کتاب‌های نیازمند به اصلاح، از چند صد مورد تجاوز نمی‌کند

وی افزود: با این‌که می‌گویند سانسور و اختناق است، سیاه ترین دوره کتاب است، بیایند تا به آنها نشان دهیم کل کتاب‌هایی که در طول سال گفته می‌شود برو اصلاحش بکن، از چند صد مورد تجاوز نمی‌کند. بسیاری از آنها هم مشکلش مربوط به سابق است. ما به آنها می‌گوییم که اگر سیئه‌ای در گذشته بنا نهاده شده، دلیل ندارد که الان هم تداوم پیدا کند. ممکن است کتابی را بگویید 14 بار تجدید چاپ شده، اما اگر اشکال داشته باشد، دور پانزدهم وقتی بخواهد برود تجدید چاپ، باید اشکالاتش رفع شود و با این همه رونق فرهنگ کم نشده، سهل است که جهش هم داشته است.

صفار هرندی گفت:از آن طرف مجموعه‌ای از اقدامات ایجابی صورت گرفته که ابتدا به ساکن در این دوره انجام شده است. اقداماتی که برای بار اول در این دولت انجام شد، بسیار خیره‌کننده و مایه دلگرمی است. مثلا همین مقوله شعر، در وزارتخانه رها شده بود و 32 سالی است که جدی گرفته شده، یک رونقی در کارش افتاد و امیدی در دل اهالی شعر آفریده. در موسیقی، خود اهالی موسیقی می‌گویند هیچ دوره‌ای پررونق‌تر از الان نبوده، هم رونق دارد هم حساب و کتاب دارد. در این دوره کم دستاورد نداشتیم ولی به این مقدار راضی نیستیم و معتقدیم که باید از این بهتر بشود، باید از این سالم تر و پر طرفدارتر بشود. از باب مثال خوب است که مدیرکل محترم استان هرمزگان گزارش دهد سابقه تئاتر در آن استان چه بوده؟ ما چقدر پیشینه برپایی نمایش در استان هرمزگان را داشتیم ؟در خود بندرعباس چقدر بوده که حالا بخواهد برود به روستاهای میناب برسد ؟ آن طور که من خاطرم هست در این دوره یک نمایش در میناب یا اطراف میناب اجرا شدکه 20 هزار نفر از آن دیدن کردند ؛ 20 هزار نفر در یک شهر دور افتاده کشور که در عرصه هنر اصلا نادیده گرفته می‌شد.

وزیر ارشاد تاکید کرد: ما نوکر آن هنر و سینمایی هستیم که در خدمت این ملت و در خدمت آرمان و عقیده مجموعه بزرگی از ملت‌های دنیاست. ما برای او نوکری می‌کنیم، اما اگر هنرمند حاضر نباشد برای ملت نوکری بکند و بخواهد آقا بالاسر ملت باشد به چه دلیل ما باید شانه خودمان را زیر بار نوکری او بدهیم و جوابگو هم باشیم؟ کجا می‌توانیم جوابگو باشیم که ما آمدیم فلان جریان هنری را به پایش پول ریختیم، اما حاصلش این است که مردم نه‌تنها به آن اعتنا نکردند، بلکه رویشان را هم برگرداندند و رفتند. اما خود هنرمند خوشحال شده از این‌که کاری کرده که مردم نفهمند، چون فکر می‌کند سطحش از مردم بالاتر است. یک نفر در یکی از همین جلسات رسمی به من صریحا گفت: «هنر من در خدمت کسی است که قدرش را بداند و پولش را بدهد.» هنرمند کاسب این‌جوری هم داریم، اما ما به عنوان حکومت و دولت چرا باید خادم او باشیم؟ ما باید خادم مردم و خادم هنری باشیم که در خدمت مردم خاکسار آنها است.