میوه‌ای با طعم هلو و آناناس

این میوه در ابتدا گس و بعد ترش مزه شده و بر اثر زیاد ماندن روی درخت تدریجا شیرین می‌شود. بیشترین مصرف انبه در تهیه ترشی است که ترشی آن اشتهاآور بوده و باید به همراه غذا سرو شود. انبه نه‌تنها میوه خوشمزه‌ای است بلکه غنی از ویتامین های A و C و حاوی املاح معدنی پتاسیم و از همه مهم‌تر فسفر و آهن است.

همچنین این میوه سرشار از آنتی‌اکسیدان و فیبر بوده ولی در عوض سدیم آن کم است ضمن آن که فاقد کلسترول و چربی اشباع است. نصف یک عدد انبه متوسط معادل یک واحد میوه است و 70 کالری انرژی دارد.

خواص دارویی انبه

انبه رسیده طبیعت گرم و انبه نارس طبیعت سرد دارد. انبه جزو میوه‌هایی است که سرشار از کارتنوئیدهاست که در خون به میزان قابل ملاحظه‌ای احتمال بروز سرطان رحم را کاهش می‌دهد و دریافت منظم این میوه از پیشرفت مجدد این بیماری جلوگیری می‌کند.

این میوه مسکن عطش بوده و حرارت بدن را کاهش می‌دهد و تب را پایین می‌آورد و به واسطه ویتامینA برای تقویت بینایی، پوست، غشاهای مخاطی و بافت‌های نرم بدن بسیار موثر است.

از میوه و پوست انبه ترشی و مربا تهیه می‌کنند که بسیار قابض و برای تقویت معده سودمند است و ترش آن به دفع سنگ کلیه و مثانه کمک می‌کند.

میوه انبه در معالجه اسهال بسیار مفید است همچنین خوشبوکننده دهان، بازکننده رنگ چهره و مقوی جسم و روح است.

انبه دارای مقدار زیادی اسید گالیک است بنابراین دستگاه گوارش را ضدعفونی و تمیز می‌کند و در ضمن ادرارآور بوده و سموم بدن را دفع می‌کند.

خوردن انبه سردرد، تنگی نفس و سرفه را از بین می‌برد و تمیزکننده خون و تجدیدکننده جوانی و نشاط و قوه باه است.

مغز هسته انبه ضدانگل و اسهال و استفراغ بوده و برای تسکین آسم مفید است.

توجه: انبه چون گرم است برای گرم مزاجان مناسب نیست و مصرف ترش آن خصوصا با معده خالی ایجاد ناراحتی می‌کند. بنابراین بهتر است آن را بعد از غذا و ترشی آن را همراه با غذا میل کنید. هضم انبه برای بعضی از افراد سخت است و ممکن است ایجاد خارش و دمل نماید. در ضمن بهتر است پوست انبه را قبل از خوردن جدا کنید زیرا بعضی افراد نسبت به آن حساسیت دارند.