سفر مرا به باغ چند سالگی‌ام برد

بعضی‌ها معتقدند کار در سینما ماندگارتر است. شما چه طور فکر می‌کنید؟

باید حتما قصه و نقش را دوست داشته باشم. نقشی که چیزی برای اضافه کردن به روحیه‌ام داشته باشد برای من نقش ماندگاری است و فکر می‌کنم اتفاقا تلویزیون تاریخ مصرف طولانی‌تری دارد تا سینما.

سفر کردن را دوست دارید؟

خیلی. من به خیلی از جاهای دنیا سفر کرده‌ام. چون سفر کردن را دوست دارم.

ونیز.

شما هم هنر نوشتن دارید و هم هنر بازی کردن. اگر دوباره متولد شوید چه هنری را انتخاب می‌کنید؟

باز همین 2 رشته نویسندگی و بازیگری را انتخاب می‌کنم. چون اصولا آدمی هستم که با حسرت به گذشته نگاه نمی‌کنم و همیشه از انتخاب‌هایم راضی هستم.

تا به حال کتابی از شما به چاپ رسیده؟

امسال کتابم که چهارشنبه و یک کلاه گیس نام دارد توسط‌ نشرچشمه به بازار عرضه می‌شود.

چه آرزویی دارید؟

جهانی شوم و افکار و آثارم در سطح جهان شناخته شده و تاثیرگذار شود.

چطور به بازیگری علاقه‌مند شدید؟

من از 10 سالگی می‌دانستم که هنرپیشه می‌شوم. دیدن فیلم نازنین علیرضا داوودنژاد هم برایم یک نقطه عطف و جای حرکت بود.

مغرورید؟

نه. اصلا آدم مغروری در ارتباط‌هایم با مردم نیستم. چون یک چیز خیلی مهم را از پدرم یاد گرفته‌ام. او همیشه می‌گوید آدمی که با دیگران با غرور رفتار کند نشان دهنده ضعف شخصیتی‌اش است.

یکی از ویژگی‌های شما بیان شماست. بیان چقدر در بازیگری اهمیت دارد؟

بیان فوق‌العاده اهمیت دارد. من چون تئاتر کار کرده‌ام و زیر نظر آقای سمندریان و و بیضایی کار یاد گرفته‌ام، ‌بیان نکته مهمی برایم بوده است. خوشحالم که توانسته‌ام صدایم را در وضعیتی نگه دارم که یک جور علامت شناسه برایم باشد.

ورزش می‌کنید؟

در حد یوگا و پیاده روی ورزش می‌کنم.

آیا همسر هنرمند داشتن لذت‌بخش است؟

بله، قطعا. آدمی که کنارت باشد و بتواند کار هنری را با تو سهیم شود و نظر بدهد.

بهترین چیزی که از همسرتان (پیمان قاسم‌خانی) یاد گرفته‌اید چه بوده است؟

این که او می‌تواند خیلی سریع بدی‌های آدم‌ها را فراموش کند.