بهبود عملکرد مخابرات مشارکتی در شبکه‌های بی‌سیم

به گزارش فارس، مخابرات مشارکتی روشی جدید برای غلبه بر محدودیت استفاده از چندین آنتن در پایه‌های سیار برای ارتباط فراسو است که طی آن چندین کاربر در یک شبکه بی‌سیم با کمک مخابرات مشارکتی می‌توانند یک آرایه آنتن مجازی ایجاد کنند.روش‌های ارسال وفقی با تطبیق به تغییرات زمانی کانال و استفاده از مزایای شرایط مساعد کانال، مخابرات کارا را از لحاظ طیفی در کانال‌های بی‌سیم فراهم می‌آورند.

در این پایان‌نامه، مخابرات مشارکتی براساس کدبندی مشارکتی مبتنی بر اضافات افزایش (IRCC) مورد مطالعه قرار گرفته و در راهبردی IRCC از کدبندی کائولوشنی سوراخ شده به صورت مکمل CPC که به علت خاصیت خودکدگشایی عملکرد بهتری در محیط‌های دارای تداخل یا محو شدگی شدید دارند بهره برده‌ایم سپس بهبود عملکرد مخابرات مشارکتی در حضور دایورسیتی چند آنتی یا MIMO در ایستگاه پایه و با وجود همبستگی در آرایه آنتنی و نیز تاثیر همبستگی کانال‌های فراسو بر عملکرد احتمال خطا و مرتبه دایورسیتی سامانه کدبندی مشارکت را در کانال‌هایی که دارای تلفات مسیر، محو شدگی تخت و شبه ایستان ناکاگامی و سایه‌ لگ نرمال هستند مورد بررسی قرار گرفت.همچنین ، یک پروتکل ارسال مشارکتی وفقی در شرایط فراهم بودن مسیر باز خوردن بدون خطا یا تاخیر ناچیز بین منبع و مقصد ارائه شده که دارای متوسط بازدهی طیفی بیشتری نسبت به روش ارائه شده در مرجع است.

در ادامه به صورت همزمان از دایورسیتی ارسال مشارکتی، ارسال وفقی، دایور سیتی دریافت MIMO و ترکیب وفقی برای بهبود هر چه بیشتر قابلیت اطمینان و کارایی طیفی شبکه مخابراتی بی‌سیم استفاده شده و آن را به عنوان یک روش تواناساز برای نسل‌های بعدی مخابرات بی‌سیم با نام ACT-AMIMOR پیشنهاد شده است. همچنین به بررسی تاثیرات نحوه ترکیب شاخه‌های مختلف دایورسیتی در گیرنده بر عملکرد احتمال خطا، بازدهی طیفی و مصرف توان سامانه مخابرات مشارکتی می‌پردازیم.

در ادامه یک طرح جدید ارسال مشارکتی بر اساس کدبندی مشارکتی مبتنی بر اضافات افزایش با استفاده از رله کردن اطلاعات قابلیت اطمینان نرم برای حصول دایورسیتی مشارکتی کامل ارائه شد.