هر کس را با رنگ و بوی خودش بپذیریم‌

آقای خسروی! پیش از برنامه روز از نو چقدر سابقه کار اجرا داشته‌اید؟

از سال 62 در رادیو فعالم و بیشتر سابقه‌ام هم در رادیو بوده است. کارهای تلویزیونی‌ام در ابتدا بیشتر در شبکه خراسان بود ولی کار شبکه‌های سراسری را از 86 و با بخشی از برنامه «دو قدم مانده به صبح» آغاز کردم.

برنامه «روز از نو» جایگزین برنامه «مردم ایران سلام» شده است. در اجرای برنامه هیچ الگوبرداری از اجراهای آن برنامه داشته‌اید؟

با قیاس‌ها موافق نیستم. هر برنامه‌ای جای خودش را دارد. البته برای پیشرفت هر کاری یکی از روش‌های رایج، قیاس کردن است و وقتی بحث مقایسه به میان می‌آید، این قیاس معمولا نسبت به برنامه پیشین اتفاق می‌افتد.
در مورد اجرا فکر می‌کنم همه مجریان متاثر از کار دیگران هستند ولی من تقلید را نمی‌پسندم. هر کس باید خودش باشد و هر کس را با رنگ و بوی خودش بپذیریم. ضمن این که کارهای مختلف اجراهای متفاوتی را می‌طلبد.

اجرای یک برنامه صبحگاهی چقدر سخت‌تر از برنامه‌های دیگر است؟

برنامه زنده است و احساس و شخصیت دارد. وقتی درباره برنامه حرف می‌زنید، شخصیت آن مطرح است و به نظر من مجری باید تمام‌کننده باشد؛ یعنی شخصیت کار را کامل کند. در برنامه‌های صبحگاهی، اجراهای تصنعی و کلاسیک جواب نمی‌دهد و به نظر من اجرا باید همراه با نشاط باشد تا این نشاط و طراوت به مخاطب هم منتقل شود.

در اجرای برنامه «روز از نو» چقدر خودتان را موفق می‌دانید؟ هیچ اطلاعی از بازخوردهای مردم دارید؟

دریافت مستندی از بازتاب برنامه نداشته‌ام ولی واکنش‌هایی که نسبت به خودم در بین مردم دیده‌ام هم مثبت بوده است و هم منفی. بعضی‌ها نوع اجرای مرا می‌پسندند و صراحت آن را دوست دارند. بعضی‌ها هم انتقاد می‌کنند. گاه بیننده صراحت و اجرای بداهه مرا دوست دارد و گاه گله می‌کند. به هر حال یک نفر نمی‌تواند مورد پسند همه باشد. مهم این است که در کثرت مواجهه، مردم دچار حس بیزاری نشوند.

به نظر شما اجراهای کلاسیک نمی‌توانند جذب مخاطب کنند؟

فکر می‌کنم یک مجری موفق باید حد تعادل را حفظ کند؛ یعنی نه خیلی دم دستی حرف بزند و نه خیلی مصنوعی، مثل خواندن از روی کتاب. مجری باید بتواند بداهه‌گو باشد، ضمن این‌که این بداهه‌گویی و صریح بودن مردم را آزار ندهد.