دزفول؛ قطب صنایع دستی خوزستان

 5 هزار سال قبل از میلاد در کوه‌های شمال خوزستان مردمانی زندگی می‌کردند که با فن سفالگری و بافندگی آشنایی داشتند.

راسته‌های متعدد در بازار قدیم، نام برخی محله‌ها، مساجد و القاب خانوادگی شهروندانی که از پیشه‌های صنایع دستی اقتباس گردیده، نشان از غنا و توانمندی‌های صنایع دستی این شهرستان است. با اندک تامل در پیشینه این مشاغل در دزفول به قریب 60 حرفه پی خواهیم برد که جمعیت حدود یک‌ششم شاغلان و کاسبان روزگار خود را شامل می‌شده است. به طور کلی آنچه در منزل، مسجد و محل کسب مورد بهره‌برداری قرار می‌گرفت، توسط صنعتگران صنایع دستی دزفول ساخته می‌شد. هیچ کالایی برای مصرف مردم به این منطقه وارد نمی‌شد بلکه دزفول تامین‌کننده کالاهای موردنیاز شهرهای اطراف و استان‌های همجوار بوده حتی کالاهایی به هندوستان و اروپا و همچنین مقنعه و سفال به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس صادر می‌شد.

گستردگی حرفه‌ها در این شهرستان چنان بوده که از 24 گروه طبقه‌بندی در کل کشور، دزفول در 18 گروه قریب 60 نوع حرفه داشته است. نام محله‌ها، مساجد، مکان‌ها و القاب، تاییدی است که این ادعا را به سندی زنده مبدل می‌سازد. تعدد رشته‌ها و کثرت صنعتگران موجب شد تا دزفول به عنوان قطب صنایع دستی استان خوزستان محسوب شود. این مصنوعات از کیفیتی بالا‌ برخوردارند.