وقتی غذاخوردن ما را‌‌عصبی می‌کند

بررسی مشکل: وجه مشخصه بی‌اشتهایی عصبی عبارت ‌است از رفتار ارادی و هدفمند در جهت ازدست دادن وزن، درگیری ذهنی با وزن بدن و غذا، پیروی از الگوهای خاص و عجیب مربوط به غذا، ترس شدید از افزایش وزن، بی‌اشتهایی عصبی در طول چند دهه گذشته شیوع بیشتری پیدا کرده است و بتدریج شیوع آن در دختران نابالغ و پسرها افزایش یافته است. شایع‌ترین سن شیوع بین 14 تا 18 سالگی است. این اختلال در 65 درصد موارد با افسردگی همراه است. بی‌اشتهایی عصبی در 5/0 تا یک درصد دختران نوجوان روی می‌دهد و میزان شیوع آن در دخترها 10 تا 20 برابر بیشتر از پسرهاست.

درمان: هدف اولیه در درمان بی‌اشتهایی عصبی بازگرداندن وضعیت تغذیه‌ای بیمار به حالت طبیعی است. کم آبی بدن، گرسنگی و عدم تعادل الکترولیتی ممکن است موجب اختلال جدی در سلامتی و در برخی موارد مرگ شود. برنامه‌های روان‌درمانی مختلفی برای این بیماران ترتیب داده می‌شود، البته بیماران علاقه چندانی به درمان روان‌پزشکی ندارند و حتی در مقابل آن مقاومت می‌ورزند. مطالعات داروشناسی تا به حال موفق به شناسایی دارویی برای بهبود قطعی نشانه‌های اصلی این بیماری نشده‌اند، ولـی داروهـای مـخـتلفی با اثرات نسبی در کنار روان‌درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند.