این روستا، که به تشخیص سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، به عنوان یکی از روستاهای هدف گردشگری شناخته است، هرسال شمار زیادی از دوستداران طبیعت را به سوی خود جذب میکند، اما بیشتر آنها خیال میکنند فقط باید در تابستانها به روستاهای شمال ایران سفر کرد در حالی که اتفاقا شمال کشورمان در زمستانها، خوشتر و دیدنیتر است که یکی از بهترین نمونههایش همین روستای جواهرده است که مازندرانیها و گیلکیها آن را جورده میگویند. قدیمیهای ده درباره منشأ به وجود آمدن نام این روستا دو اعتقاد دارند، بعضیها معتقدند جواهرده در گذشته جور ده تلفظ میشده و به معنای بالای ده بوده است و بعضی هم می گویند جواهر ده نامش را از نام زنی به نام جواهر گرفته که سالها پیش حاکم روستا بوده است. برای سفر به جواهر ده باید، از جاده جنوب غربی رامسر که موازی با صفا رود است به سوی روستاهای نی دشت و پایین بازو برانید، تا در 25 کیلومتری شهر رامسر به آن برسید.
اما چه کسانی عاشق جواهرده هستند؟ اولین گروه عاشقان این منطقه دوستداران طبیعت گردیاند که به هوای دیدن جنگلهای هیرکانی و چشمههای پرآب و آبشارهای معروف منطقه به آن سفر میکنند. دومین گروه، کوهنوردان هستند که برای بالا رفتن از کوه معروف سماموس و دیگر کوههای اطراف روستا، مهمان آن میشوند. سومین گروه، علاقهمندان به آثار باستانیاند که میآیند تا قلعه وانمذی، مجسمه شیر سنگی، مساجد 600 ساله حاجی میرزا و سکینه آبجی، مسجد 700 ساله آقا سعید و گورستان گبریها را ببینند و بالاخره چهارمین گروه، بساز و بفروشهایی هستند که دندان تیز کردهاند تا جواهر ده را غرق در ویلاهای کوچک و بزرگشان کنند. پس تا دیر نشده، راه بیفتید و پیش از آن که جواهر ده هم، قربانی ویلاسازیهای بیرویه شود، آن را ببینید، شاید شما هم شاعر شدید.
علی یوشیزاده