بازگشت به شیوههای سنتی کشت قهوه
محققان دانشگاه میشیگان از تاثیر شیوه کشت گیاه قهوه در مقابله با بحران ناشی از تغییرات آب و هوایی خبر دادهاند. در 3 دهه گذشته بسیاری از کشاورزان آمریکای لاتین که در زمینه پرورش قهوه در مزارع تخصص دارند، شیوههای سنتی و قدیمی کشت قهوه را در زمینهایی که در قسمتهای سایه و به دور از تابش مستقیم نورخورشید واقع شدهاند، کنار گذاشتهاند.
آنها به منظور افزایش تولید، بسیاری از مزارعی را که در معرض تابش مستقیم آفتاب قرار دارند به کشت قهوه اختصاص دادهاند که این موضوع سبب کم پشت شدن مزارع و از بین رفتن سایهبان ایجاد شده از رشد گیاهان دیگر شده است.
توسعه مزارع کشت قهوه در نواحی سایه سبب افزایش تنوع زیستی و ایجاد پناهگاهی امن برای لانهسازی و سکونت پرندگان خواهد شد. همچنین مزارع قبلی در مقایسه با مزارع کنونی به کودهای مصنوعی، آفتکشها و علفکشهای کمتری نیاز داشتند. بسیاری از محققان بر این باورند که کشت قهوه در سایه درختان دیگر از این گیاه در مقابل پدیدههای آب و هوایی نظیر وقوع خشکسالی یا طوفان محافظت خواهد کرد. با توجه به الگوهای آب و هوایی پیشبینی شده انتظار میرود در دهههای آینده با افزایش سطح گاز دیاکسیدکربن در محیط شاهد افزایش وقوع پدیدههای آب و هوایی باشیم. باتوجه به این موضوع، ضروری است کشاورزان هر چه سریعتر نسبت به اتخاذ تصمیم مناسب برای جایگزینی راهکارهای دوستدار محیط زیست در کشت قهوه اقدام کنند. کشت قهوه در سایه درختان مختلف علاوه بر حفاظت از تنوع زیستی در منطقه از اکوسیستم موجود در برابر تغییرات و پیامدهای نامطلوب ناشی از تغییرات آب و هوا ممانعت به عمل خواهد آورد. جالب است بدانید زندگی بیش از 100 میلیون نفر از مردم دنیا وابسته به تولید قهوه است و این در حالی است که در آمریکای لاتین آب مورد نیاز اغلب مزارع کشت قهوه بدون آبیاری و تنها از طریق بارشهای جوی تامین میشود. این موضوع سبب افزایش حساسیت و آسیبپذیری این مزارع در برابر خشکسالی و افزایش دمای هوا خواهد شد. بنابراین به نظر میرسد با کشت این گیاه در اقلیم خنک و مرطوب در زیرسایه درختان میتوان علاوه بر ایجاد بادشکنهای طبیعی در برابر وزش باد و طوفان، از جریان آب حاصل از بارندگی در حوزه آبریز و فرسایش سطح زمین نیز جلوگیری کرد.
