تغذیه و سلامت دهان و دندان‌ در کودکان‌

نکته مهم در تاثیر تغذیه بر سلامت دندان‌ها  اساس تماس مستقیم مواد غذایی با خود دندان‌هاست. در مدتی که غذا در دهان برای جویدن قرار می‌گیرد، می‌تواند دارای اثرات متعددی بر اجزای مختلف بافت‌های دهان باشد. بدن وابسته به مواد مغذی موجود در غذاست تا اندام‌های بیمار التیام پیدا کنند. بنابراین برای به‌دست‌آوردن میزان کافی از مواد مغذی تمهیداتی بایستی اندیشید.

اهداف تغذیه در کودکان شامل کاهش مصرف سدیم، افزایش جذب کلسیم و کاهش کم‌‌خونی فقر آهن است.
کمبودهای تغذیه‌ای امکان دارد، منجر به اسیدی شدن بزاق و افزایش آسیب‌پذیری نسبت به پوسیدگی دندان شود.
التهاب لثه ممکن است، مشاهده شود.شیر مادر بهترین روش تغذیه شیرخوار است و می‌تواند تنها منبع غذای کودک در 4 تا 6 ماه اول زندگی باشد و بهتر است مکمل‌هایی مثل ویتامین D و آهن را پس از مشورت با پزشک پس از 4 ماهگی آغاز کرد.

ویتامین D ماده مغذی ضروری برای رشد مناسب استخوان است. ویتامین D از مهمترین مواد دخیل در متابولیسم کلسیم است و باعث حفظ میزان مطلوب کلسیم و فسفر در خون است که در شکل‌گیری ساختمان دندان تاثیر دارد. کمبود ویتامین D باعث کاهش کلسیم و پوسیدگی در دندان شیری می‌شود.

بهترین سن برای دریافت برنامه غذایی دوره دانش‌آموزی است که بچه روش صحیح تغذیه را یاد می‌گیرد. رژیم غذایی بایستی شامل: 1 مصرف متنوع همه نوع مواد غذایی 2 مصرف غذا براساس فعالیت بدنی 3 اختصاص بخش عمده رژیم غذایی به میوه، سبزی‌ها و غلات 4 استفاده مواد غذایی کم‌چرب 5 مصرف متعادل مواد غذایی حاوی قند 6 مصرف متعادل مواد غذایی حاوی نمک، تنقلات از قبیل چیپس و پفک موجب بی‌اشتهایی کودک به وعده‌های غذایی اصلی می‌شود و چسبندگی این گونه تنقلات به دندان باعث تجمع باکتری‌ها و ایجاد پوسیدگی می‌شود.

میوه‌های خشک‌شده (مثل انجیر خشک)‌ سبب افزایش میزان پوسیدگی می‌شوند. آبمیوه‌های مصنوعی شیرین شده اثرات پوسیدگی‌زایی دارند، نوشابه‌های گازدار طی دوره‌های ممتد باعث پوسیدگی دندان می‌شود. غذاهای چرب، شیرین و یا دارای نشاسته، میزان باکتری‌های طبیعی دهان را افزایش می‌دهند که باعث یکسری واکنش‌های شیمیایی شده و تولید اسید می‌کنند و این اسید باعث پوسیدگی، ناراحتی لثه و بوی بد دهان می‌شود.