تحریک الکتریکی خارجی به التیام زخم کمک می کند

به گزارش ایسنا، در پژوهشی که توسط قدمعلی طالبی دانش‌آموخته مقطع دکتری فیزیوتراپی صورت گرفت سعی شد تا با ارزیابی جامع از پتانسیل جراحت، سطح زخم و قدرت کششی بافت و نیز مطالعه بافت شناسی از وقایع مهم مراحل التیام، شناخت بهتری از مکانیسم تاثیرگذاری تحریک الکتریکی بر پروسه التیام زخم به دست آید.

پس مطالعه عوامل مهم تاثیرگذار از روی پتناسیل سطحی تقاضلی و میزان تکرارپذیری دستگاه،‌در مرحله اصلی مطالعه از 48 خوکچه هندی چهار تا شش ماهه به وزن 300 تا 400 گرم استفاده شد. در فاصله یک سانتی‌متری ستون فقرات پشتی حیوان برش پوستی تمام ضخامت به طول 2.5سانتی‌ متر ایجاد شد.

حیوانات به صورت تصادفی در سه گروه کنترل، DC آندال و DC کاتدال قرار گرفتند. تحریک الکریکی با شدت 600 میکروآمپر به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان تا سه هفته اعمال شد.

پتانسیل تفاصلی سطحی موضع زخم نسبت به پوست سالم کناری، قبل از ایجاد زخم و بلافاصله پس از آن و نیز یک روز در میان تا سه هفته اندازه گیری شد. همچنین اندازه گیری سطح زخم از روز اول پس از زخم تا روز 21 و آزمون تنسیومتری در روز 21 ترمیم انجام شد. در روزهای سوم، هفتم و بیست و یکم ترمیم، بررسی‌های بافت شناسی انجام شد.

نتایج نشان داد که تنها در گروه آند، پتانسیل جراحت در پایان دوره ترمیم به سطح پتانسیل پایه ( قبل از ایجاد زخم ) بازگشت.

میانگین پتانسیل جراحت در روزهای 19 و 21 در گروه آندال از رو 15 به بعد نسبت به کنترل کاهش بیشتری نشان داد. اختلاف معنی‌داری در ویژگی‌های بیومکانیکی بافت زخم بین گروه‌های کنترل و درمان مشاهده نشد.

تراکم کلاژن در روزهای سوم، هفتم و بیست و یکم در گروه کاتدال نسبت به هر دون گروه کنترل و آندال به طور معنی‌داری بیشتر بود. اما اختلاف معنی داری در تعداد عروق و نیز جهت‌گیری فیبرهای کلاژن بین سه گروه مشاهده نشد.

به گفته پژوهشگر، به نظر می‌رسد که جریان DC آندال با تسریع وقایع بیوالکترونیک زخم و جذب سلول‌های اپی تلیال، موجب تسریع بازگشت پتانسیل جراحت به سطح پایه طبیعی قبل از آسیب و بستن بهتر سطح زخم شده است؛ در حالی که جریان ‌DC میکروآمپراژ کاتدال، فاز التهابی ترمیم را کوتاه کرده و ترمیم را زودتر وارد مرحله تکثیر می‌کند. گرچه جریان DC کاتدال موجب کلاژن ریزی بیشتر شد اما تاثیری بر قدرت کششی بافت زخم نداشت.