تشییع منوچهر احترامی با چاشنی لبخند

ابوالفضل زرویی نصرآباد، در این مراسم از منوچهر احترامی به عنوان استوانه طنز معاصر فارسی یاد کرد.

وی گفت: احترامی علاوه بر این‌که معلم همه طنزپردازان بوده و تاثیر مستقیم و غیرمستقیم بر آثار آنها نهاده، درس‌های اخلاقی فراوانی نیز به آنها داده است.

زرویی نصرآباد افزود: «احترامی، بنیانگذار طنز کودک بود» و قبل از او در زبان فارسی طنز برای کودک و نوجوان وجود نداشته است.

زرویی نصرآباد گفت: احترامی این اواخر روی طنزهای عطار کار می‌کرده و مانند بچه‌ها از دیدن آن طنزها ذوق‌زده می‌شده است.

اغلب سخنرانانی که به یاد منوچهر احترامی صحبت می‌کردند، تاکید می‌کردند که این طنزپرداز تمایلی نداشته مراسم تشییع و خاکسپاری‌اش با ماتم و اندوه همراه باشد.

برخی سخنرانان اشعار طنزی را از احترامی می‌خواندند که لبخند بر لب‌های حاضران می‌نشاند. برگزارکنندگان مراسم تشییع پیکر منوچهر احترامی برای کاستن از غم و اندوه حاضران، طنزنامه‌هایی را بین آنها توزیع ‌کردند.

خبرگزاری فارس دیروز آخرین صحبت‌های «منوچهر احترامی» یک روز پیش از درگذشتش را با این خبرگزاری منتشر کرد.

وی در این گفتگو گفته بود: بهترین شیوه بیان قصه برای کودکان همان شیوه‌ای است که در ادبیات شفاهی و فولکلور بوده است. شیوه حفظ و اشاعه این قصه‌ها نیز باید شفاهی باشد.

به گفته این طنزپرداز فقید، نقد، شلیک به نویسنده است و منتقدان تنها معایب کار را می‌بینند و به نویسنده شلیک می‌کنند، معیار و میزان نقد آنها نیز نه ایرانی است و نه بومی،  بنابراین طبیعی است که این قبیل نقدها نمی‌توانند مفید باشند و نویسنده را به سوی خلق آثار بهتر سوق دهند.