آواز گنجشک‌ها با رنگ خدا در باران‌

بهار امسال مجید مجیدی 48 ساله شد. پدرش فومنی بود و پدربزرگش هم اهل هشت‌پر تالش. اصلا مجیدی قرار بود ارتشی شود، چون پدرش ارتشی بود و این امر را برای پسر امتیاز مهمی می‌دانست. اما او از 12 سالگی به تئاتر علاقه‌مند شده بود و برای همین  در همان زمان هم عضو کانونی بود به نام رفاه که از قضا گروه تئاتر هم داشت، هرچند اصرار پدر تا مرحله استخدام در ارتش هم پیش رفت.

در اولین تئاتر بعد از انقلاب با سیدمهدی شجاعی بازی کرد. این نمایش هم حال و هوای انقلابی داشت و روایتگر گروهی شورشی به نام حروفیه بود که علیه پادشاه ستمکار خود قیام می‌کنند. همان زمان‌ها در حوزه هنری با محسن مخملباف و جمال شورجه فعالیت می‌کرد تا به سفارش حجت‌الاسلام زم (مدیر وقت حوزه هنری)‌ سودای کارگردانی را کنار گذاشت و به بازیگری پرداخت. همین شد که نقش واله را در فیلم بایکوت مخملباف بازی کرد. بعد از ایفای این نقش پیشنهادهای زیادی به مجیدی شد اما یک سال را بدون کار گذراند. یک سالی که به قول خودش دوره عطف زندگی‌اش بود. نه که فکر کنید او بیکار بود! همان یک سال را همراه یکی از دوستانش یک مغازه اجاره کرد و یک میوه‌فروشی راه انداخت! جالب اینجاست که مشتری‌های مغازه هیچ‌کدام باور نمی‌کردند که میوه‌فروشی برای کسب درآمد و تامین معاش من است، بلکه فکر می‌کردند من مشغول تمرین برای بازی در چنین نقشی هستم! روزگار این طور نماند. مجیدی به کار مورد علاقه‌اش یعنی کارگردانی بازگشت.

سال 68 بعد از حضوری چند روزه در سیستان و بلوچستان (‌به خاطر برگزاری یک جنگ ادبی  هنری)‌ فیلمنامه بدوک را نوشت. هرچند در ابتدا به خاطر تلخی موضوع فیلم با ساخت آن موافقت نشد، اما بعد از مدتی مجیدی با هر ترفندی آن را ساخت. وقتی طرح ساخت «پدر» در حوزه هنری وتو شد، مجیدی تصمیم به ترک حوزه (بعد از 13 سال)  گرفت. دیده شدن پدر و تحسین آن در جشنواره فجر دلگرمی دوباره‌ای به مجیدی داد تا فیلم بچه‌های آسمان را بسازد؛ فیلمی که هنوز هم که هنوز است به عنوان شاهکاری در میان آثار مطرح اوست.

باران، آخرین فیلم از سه‌گانه مجیدی بود (بچه‌های آسمان، رنگ خدا و باران)‌ و باز هم مثل 2 فیلم قبلی‌اش مورد استقبال قرار گرفت؛ استقبالی که در فیلم بعدی او بید مجنون، هیچ خبری از آن نبود. ساخته بعدی مجیدی 4 سال طول کشید تا بتواند رنگ پرده را ببیند. آواز گنجشک‌ها هم از جوایز بین‌المللی بی‌نصیب نماند و توانست جایزه دومی بهترین بازیگر مرد را از جشنواره معتبر برلین نصیب رضا ناجی کند.