیمکت پرسپولیس بنشیند.

سایر مربیان: غیر از این مربیان سرشناس که سابقه حضور در تیم ملی کرواسی را دارند، چندین و چند مربی کروات دیگر هم سابقه مربیگری در لیگ ایران را در سال‌های اخیر دارند که می‌توان از وینگو بگوویچ، ملادن فرانچیچ، لوکا بوناچیچ، زلاتکو ایوانکوویچ، نناد نیکولیچ و ایوان مت کوویچ نام برد. در این میان بعضی از این مربیان مثل زلاتکو ایوانکوویچ (برادر برانکو) مربیان بسیار بی‌کیفیتی نشان دادند. بد نیست به مربیان صربی هم که در کنار این کروات‌ها وارد ایران شدند، اشاره کرد. میلان زیوادینوویچ، زوران جورجویچ، سردان گمالویچ و میودراگ یشیچ از جمله مربیان صربی‌اند که سابقه سرمربیگری در لیگ برتر ایران در کارنامه‌شان دیده می‌شود.

اکنون این سوال برای علاقه‌مندان به فوتبال پیش می‌آید که چرا کرواسی؟ به نظر می‌رسد روابط خوبی که بین چند مدیر فوتبال ایران مثل امیر عابدینی و افرادی در کرواسی وجود داشت، در باز شدن پای مربیان این کشور اروپایی به ایران بسیار نقش داشت. از طرفی مربیان کروات، نسبت به مربیان اروپای غربی ارزان‌تر هستند و می‌توانند براحتی با شرایط کار در فوتبال آسیا کنار بیایند. با این حال همین شرایط مطلوب باعث شده است در چندین مورد مربیانی از کرواسی به ایران بیایند که کارنامه خوبی از خود به جا نگذاشتند. این در حالی است که بیشتر کارشناسان از عملکرد استانکو، برانکو، ایویچ و بلاژویچ به نیکی یاد می‌کنند و بوناچیچ و بگوویچ را هم مربیانی سازنده و مفید می‌دانند. کرانیکار می‌تواند یک نمره قبولی دیگر در کارنامه کروات‌ها ثبت کند.

‌ مهدی زعیم‌زاده