پیشکسوت طب اطفال ایران درگذشت

"عاطفه رستمی" منشی دکتر سیادتی امروز یکشنبه با اعلام این خبر به ایرنا گفت که وی پس از تحمل یکسال بیماری، زمانی که برای درمان در ایالت دالاس امریکا بسر می برد، بدرود حیات گفت.

دکتر سیادتی از مرداد ماه سال گذشته به دلیل ابتلا به بیماری، فعالیت های پزشکی خود را کنار گذاشت و با تشدید وخامت حال خود، اوایل آبان ماه امسال برای درمان به آمریکا رفت.

او متولد سال 1313 در شهر سبزوار و تحصیلکرده دانشگاه تهران بود و از دانشجویان برجسته دکتر"محمد قریب" استاد برجسته طب کودکان به شمار می رفت.

سیادتی در سال 1341 در رشته پزشکی اطفال تخصص گرفت. او ابتدا در بیمارستان هزار تختخوابی و سپس از سال 1347 در مرکز طبی کودکان در بخش عفونی مشغول به کار شد و همزمان به تدریس ادامه داد.

وی از سال 1360 به ریاست بخش عفونی مرکز طبی کودکان منصوب شد. دکتر سیادتی در سال 1365 برای تداوم تحقیقات و مطالعاتش به آمریکا رفت و در دانشگاه تگزاس در محضر پرفسور "فیلیپ برونل" به تحقیقات ویروس شناسی درمورد سرخک و آبله مرغان و فراگیری تکنیک های آزمایشگاهی پرداخت.

دکتر سیادتی در جریان این تلاشها موفق شد روش جدیدی برای بررسی سریع و بامقدار بسیار کم reagent برای تشخیص آنتی بادی ویروس "واریسلازوستر" بدست آورد .

برونل در نامه ای در آن زمان با ستایش از سخت کوشی و علاقه دکتر سیادتی به امر پژوهش نوشت: "دکتر سیادتی خصایص شخصیتی برجسته ای دارد. وی یکی از سخت کوش ترین افرادی است که تا کنون شناخته ام. "

در سال 1367 دکتر سیادتی به دریافت درجه استادی دانشگاه تهران نائل شد و با کمک دکتر مرندی وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به پایه گذاری 9 رشته فوق تخصصی در رشته بیماری های کودکان همت گماشت.

او در سال 1375 در انتخابات نظام پزشکی حداکثر آرا را به خود اختصاص داد و از آن زمان تاکنون به عنوان عضو هیئت مدیره و عضو شورای عالی هیئت بدوی نظام پزشکی تهران بزرگ منشا خدمات زیادی به پزشکان و افراد جامعه بوده است.
 
دکتر سیادتی از سال 1360 تاکنون عضو دبیر هیئت ممتحنه و ارزشیابی و یا به عبارتی بورد رشته تخصصی کودکان و همچنین رشته فوق تخصصی عفونی کودکان بوده و در سامان دهی امتحانات تخصصی نقش موثری ایفا کرده است.

وی در سالهای اول بعد از انقلاب در مجتمع آموزشی پژوهشی وزارت بهداری مدیر گروه 5 بیمارستان اطفال تهران بود و نگذاشت روند علمی و آموزشی این بیمارستان ها که با رفتن اساتید به خارج از کشور دچار کمبود شده بود لطمه ببیند .

کلاسهای درس استاد سیادتی همیشه مورد توجه دانشجویان بود و دانشجویان از محضر استاد لذت می بردند.
وی علاوه بر تدریس، 31 تحقیق در رشته عفونی اطفال انجام داد و به نوشتن و راهنمایی 65 مقاله و رساله پزشکی همت گماشت. این پزشک حاذق 18 کتاب پزشکی را تهیه و یا تالیف کرد.

دکتر سیادتی در85 کنگره داخلی و خارجی به عنوان سخنران حضور یافت و در امور پیشگیری و بهداشت کشور نیز کوشش های دامنه داری انجام داد که از آن جمله می توان پیشگیری تب روماتیسمی با تشخیص و درمان گلودرد استرپتوکوکی درسراسر کشور با کمک معاونت پژوهشی وزارت بهداشت ، بیمار یابی سل و واکسیناسیون در منطقه ورامین ، برنامه ریشه کنی فلج اطفال و عضویت در کمیته های مبارزه با بیماری های تنفسی حاد، سل، بیماری های واگیر را نام برد.

وی عضو آکادمی اطفال آمریکا به مدت 14 سال و دبیر و عضو هیئت مدیره انجمن پزشکان کودکان ایران، عضو کمیته امتحانات پزشکان خارجی، کمیته 5 نفری بررسی علمی دانش آموختگان پزشکی خارج از کشور، شورای عالی پزشکی برای اعزام به خارج از کشور، گروه پزشکی شورای عالی برنامه ریزی، عضو گروه آموزشی بازآموزی متخصصان کودکان و بسیاری از کمیته های دیگر عهده دار بود.

استاد پیشکسوت طب اطفال ایران،‌ با همت وصف ناپذیری در خدمت به مردم از جنبه طبابت و درمان بیماران و نیز در امور آموزش پزشکی، خدمات پژوهشی و بهداشت و پیشگیری کوشا بود.
از دکتر سیادتی دو فرزند پسر به یادگار مانده است.