مجوزی که بر ابهام‌ها افزود

اما شامگاه شنبه، پس از یک هفته بحث و جدل رسانه‌ای، به ناگاه سایت کنسرت استاد شجریان اعلام کرد که موافقت‌های لازم را برای برگزاری این برنامه اخذ کرده است و پیش‌فروش بلیت‌ها را ‌آغاز می‌کند.

خبر ناگهانی و یکجانبه‌

این خبر که بر روی سایت کنسرت شجریان آمد، نه‌تنها پایان داستان نبود بلکه بر ابهامات ماجرا نیز افزود. چرا که منبع اعلام صدور مجوز برگزاری کنسرت‌ها تا پیش از این همیشه دفتر موسیقی بوده است و نه سایت‌های خبری و گروه‌های متقاضی. برای آگاهی از تصمیمات عجیب و غریب و صحبت‌های متناقض یک هفته گذشته طرف‌های ماجرا، و البته حل ناگهانی و یکباره مشکل، دیروز به دفتر موسیقی وزارت ارشاد مراجعه و این پرسش را مطرح کردیم که دلیل مخالفت‌های اولیه با برگزاری این کنسرت چه بوده است. علی ترابی، معاون دفتر موسیقی در پاسخ ما گفت: بعد از کنسرت گروه دستان و اعتراضات محمدرضا شجریان، به این نتیجه رسیدیم که با این شرایط برگزاری برنامه‌های موسیقایی در تالار کشور به صلاح نیست و نیازمند اقدامات و تضمین‌هایی برای اجرای کنسرت در مرکز همایش‌های کشور هستیم.

ترابی در واکنش به این پرسش که مدیران تالار کشور چه اقداماتی را برای رفع کاستی‌ها و نواقص صورت داده‌اند، پاسخ داد: آنها کاری انجام نداده‌اند و در نشستی که با استاد شجریان داشته‌اند و صورتجلسه آن را برای ما فرستادند، با یکدیگر به توافق و تفاهم رسیده‌اند.

وقتی از معاون دفتر موسیقی پرسیدیم که حسن و وجه مثبت این توافق بدون اقدامات عملی مدیران تالار بزرگ کشور چیست، او گفت: وقتی 2 طرف کنسرت به این نتیجه رسیده‌اند که می‌توانند بدون بروز ایراد فنی و مشکلات در تالار کشور چنین برنامه‌ای اجرا شود، قطعا دیگر شاهد اعتراض‌های مشابه آنچه در کنسرت گروه دستان رخ داد، نخواهیم بود و جای گله‌گذاری باقی نمی‌ماند.

مطمئن کردن استاد

بعد از اظهار نظرهای معاون دفتر موسیقی، سری هم به تالار بزرگ کشور زدیم. غلامرضا ملکوتی، معاون اجرایی وفنی این تالار در توضیح پیشامد قطع برق در کنسرت گروه دستان به خوانندگی همایون شجریان گفت: تالار بزرگ کشور دارای برق اضطراری و ژنراتور بزرگی است که در مواقع قطع برق سراسری می‌تواند روشنایی تالار را فراهم کند. از این رو این حرف که مرکز همایش‌های کشور باید به امکانات برق اضطراری مجهز شود اصولا جای طرح ندارد؛ چرا که آن را داریم. درکنسرت گروه دستان دراوایل شهریور ماه، بعد از قطع برق سراسری، ژنراتور ما به کار افتاد اما به دلیل نقص فنی کوچکی، روشنایی تالار برقرار نشد که آن هم رفع شد.

معاون اجرایی و فنی تالار کشور در پاسخ به این پرسش که چه تضمین‌هایی را برای برگزاری بدون عیب و نقص کنسرت محمدرضا شجریان داده‌اند، گفت: وقتی خود استاد شجریان به تالار مراجعه می‌کند و خواستار برگزاری کنسرت می‌شود، نشان‌دهنده اطمینان او از امکانات و توانایی‌های ماست. از این رو دلیلی برای دادن تضمین یا چیزی شبیه به این وجود ندارد.

ملکوتی در پایان تاکید کرد: چند روز پیش در دفتر آقای شجریان جلسه‌ای داشتیم و آنجا درباره همه موارد به توافق رسیدیم و آن را به دفتر موسیقی ارسال کردیم. از این رو فکر می‌کنم با توجه به این توافق‌نامه، اداره نظارت و ارزشیابی با گذشت 22 روز از ارسال تقاضای ما، با برگزاری این کنسرت موافقت کرده است.

جای تماشاگران کنسرت‌های موسیقی کجاست؟

خب بالاخره همه چیز به خیر و خوشی تمام شد و مجوز کنسرت استاد شجریان هم صادر گردید. در واکنش به این پرسش هم که چه شد در عرض یک هفته، مخالفت‌های دفتر موسیقی به موافقت تبدیل شد، این پاسخ به گوش رسید: طرف‌های ماجرا برای برگزاری کنسرت در تالار کشور به توافق دست یافتند.اما در این بین یک پرسش اساسی پیش می‌آید که آیا طرف‌های برگزاری این کنسرت تنها دفتر موسیقی، تالار کشور و گروه موسیقی استاد شجریان هستند. آیا تماشاگران در این بین هیچ جایی ندارند و رای و نظر آنان در چگونگی و کیفیت برگزاری کنسرت‌ها از هیچ اهمیتی برخوردار نیست.واقعیت امر این است تمام آنها که در برگزاری کنسرت‌ها نقش دارند، یک طرف ماجرا هستند و مخاطبان و علاقه‌مندان موسیقی در سمت دیگر واقعا نباید به فکر تماشاگرانی بود که در بالکن تالار کشور از گرما کلافه می‌شوند و به دلیل آکوستیک نامناسب سالن، صداها را به بدترین شکل می‌شنوند؟آیا تماشاگرانی که در ازدحام چند هزار نفری در فضای باز کاخ‌های سعدآباد و نیاوران با اعمال شاقه پای کنسرت‌های تابستانی نشستند، هیچ‌حق و حقوقی در این بین ندارند؟ در ماجرای پرپیچ و خم صدور مجوز برگزاری کنسرت استاد شجریان و دیگر برنامه‌های موسیقایی، هیچ جایی برای اظهار نظر مخاطبان و علاقه‌مندان این هنر وجود نداشت و آنان باز هم به فراموشی سپرده شدند.